Πρώτη συνάντηση μελών Λέσχης Φιλαναγνωσίας Λήμνου.

Τα μέλη της Λέσχης Φιλαναγνωσίας Λήμνου πραγματοποίησαν χθες, Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου, την πρώτη τους συνάντηση. Στον φιλόξενο χώρο του “Σαχτούρειου”, δίπλα στο Ρωμαίικο γιαλό, συναντήθηκαν φίλοι του βιβλίου, όπου η μεγάλη Λημνιά συγγραφέας Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου μίλησε για αυτό το όνειρο και την επιθυμία που είχε από χρόνια.

Το χάρτινο καραβάκι της Λέσχης Φιλαναγνωσίας Λήμνου ξεκίνησε το ταξίδι του με ολόφρεσκους ανέμους

• Πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση των μελών 

Το χάρτινο καραβάκι της Λέσχης Φιλαναγνωσίας Λήμνου ξεκίνησετα ταξίδια του χθες, Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου. Στον φιλόξενοχώρο του “Σαχτούρειου”, δίπλα στο Ρωμαίικο γιαλό, συναντήθηκανφίλοι του βιβλίου, όπου η μεγάλη Λημνιά συγγραφέας Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου μίλησε για αυτό το όνειρο και την επιθυμία που είχε από χρόνια.

Η χαρά και η ικανοποίησή της από την ανταπόκριση των φίλων του βιβλίου ήταν ολοφάνερη, όπως και η συγκίνησή της που γίνεται πραγματικότητα αυτό που ονειρευόταν από παλιά.

Ας ευχηθούμε να είναι εύπλοα τα ταξίδια της ΛέσχηςΦιλαναγνωσίας σ‘ αυτούς τους τρικυμισμένους καιρούς μας!

Το μήνυμα της κας Λαμπαδαρίδου:

ΣΗΜΕΡΑ, Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2022, στις έξι το απόγευμα, στην Αίθουσα Δανειστικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Λήμνου, σαλπάρει με ολόφρεσκους ανέμους, το χάρτινο καραβάκι τηςΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑΣ του νησιού μας. Είστε ευπρόσδεκτοι ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ όσοι αγαπάτε το βιβλίο και όσοι ακόμα δεν βρήκατε τα κρυμμένα μαγικά του. Τους δεύτερους τους θέλουμε πιο πολύ για να το αγαπήσουν.

Χρόνια πριν, σε καιρούς που η Λήμνος δεν είχε ούτε ίχνοςβιλιοπωλείου, ούτε ίχνος πνευματικής ζωής, η φιλόλογος Δέσποινα Κωνστάντιου με είχε καλέσει να μιλήσω για την αξία και τησημασία του εξωσχολικού βιβλίου. Και η συνάντηση ήταν στηνπαλιά αίθουσα της Μαρούλας με όλες τις τάξεις ίσως. (γιατί θυμάμαι πως ήταν πλήθος παιδιών) Και στο τέλος, μια μαθήτρια μερώτησε διστακτικά: Εγώ δεν διάβασα κανένα βιβλίο γιατί δενείχαμε στο σπίτι μας, είναι τώρα αργά;

ΟΧΙ, ποτέ δεν είναι αργά!

Εκείνη η μαθήτρια, και η αγωνία που είχε το προσωπάκι της, δενέφυγε ποτέ από την ψυχή μου. ΟΧΙ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ!

Για τίποτα.

Εύπλοο να είναι το καραβάκι μας και με γλυκούς ανέμους να ταξιδέψει ακούραστο! Σήμερα πραγματοποιείται ένα όνειρό μου που το κουβαλώ από τα χρόνια της νιότης μου τα “έρημα”, όπως τα έλεγα, ζώντας σε μια Λήμνο ξεχασμένη σχεδόν πάνω στο χάρτη, τότε, χωρίς ίχνος, όπως είπα, βιβλιοπωλείου και χωρίς ιχνοςπνευματικής ανάσας. Μπορεί να έχουν αλλάξει τα πράγματα σήμερα, όμως το όνειρο είναι ΟΝΕΙΡΟ! Και μια ΛέσχηΦιλαναγνωσίας θα προσφέρει πολλά στη σημερινή κοινωνία τηςΛήμνου!