Η Λήμνος έχει πανάρχαια ιστορία και πλούσια μυθική παράδοση, καθώς φέρεται να είναι και το νησί του Ηφαίστου. Ο θεός της φωτιάς είχε επιλέξει τον τόπο για το εργαστήρι του, όπου δίδαξε στους κατοίκους την τέχνη του χαλκού.
Η Λήμνος είναι το όγδοο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας κι ένα από τα ομορφότερα του βορειανατολικού Αιγαίου. Ξεχωρίζει για την πολύπλευρη ακτογραμμή του, τα εντυπωσιακά φυσικά τοπία (όπως οι Αμμοθίνες και η Αλυκή), τα γραφικά χωριά και την πλούσια γαστρονομική παράδοση, την οποία γνωρίζεις μέσα από τα τοπικά προϊόντα και τις εξαιρετικές του ταβέρνες.
Αν, η Λήμνος εξακολουθεί να είναι για σένα ένα ανεξερεύνητο νησί έχεις (τουλάχιστον) 13 σοβαρούς λόγους για να την επισκεφτείς.
Η Μύρινα
Η πρωτεύουσα του νησιού έχει παραδοσιακά πλακόστρωτα σοκάκια και πέτρινα αρχοντικά. Πάνω από τη γραφική πόλη ξεπροβάλλει το Βυζαντινό Κάστρο, το μεγαλύτερο σε έκταση οχυρό του Αιγαίου, το οποίο αποτελεί εδώ και χρόνια πολύτιμο καταφύγιο για τα ελάφια. Κατεβαίνοντας από το Κάστρο, σε περιμένει το λιμανάκι της Μυρίνας με τα ψαροκάικα.
Ο Μούδρος
Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού έχει να επιδείξει πλούσια ιστορία. Κατά τον Α’ Βαλκανικό πόλεμο, ο Παύλος Κουντουριώτης, ναύαρχος του θωρηκτού ΑΒΕΡΩΦ, χρησιμοποίησε τον Μούδρο σαν ορμητήριο για τη ναυμαχία της Έλλης και τη ναυμαχία της Λήμνου. Με τις νίκες του κατέστησε τη Λήμνο το πρώτο ελληνικό νησί που απελευθερώθηκε από τον τούρκικο ζυγό.
Καθόλου τυχαία και η επιλογή του λιμανιού κατά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο (1915-1919) από τις συμμαχικές δυνάμεις, για τον ελλιμενισμό του στόλου τους, με σκοπό την εκστρατεία της Καλλίπολης. Τα χρόνια του μεσοπολέμου ο Μούδρος άνθισε ως εμπορικό λιμάνι, ενώ μεταπολεμικά έγινε τόπος εξορίας των αριστερών.
Τα χωριά
Παραδοσιακή αρχιτεκτονική σε σπίτια και αρχοντικά, παλιές εκκλησίες, μεσαιωνικά κατάλοιπα και περιποιημένες αυλές συναντάς στα χωριά της Λήμνου. Στον Ρωμανό θα θαυμάσεις τα παλιά αρχοντικά, στις Σάρδες θα δοκιμάσεις μέλι, στα Τσιμάντρια θα γνωρίσεις το χωριό των κεχαγιάδων (η τουρκική λέξη χρησιμοποιείται στη Λήμνο για όσους εργάζονταν στα κτήματα των γαιοκτημόνων της εποχής), από την Πλάκα θα αγναντεύσεις την Ίμβρο και στην Ατσική θα πιεις τον καφέ σου στην πλατεία του χωριού.
