“Το Ιστορικό Διακύβευμα των Μεταρρυθμίσεων”, του Γιάννη Παπαδημητρίου

Έπειτα από την ολοκλήρωση των διαβουλεύσεων και πορευόμενοι πλέον στην τελική ευθεία προς την ψήφιση του νομοσχεδίου για την παιδεία από την ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων, είναι καιρός να αντιληφθεί συνολικά η κοινωνία το διακύβευμα των μεταρρυθμίσεων.

Το νομοσχέδιο που η Υπουργός Παιδείας εισηγείται βασίζεται σε δυο καίριους άξονες αλλαγών , αρχής γενομένης από την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση καθιερώνοντας την κατώτατη βάση εισαγωγής στις σχολές αποκαθιστώντας έτσι το κύρος των Ιδρυμάτων μας που χρόνο με τον χρόνο μετατρέπονταν σε εξεταστικά κέντρα.

Τα τμήματα έχουν πλέον την δυνατότητα να αυτοορίζουν τις βάσεις εισαγωγής τους ποσοστιαία καθώς και τα μαθήματα με συντελεστή βαρύτητας , ενώ οι υποψήφιοι φοιτητές συμπληρώνουν δυο φορές το μηχανογραφικό τους.

Οι μεταρρυθμίσεις προάγουν τον ορθολογισμό της επιλογής με αμιγώς ακαδημαϊκά κριτήρια , χωρίς να αποτελεί πια η είσοδος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μια “τυπική διαδικασία κατανομής” με αποκλειστικό γνώμονα την ζήτηση.

Ο δεύτερος άξονας αλλά εξίσου σημαντικός είναι εκείνος της ασφάλειας των Ιδρυμάτων. Η θέσπιση της ειδικής Ομάδας Προστασίας των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων, ο έλεγχος εισόδου στα Πανεπιστήμια και η δημιουργία ειδικού πειθαρχικού δικαίου για έκνομες ενέργειες που τελούνται από φοιτητές , αποτελούν εμβληματικές μεταρρυθμίσεις λογικά διαδεχόμενες την κατάργηση του Ασύλου ανομίας.

Οι πάγιες προτάσεις της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ μετατράπηκαν σε αιτήματα της πλειοψηφίας των φοιτητών, σε ανάγκες της κοινωνίας και τώρα σε ΝΟΜΟΥΣ του κράτους. Η απρόσκοπτη πορεία προς τον εκσυγχρονισμό των Ιδρυμάτων και την σύσταση ενός σύγχρονου Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου δεν μπορεί να ανακοπεί από τον αναχρονισμό και τους ” λάτρεις ” της στασιμότητας.

Η επι σειρά ετών μάχη για τα αυτονόητα πλέον κερδήθηκε, μια νίκη που αποτελεί ακαδημαϊκή , κοινωνική και πολιτική δικαίωση για ολόκληρες γενιές.

Γιάννης Παπαδημητρίου Υπεύθυνος Πόλης ΔΑΠ ΝΔΦΚ Μυτιλήνης.