Παρασκευή 21.06.2024

α φιλμ made in Greece που θα προβληθούν σε Νέα Υόρκη, Μεξικό, Γαλλία, Βρετανία, Ιταλία και Ρουμανία

Το ελληνικό σινεμά ανοίγει τα φτερά του

Παγκόσμια πρεμιέρα στο φεστιβάλ της Τραϊμπέκα στη Νέα Υόρκη, που ξεκίνησε χθες, στο τμήμα «Escape from Tribeca», για την ταινία του Γιάννη Βεσλεμέ «Αγαπούσε τα λουλούδια περισσότερο». Δεν είναι το μόνο φιλμ made in Greece που μέσα στον μήνα θα προβληθεί στο εξωτερικό.

Το «Underground» του Γιάννη Χριστοφόρου, που χρηματοδότησε το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, θα παιχτεί στο Διεθνές Φεστιβάλ και στο τμήμα «Αγορά» του Ανσί στη Γαλλία (9-15/6): διαγωνίζεται στη θεματική κατηγορία «Perspectives».

Και άλλα amimation μικρού μήκους φιλμ, που έχουν χρηματοδοτηθεί από το ΕΚΚ, θα παρουσιαστούν στο ελληνικό περίπτερο της «Αγοράς» του σημαντικότερου διεθνώς φεστιβάλ για το κινούμενο σχέδιο: εκεί θα παιχτούν και τα «Ανοιχτά φτερά» των Ταξιάρχη Δεληγιάννη, Βασίλη Τσιουβάρα, το «Π» του Στέλιου Κουπετώρη, το «Poplars» του Αλέξανδρου Βουνάτσου.

Ακόμη, τα «Έτοιμοι» (Ειρήνη Βιανέλλη), «H τελευταία παράσταση» (Νεφέλη Σπηλιωτάκου), «Το νησί της ζέβρας» (Αλέξανδρος Κωστόπουλος – το συγκεκριμένο θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο του προγράμματος «Meet the Producers» του Ανσί).

Στη λίστα και το «Ηighway!» του Φωκίωνος Ξένου και το «Φθινόπωρο» του Στέφανου Πλέτση. Το δε «Animal» της Σοφίας Εξάρχου, από την άλλη, ταξιδεύει στο Μεξικό, στην Γκουανταλαχάρα: περιλαμβάνεται στη βραχεία λίστα για το Βραβείο Κριτικών Λατινικής Αμερικής. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, πάλι, 12-17/6 θα παιχτεί το «Τhe Battle for Laikiria» των Δάφνης Ματζιαράκη, Peter Murimi και «Το καλοκαίρι της Κάρμεν» του Ζαχαρία Μαυροειδή στη Ρουμανία (14-24/6). Επίσης, το «Αρκάντια» του Γιώργου Ζώη, με τους Αγγελική Παπούλια και Βαγγέλη Μουρίκη, που έλαβε εξαιρετικές κριτικές στην πρόσφατη Μπερλινάλε.

Το «Animal» της Σοφίας Εξάρχου θα παιχτεί επίσης στο Λονδίνο (από 19-28/6), όπως και το ντοκιμαντέρ «Αvant-Drag» του Φιλ Ιερόπουλου. Στηv Μπολόνια, τέλος, από σήμερα, 7-6, έως τις 17/6 παίζονται τα «Αδέσποτα κορμιά» της Ελίνας Ψύκου.

*Δημοσιεύθηκε στην «Απογευματινή»

Πηγή

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.