Είναι παντελώς άνευ σημασίας αν η κυβέρνηση Τσίπρα πρόσφερε τη Συμφωνία των Πρεσπών ως αντάλλαγμα στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες ή στην Ουάσιγκτον, ή αν απλώς υπηρέτησε την ιδεολογική προσταγή της Αριστεράς, ή αν πίστευε πραγματικά ότι επιλύει προς όφελος της χώρας μια δυσάρεστη εκκρεμότητα.
Η Συμφωνία των Πρεσπών μετρήθηκε και κρίθηκε, μαζί με τα λοιπά της διακυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου, σε δύο κάλπες. Το 2019 οι πολίτες αποδοκίμασαν τον Αλέξη Τσίπρα ως πρωθυπουργό, μη αποδεχόμενοι τα περί εξόδου από τα μνημόνια, τα οποία εξακολουθεί να διαφημίζει ως το μεγάλο του επίτευγμα. Στις εκλογές του 2023 τον αποδοκίμασαν ακόμη πιο ηχηρά ως αρχηγό μιας – πλέον τοξικής και διαβρωτικής για τη δημοκρατία – αντιπολίτευσης. Τα ποσοστά που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις δύο αυτές αναμετρήσεις επιβεβαιώνουν ότι πλήρωσε ίσως λιγότερο για όσα έκανε ως πρωθυπουργός και πολύ περισσότερο για το πώς συμπεριφέρθηκε ως αρχηγός της αντιπολίτευσης, διεκδικώντας την επάνοδό του στην εξουσία.
Μέσα από το βιβλίο «Ιθάκη» διηγήθηκε εξωραϊσμένη την ιστορία της διακυβέρνησής του, ενώ εδώ και καιρό στελέχη, αρθρογράφοι και σχολιογράφοι καταρτίζουν έναν μακρύ κατάλογο με τα οικονομικά και άλλα «θαύματα» της περιόδου κατά την οποία βρισκόταν επικεφαλής στο Μέγαρο Μαξίμου. Όταν εκλήθη, στο πλαίσιο του ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ που «υπογράφουν» οι δημοσιογράφοι Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού, να μιλήσει -κατ’ αντιπαράσταση με τους άλλους πρωταγωνιστές- για το πολιτικό θρίλερ του 2015, επέλεξε τη φυγή και τη σιωπή. Επικαλέστηκε δικαιολογίες που ακροβατούν ανάμεσα σε ανύπαρκτα γραπτά και εικασίες, στη δίκη προθέσεων και την ηθική απαξία των δημοσιογράφων μαζί με την ιλαρή παρουσίασή του ως δήθεν «θύματος» απόπειρας δολοφονίας χαρακτήρα.
Η απάντηση των δύο δημοσιογράφων προς τον κ. Τσίπρα απέπνεε τη λεπτότητα που οφείλεται σε έναν πρώην πρωθυπουργό, ακόμη κι όταν εκείνος επιδεικνύει τη χοντροκοπιά της άγνοιας και της προσβολής, προκειμένου να αποφύγει ένα δομημένο τηλεοπτικό «ραντεβού» με την Ιστορία. Ο πρωταγωνιστής της αριστερής εποποιίας του 2015 – όπως άλλωστε και ο Γιάνης Βαρουφάκης, – το μέγα asset του στο σκίσιμο των μνημονίων και στην εκδίωξη της Τρόικας και της Μέρκελ – θέλησαν να μείνουν εκτός κάδρου. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους πρώην υπουργούς και συντρόφους στο ΣΥΡΙΖΑ που μιλούν στην κάμερα. Όπως ο Νίκος Παππάς, ο οποίος ως δεξί χέρι του κ. Τσίπρα πανηγύριζε προκαταβολικά για την «υπέροχη μέρα» που ξημέρωνε μετά το δημοψήφισμα.
Η ομάδα που διακονεί το εγχείρημα της μεγάλης επιστροφής Τσίπρα διαρρέει ότι αυτή την περίοδο ο πρώην πρωθυπουργός «τρώει με το κουτάλι» τα βιβλία και την αρθρογραφία διαφόρων Γάλλων οικονομολόγων και διανοουμένων, οι οποίοι αναλύουν πώς πρέπει να φορολογηθούν οι υπερπλούσιοι και γιατί το να είσαι αριστερός σημαίνει «να θυμώνεις που απόψε εκατομμύρια άνθρωποι θα κοιμηθούν πεινασμένοι».
Ενόψει της αποψινής προβολής του επίμαχου ντοκιμαντέρ και της συζήτησης που αναμένεται να ανοίξει, θα ήταν χρήσιμο πάντως να αφήσουν διακριτικά στο κομοδίνο του πρώην πρωθυπουργού την «Τελευταία Μπλόφα» των Βαρβιτσιώτη – Δενδρινού και το «Adults in the Room» του Γιάνη Βαρουφάκη. Ο κ. Βαρουφάκης έχει ισχυριστεί ότι το συγκεκριμένο βιβλίο στηρίχθηκε και σε βιντεοσκοπημένο υλικό από το Μαξίμου, το οποίο ίσως κρατά για ώρα ανάγκης.
Μιας, όμως, και ο κ. Τσίπρας στην τελευταία τηλεοπτική του συνέντευξη αναφέρθηκε στο κλείσιμο των τραπεζών, έχει ενδιαφέρον ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Βαρουφάκη. Ειδικά η σκηνή στα τέλη Ιουνίου του 2015 στο Μαξίμου, όταν στεγνώνουν τα ΑΤΜ και ανακαλύπτουν ότι υπάρχουν 16 δισ. ευρώ σε μετρητά παρατεταγμένα.
Ο κ. Τσίπρας – σύμφωνα με τον Βαρουφάκη – ζητά να τα κατασχέσουν για να φορτώσουν τα ΑΤΜ. Ο Γιάνης, όμως, του επισημαίνει ότι αυτό θα συνιστούσε κλοπή και προτείνει μια λύση «έξω από το κουτί»: «Αν θέλουμε να παραμείνουμε στην Ευρωζώνη, δεν μπορούμε να κατάσχουμε χρήματα της ΕΚΤ. Εάν, όμως, θέλουμε το Grexit, τότε θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι χρήσιμο με αυτά τα λεφτά χωρίς να κατηγορηθούμε για κλοπή: να εθνικοποιήσουμε τα 16 δισ. ευρώ, να σφραγίσουμε τα χαρτονομίσματα με ειδική μελάνη ώστε να τα ακυρώσουμε και να πάψουν να αποτελούν ευρώ και να τα μετονομάσουμε σε “νέες δραχμές”, να τα βάλουμε σε ΑΤΜ και να τα χρησιμοποιήσουμε ως καινούριο νόμισμα».
Αυτά συζητούσαν και αποφάσιζαν. Και, για ξεκάρφωμα, τόσα χρόνια μετά «διαρρηγνύουν» τα ιμάτιά τους για το αν παζάρεψαν τις συντάξεις με το Μακεδονικό, όπως επιμένει να λέει ο κ. Τσίπρας.
