Πολιτική προστασία ναι, πολιτική εκμετάλλευση όχι

Οι πυρκαγιές των τελευταίων ημερών άφησαν πίσω τους νεκρούς και καμένη γη. Ανάμεσα στα θύματα, πυροσβέστες και χειριστές εναέριων μέσων που έπεσαν πάνω στο καθήκον. Καμία πολιτική τοποθέτηση, καμία συζήτηση δεν προηγείται αυτής της τραγικής απώλειας. Το ελάχιστο που οφείλουμε σε αυτούς τους ανθρώπους, είναι να μιλήσουμε για το πρόβλημα με ειλικρίνεια και χωρίς μικροπολιτική.

Και το πρόβλημα έχει όνομα. Η κλιματική κρίση άλλαξε τη φύση της φωτιάς. Οι ξηρασίες διαρκούν περισσότερο. Οι θερμοκρασίες σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Η βλάστηση μετατρέπεται σε καύσιμη ύλη από τον Ιούνιο. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην πατρίδα μας. Η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Γαλλία, ακόμη και χώρες της Κεντρικής Ευρώπης που δεν είχαν ποτέ τέτοια εμπειρία, ζουν πλέον καλοκαίρια με τεραστίων διαστάσεων πυρκαγιές. Η φωτιά έγινε ευρωπαϊκό πρόβλημα.

Γι’ αυτό και η Ευρωπαϊκή Ένωση χτίζει πλέον κοινό στόλο εναέριων μέσων και κοινούς μηχανισμούς συνδρομής. Καμία χώρα δεν αντέχει μόνη της αυτή τη μάχη. Όποιος επιμένει να τη συζητά σαν αποκλειστικά ελληνική κυβερνητική αποτυχία, απλώς αρνείται να δει τι συμβαίνει γύρω μας.Και η άρνηση της πραγματικότητας στην πολιτική είναι ένα ασυγχώρητο λάθος.

Η Ελλάδα έκανε τα τελευταία χρόνια βήματα που λίγες χώρες έχουν κάνει. Δημιούργησε Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, δίνοντας ενιαίο θεσμικό κέντρο σε μια μάχη που παλαιότερα μοιραζόταν σε πολλά γραφεία. Δρομολόγησε τη μεγαλύτερη ανανέωση εξοπλισμού πολιτικής προστασίας που έγινε ποτέ στη χώρα, με νέα πυροσβεστικά αεροσκάφη, οχήματα και μέσα για τις επίγειες δυνάμεις.

Οργάνωσε προληπτικούς καθαρισμούς δασών σε κλίμακα που δεν είχε ξαναγίνει. Καθιέρωσε το 112 και το δόγμα της έγκαιρης απομάκρυνσης και της προστασίας της ανθρώπινης ζωής, που μόνο αυτές τις ημέρες έβγαλε χιλιάδες πολίτες και επισκέπτες από τον δρόμο της φωτιάς. Και έκανε την Ελλάδα ευρωπαϊκή βάση φιλοξενίας δυνάμεων από άλλες χώρες κάθε καλοκαίρι. Τα αποτελέσματα φαίνονται στα αριθμητικά δεδομένα, όχι στις εντυπώσεις.

Μέσα στα τελευταία 24ωρα εκδηλώθηκαν δεκάδες αγροτοδασικές πυρκαγιές και η συντριπτική τους πλειοψηφία σβήστηκε στο αρχικό τους στάδιο. Σε αυτή τη δύσκολη μάχη, ένα από τα εργαλεία που κάνουν τη διαφορά είναι τα drones. Επιτηρούν περιοχές υψηλού κινδύνου και εντοπίζουν εστίες πριν μεγαλώσουν, δίνοντας στις επίγειες δυνάμεις εικόνα πραγματικού χρόνου. Μια φωτιά που εντοπίζεται στα πρώτα δέκα λεπτά σβήνει με ένα υδροφόρο όχημα.

Η ίδια φωτιά μετά από μία ώρα χρειάζεται αεροπλάνα. Δεν υποκαθιστούν τον πυροσβέστη στο πεδίο. Πολλαπλασιάζουν όμως την αξία κάθε ανθρώπου και κάθε μέσου. Γι’ αυτό η χρήση τους πρέπει να επεκταθεί, με πυκνότερο δίκτυο επιτήρησης στις περιφέρειες, με θερμικές κάμερες για τη νύχτα και με συστηματική αξιοποίηση στον εντοπισμό αναζωπυρώσεων.

Η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι το πρώτο μέτρο επιτυχίας κάθε πολιτικής προστασίας. Σε αυτό το μέτωπο η χώρα προχωρά, με σχέδιο και με θεσμούς που δημιουργήθηκαν για να μείνουν. Η δουλειά δεν τελειώνει και κανείς δεν το ισχυρίζεται. Η αντιπολίτευση έχει κάθε δικαίωμα να ασκεί κριτική. Οφείλει όμως να απαντήσει και σε ένα απλό ερώτημα. Ποια είναι η δική της πρόταση για την επόμενη αντιπυρική περίοδο; Συγκεκριμένα, όχι λόγια του αέρα. Γιατί η καταγγελία πάνω από τις στάχτες δεν προστάτευσε ποτέ κανένα δάσος, καμία ανθρώπινη περιουσία.

Έφτασαν να μας εγκαλούν για την καθυστέρηση παράδοσης των Canadair από την Καναδική εταιρία λες και οφείλουμε ή μπορούμε να στείλουμε υπουργούς να συναρμολογήσουν τα αεροπλάνα γρηγορότερα! Σε αυτή την κριτική δεν έχουμε ευθύνη να απαντήσουμε. Την αφήνουμε στη χλεύη του κόσμου. Η δική μας ευθύνη είναι να συνεχίσουμε τη δουλειά. Και αυτό ακριβώς θα κάνουμε.

*Ο Χάρης Θεοχάρης είναι υφυπουργός Εξωτερικών και βουλευτής Νοτίου Τομέα της Νέας Δημοκρατίας.

πηγή: liberal