Να αλλάξουμε σε όλα, από τα αλκοτέστ έως το Σύνταγμα

Η αρχή του νέου έτους σημαδεύτηκε, δυστυχώς, από ένα τραγικό δυστύχημα με δεκάδες νεκρούς σε ένα μικρό κέντρο διασκέδασης στην Ελβετία, με νέους ανθρώπους που πήγαν να διασκεδάσουν την Πρωτοχρονιά και κάηκαν ζωντανοί. Να σημειώσω δύο πράγματα, ότι το κακό μπορεί να συμβεί παντού και πάντα και δεν πρέπει απαραιτήτως να πολιτικοποιείται όπου και να συμβαίνει και, δεύτερον, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει, σήμερα κιόλας, να απαγορεύσει αυτό το απίστευτα επικίνδυνο και ανόητο «show» να ανάβουν βεγγαλικά σε κλειστούς χώρους. Βασικά νομίζω ότι το καλύτερο είναι να απαγορεύσουν συνολικά τα πυροτεχνήματα σε όλη τη χώρα, μέχρι τώρα μόνο κακό κάνουν, αφού έχουν συμβεί φωτιές δασών (Υδρα), χιλιάδες ατυχήματα με νεκρούς και τραυματίες, αλλά και τρομοκράτηση ζώων.

Κατά τα λοιπά, στην καθημερινότητα των ημερών έγινε -και γίνεται- πολλή συζήτηση για τα αλκοτέστ στους δρόμους, ειδικά τώρα τις γιορτές που όλος ο κόσμος ήταν έξω, σε πάρτυ και συγκεντρώσεις. Φυσικά το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό, ο κόσμος σταμάτησε να πίνει και να οδηγεί, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, οι γκρίνιες υπάρχουν, αλλά, μια και είναι αρχή του νέους έτους και με κάποια φιλοσοφική διάθεση, να σημειώσουμε το εξής. Στην Ελλάδα κάποια πράγματα, τα οποία ισχύουν εδώ και δεκαετίες, άργησαν και αργούν να εφαρμοστούν, κάπως ξενίζουν και προξενούν διαμαρτυρίες, αλλά τουλάχιστον εφαρμόζονται. Μετά το 2019 ξεκίνησε η απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, έκανε καμιά πενταετία να καταστεί «συνείδηση» στον κόσμο, αλλά τελικά σχεδόν επετεύχθη, με εξαίρεση ίσως τα μπουζούκια, ίσως και κάποια μπαρ. Εστω και στα καζίνο όπου διεθνώς επιτρέπεται το κάπνισμα. Εξάλλου, συνήθως οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Το ίδιο θα συμβεί με το αλκοόλ, η απαγόρευση της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ σώζει ζωές και φυσικά… κάνει εκατομμύρια γονείς να κοιμούνται πιο ήσυχοι το βράδυ, αν με καταλαβαίνετε. Μην ξεχνάτε ότι κάποτε δεν θέλαμε να βάλουμε ούτε ζώνη ασφαλείας στα αυτοκίνητα.

Σε πολλά ζητήματα είναι πίσω η χώρα λοιπόν, αλλά όλα μπορούν να γίνουν. Πηγαίνοντας στα πιο σύνθετα ζητήματα και με αφορμή ότι πλησιάζει η συνταγματική αναθεώρηση, ας λήξει επιτέλους το «θέμα φετίχ» της ελληνικής κοινωνίας, το περίφημο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών.

Οντως πρόκειται για έναν απολύτως αναχρονιστικό νόμο, ο οποίος κατά τη γνώμη μου δεν θα αλλάξει και πολύ την ουσία των πραγμάτων, αφού εντέλει στα κρίσιμα ζητήματα όλοι καταλήγουν στον φυσικό δικαστή, αλλά θα εκλείψει η καχυποψία του πολίτη ότι τα κουκουλώνουν όλα μεταξύ τους οι πολιτικοί.

Αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του και τις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης, θα διαπιστώσει ότι η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου θέλει αξιολόγηση στους δημοσίους υπαλλήλους (συμπεριλαμβανομένων και των ιδίων, αλλά σε μικρότερο ποσοστό), όπως και άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο.

Από όσα γνωρίζω τουλάχιστον και τα τρία θέματα, η κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας, η μονιμότητα του Δημοσίου και η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, θα τεθούν από την κυβέρνηση. Μαζί και άλλα σοβαρά ζητήματα, όπως ο τρόπος εκλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, η εκλογή των Ανεξάρτητων Αρχών.

Να, λοιπόν, μια καλή ευκαιρία να δούμε τι πραγματικά σκοπεύει να κάνει όχι μόνο η κυβέρνηση επ’ αυτών, αλλά και η αντιπολίτευση, ειδικά το ΠΑΣΟΚ, γιατί οι υπόλοιποι νομίζω ότι έχουν λιγότερη σημασία, με δεδομένη την πολιτική τους τοποθέτηση. Και να κρίνουν ασφαλώς οι πολίτες από τη στάση των κομμάτων και την ψήφο τους στις εκλογές, αφού η διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης θα γίνει σε δύο στάδια, πριν και μετά τις εθνικές κάλπες. Ευκαιρία να ακούσουμε θέσεις λοιπόν.