Πώς η κλιματική κρίση έβαλε φωτιά στη γειτονιά μας

Πρόκειται για την είδηση του αιώνα. Και όμως, δεν της δόθηκε η δέουσα προσοχή. Σε έρευνα του Ινστιτούτου Έρευνας Κλιματικών Επιπτώσεων του Πότσδαμ της Γερμανίας, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Climate Change επισημαίνεται ο κίνδυνος της κατάρρευσης του “Ρεύματος του Κόλπου του Μεξικού” (Gulf Stream), το οποίο συνιστά τη “ραχοκοκαλιά” του κλίματος στον Βόρειο Ατλαντικό.

Το Gulf Stream μεταφέρει αλμυρά ύδατα προς Βορρά, όμως η μείωση της διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ των πόλων και του ισημερινού του πλανήτη το έχει αποσταθεροποιήσει, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται περισσότερο εξασθενημένο όσο ποτέ τα τελευταία εκατό χρόνια, όπως καταδεικνύει η μελέτη καταγεγραμμένων στοιχείων. Με την εφαρμογή κλιματολογικών μοντέλων η εξασθένιση ενδέχεται να είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων χιλίων ετών και τυχόν κατάρρευση του Gulf Stream (πιθανότατα μετά το γύρισμα του αιώνα) θα είχε συνέπειες που μόνο ως δραματικές μπορούν να περιγραφούν: πτώση της θερμοκρασίας στο βόρειο τμήμα της Ευρώπης, μείωση των βροχοπτώσεων στις δύο ακτές του Ατλαντικού, αύξηση της στάθμης των ωκεάνιων υδάτων και μετατόπιση των μουσώνων προς την Αφρική και τη Νότια Αμερική.

Προς την “άβυσσο”

Είναι αυτή μία μόνο από τις παραμέτρους μιας μη-γραμμικής εξέλιξης την οποία ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ σε δραματική προειδοποίησή του τον Απρίλιο χαρακτήρισε κλιματική “άβυσσο”.

Πράγματι, οι επιστήμονες οι οποίοι προειδοποιούσαν όλα τα προηγούμενα χρόνια για την υπερθέρμανση του πλανήτη ενδέχεται ακόμη και… να υποτίμησαν την κρισιμότητα του φαινομένου, καθώς από ένα σημείο και μετά, εφόσον έχει εγκαταλειφθεί το σημείο ισορροπίας, οι κλιματικές μεταβολές μπορεί να αποκτήσουν ανεξέλεγκτο, αυτοτροφοδοτούμενο χαρακτήρα. Ήτοι να κινούνται πλέον ανεξάρτητα από την αρχική αιτία αποσταθεροποίησης, την εκπομπή αερίων του φαινομένων του θερμοκηπίου, η οποία, ούτως ή άλλως, παρά τις ηχηρές πολιτικές διακηρύξεις διεθνώς, κάθε άλλο παρά έχει χαλιναγωγηθεί, εφόσον υπολογίζεται ότι έχει αυξηθεί κατά 60% σε σχέση με το 1990, όπως αναφέρει στη Deutsche Welle ερευνητής του Κέντρου Ωκεάνιας Έρευνας Helmholtz.

Πράγμα που μας φέρνει στον πύρινο εφιάλτη που ζει αυτές τις μέρες η χώρα μας – και όχι μόνο αυτή.

Αύξηση κατά 55%

Από την Ουκρανία μέχρι την Τουρκία και από τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία μέχρι την Ιταλία (με ιδιαίτερη σφοδρότητα πρώτα στη Σαρδηνία και κατόπιν στη Σικελία και στο Αμπρούτσο) εκατοντάδες δασικές πυρκαγιές έχουν σπείρει την καταστροφή, έχουν οδηγήσει σε εσπευσμένη εκκένωση οικισμών και έχουν διαταράξει την κανονικότητα της ζωής, ενώ οι καπνοί, ορατοί και από το διάστημα, επηρεάζουν μία ζώνη από τον Λίβανο μέχρι το Μαρόκο.

Η ευρωπαϊκή Υπηρεσία Παρατήρησης της Ατμόσφαιρας Copernicus προειδοποίησε την Τετάρτη ότι η περιοχή της Μεσογείου μετατρέπεται σε “εστία πυρκαγιάς” και ασφαλώς αυτό δεν είναι άσχετο προς τους παρατεταμένους καύσωνες της ίδιας περιόδου, που έφθασαν να πλήττουν μέχρι και τη Βαλτική.

Οι δασικές πυρκαγιές δεν αποτελούν, βέβαια, κάτι το άγνωστο στο οικοσύστημα της Μεσογείου – και κατά μία έννοια εντάσσονται στον κύκλο της ανανέωσης των δασών. Στην δεκαετία πριν από το 2016 Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία κατέγραψαν περίπου 48.000 πυρκαγιές οι οποίες κατέστρεφαν 457.000 εκτάρια ετησίως. Όμως η έκταση των καταστροφών έχει τα τελευταία χρόνια μεγεθυνθεί, ενώ το φαινόμενο έφτασε να ταλανίζει και ευρωπαϊκές χώρες πολύ βορειότερες, όπως η Σουηδία.

πηγή άρθρου και φωτογραφίας: https://www.capital.gr