Το πρώτο τεστ για Κασσελάκη

Και αυτό – αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά – θα καταγραφεί στις αυτοδιοικητικές κάλπες.

Στην πραγματικότητα, οι εκλογές της Κυριακής είναι ένα μεγάλο τεστ για τον ΣΥΡΙΖΑ – και μόνον: Η ΝΔ δεν πρόκειται να πάθει κάτι αν χάσει μία – δύο Περιφέρειες ή έναν μεγάλο Δήμο. Κανείς δεν θα πει ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα, όπως προδιαγάφεται από τις δημοσκοπήσεις, θα συνιστά «μήνυμα» από την πλευρά των ψηφοφόρων σε μία συγκυρία – ας μην το ξεχνάμε – όπου οι καταστροφές του Αυγούστου και του Σεπτεμβρίου όχι μόνον δεν έχουν ξεχαστεί, αλλά κυριαρχούν την καθημερινότητα των πολιτών, όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στη Θεσσαλία.

Το ίδιο και το ΠΑΣΟΚ: Έχοντας «τσιμπήσει» ελαφρά στις μετρήσεις μετά την εκλογή Κασσελάκη δεν πρόκειται να δει κάποια συγκλονιστική επιστροφή ψηφοφόρων στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Και όλοι αναγνωρίζουν ότι για την Χαριλάου Τρικούπη το στοίχημα είναι οι ευρωεκλογές – και το κατά πόσον θα καταφέρει να πλησιάσει ή να φτάσει στην δεύτερη θέση. Όσο αυξάνει το ποσοστό του, όλα θα είναι υπό έλεγχο και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θα έχει την πολυτέλεια να ανανεώσει το στελεχιακό της δυναμικό και να βελτιώσει τις προτάσεις της.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά: η Κουμουνδούρου γνώρισε δύο εκλογικές συντριβές μέσα σε 35 ημέρες, άλλαξε αρχηγό και τον αντικατέστησε με έναν 35χρονο που συστήθηκε σε όλη την Ελλάδα μέσα από τα βίντεό του. Για να γίνει πράξη η εκλογή του, κινητοποιήθηκαν αρκετές χιλιάδες πολιτών, για πολλούς και διάφορους λόγους, οι οποίοι δεν ήταν σε όλες τις περιπτώσεις αμιγώς πολιτικοί.

Αυτό που συνέβαινε ως τώρα με τις «ανοικτές εκλογές» των κομμάτων ήταν ότι για κάθε πολίτη που έσπευδε να συμμετάσχει, υπήρχαν άλλοι δύο ή τρεις που ανέπτυσσαν προσδοκίες από την αλλαγή σε κάποια κομματική ηγεσία. Όπως αποδείχθηκε – και με την εκλογή Τσίπρα χωρίς αντίπαλο, αλλά και με την εκλογή Κασσελάκη με αντίπαλο την Έφη Αχτσιόγλου – αυτό που είχαμε θεωρήσει ως έναν κανόνα της πολιτικής μας ζωής, δεν ισχύει για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Στην εκλογή Τσίπρα εμφανίστηκαν – σύμφωνα με την Κουμουνδούρου – 150.000 άνθρωποι. Ένας παρόμοιος αριθμός πολιτών εξέλεξε τον Στέφανο Κασσελάκη, αλλά η υπόλοιπη κοινωνία δεν έδειξε να συγκινείται. Μπορεί αρκετοί ψηφοφόροι και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να συνεγείρονται όταν ακούνε τα επιχειρήματα του Παύλου Πολάκη από έναν εμφανίσιμο, κομψό νέον άνθρωπο, αλλά ο καιρός ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας είχε τα αυτιά ανοικτά σε τέτοιου είδους ρητορείες, έχει περάσει. Όχι επειδή άλλαξαν οι άνθρωποι – οι εποχές άλλαξαν.

Αυτό που κυριαρχεί στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η αμηχανία – που ωστόσο θα υπήρχε κι είχε εκλεγεί η Έφη Αχτσιόγλου αντί του κ. Κασσελάκη: είναι ο τρόπος που βλέπουν τα πράγματα – οι «άλλοι» εξυπηρετούν συμφέροντα και καταστρέφουν τη χώρα, ενώ η κοινωνία είναι ένα βήμα πριν από την εξέγερση. Όλα αυτά μπορεί να ακούγονταν ακόμα και ρεαλιστικά την περίοδο του 2012 – 2015, αλλά σήμερα δεν απηχούν την κοινωνική πραγματικότητα. Μπορεί να συσπειρώνουν κάποιους πολίτες, αλλά απωθούν πολύ περισσότερους.

Ο νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έβαλε ψηλά τον πήχη στην εσωκομματική εκλογή, όταν δήλωσε ότι είναι ο άνθρωπος που θα νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Στην πραγματικότητα, ξαναέδωσε στη ΝΔ το «χαρτί» που έχασε όταν «παραμέρισε» ο Αλέξης Τσίπρας – στο Μέγαρο Μαξίμου θα έχουν και πάλι ένα προσωπικό παράδειγμα να δείχνουν για την περίπτωση που το εκλογικό σώμα τους αποδοκιμάσει: «Να τι θα συμβεί αν…».

ΠΗΓΗ:

https://www.protothema.gr