Παρασκευή 21.06.2024

Α) Παρουσίαση βιβλίου “ΕΑΜ Λέσβου: Ηττημένοι Νικητές” Β) Σίγρι, ο τόπος των Θεών Γ) Στη Σκιά του Λούσια

Παρουσίαση βιβλίου “ΕΑΜ Λέσβου: Ηττημένοι Νικητές”

Η «Ομοσπονδία Λεσβιακών Συλλόγων Αττικής (ΟΛΣΑ)» και το Σωματείο «Φίλοι των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ)» σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Δημήτρη Μάντζαρη, “ΕΑΜ Λέσβου: Ηττημένοι Νικητές

την Τρίτη 28 Απριλίου 2024 στις 7:00 το απόγευμα, στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου ΘΕΜΕΛΙΟ (Σόλωνος 84, Αθήνα).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν :

Σπύρος Καράβας, ιστορικός, ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου,

Αιμιλία Βουλβούλη, Κοινωνική Ανθρωπολόγος, διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Βασιλική Λάζου, ιστορικός, διδάσκουσα στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Στο συντονισμό της εκδήλωσης θα είναι η δημοσιογράφος Μαριλένα Κατσίμη.

___________________________________________________________________________

Σίγρι, ο τόπος των Θεών

Ο Στρατής Πανούριος έρχεται μ’ ένα καλοκαιρινό μυθιστόρημα αυτογνωσίας σαν το άρωμα μιας «γαλλικής κομεντί».

Εμπνεόμενος από την επίσκεψη του Γάλλου φιλόσοφου Αλμπέρ Καμύ στο Σίγρι της Λέσβου το 1959, δημιουργεί μια ιστορία στο σήμερα στον ίδιο τόπο, που ξεχειλίζει χιούμορ, έρωτα, λίγες σταγόνες ελληνικής φιλοσοφίας και γεύσεις του ελληνικού καλοκαιριού.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

“O Γάλλος φιλόσοφος Πλάτων Γκουκώ επισκέπτεται τον πιο παράξενο τόπο που γνώρισε ποτέ, το Σίγρι της Λέσβου, «τον τόπο των θεών», όπως τον οραματίστηκε ο Αλμπέρ Καμύ μαζί με το φίλο του Μισέλ Γκαλιμάρντ και ανακαλύπτει με τη βοήθεια των «Θεών του Καλοκαιριού» το σημαντικότερο “τρόπο” που επιδρά στο να συμβούν τα γεγονότα στις ζωές των ανθρώπων.”

Κυκλοφορεί 29 Μαΐου.

Διαθέσιμο για προπαραγγελία εδώ: idifono@gmail.com

___________________________________________________________________________

𝝨𝝩𝝜 𝝨𝝟𝝞𝝖 𝝩𝝤𝝪 𝝠𝝤𝝪𝝨𝝞𝝖 του Νίκου Χουλιαρά

Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνοθεσία: Ρηνιώ Κυριαζή

Ένα παράξενο θέατρο σκιών φτιαγμένο από τις φιγούρες των έργων του Νίκου Χουλιαρά ζωντανεύει το μυθιστόρημά του, ο Λούσιας, στο Θέατρο Θησείον μέχρι τις 16 Ιουνίου. Μέσα από τη ζωγραφική του ξεπηδούν οι ήρωές του. Ο Λούσιας καθρεφτίζεται στον μπερντέ, διπλασιάζεται και πολλαπλασιάζεται. Στα νερά της λίμνης αντανακλούν οι σκιές μιας παραμορφωμένης πραγματικότητας. Η σκληρότητα και η υποκρισία φανερώνεται μέσα από ένα παιδί – καθρέφτη.

Το απολωλός, ο λωλός της πόλης, ο αδύναμος στα μυαλά, ο αλαφροΐσκιωτος απομένει να μάς θυμίσει την τρυφερότητα.

…κλεισμένος μες στα μαύρα περιγράμματα του πρώτου ανθρώπου ή του Καραγκιόζη… Ν.Χ.

Το έργο του Νίκου Χουλιαρά είναι ένας κόσμος ολόκληρος. Ζωγράφος, συγγραφέας, ποιητής και μουσικός δημιουργεί ένα μαγικό, σκοτεινό, προσωπικό σύμπαν. Έναν τόπο που συνομιλεί με τη μνήμη, την ομορφιά, την πληγή. Η εικαστικός Σοφία Χουλιαρά (η κόρη του Νίκου) δημιουργεί μορφές, τοπία και περιβάλλοντα που ξεπηδούν από τα έργα του – φιγούρες και καλύβες ενός παράξενου θεάτρου σκιών. Ο Λούσιας καθρεφτίζεται σε ένα παράθυρο – μπερντέ, παίρνει μορφή από τη Ρηνιώ Κυριαζή που συνομιλεί με τη χάρτινη, δισδιάστατη μορφή του, που εμψυχώνει ο Άθως Δανέλλης. Η μουσική του Νίκου Βελιώτη διαστέλλει τον χρόνο και τον χώρο, ενώνει ή διασπά τα κομμάτια. Οι φωτισμοί της Στέβης Κουτσοθανάση μεγαλώνουν τις αντιθέσεις ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.

Ο ζωγράφος Χρήστος Σαμαράς σημειώνει: Ο Χουλιαράς αρέσκεται να βάζει κωμικές φιγούρες στη ζωγραφική του καθώς και τη δική του που τη σαρκάζει, τη γελοιοποιεί, τη συμπιέζει, την κάνει γκροτέσκα, της αφαιρεί την ύλη και εν τέλει την κάνει σκιά. Μια σκιά άλλοτε καθηλωμένη κάτω από το φως της σελήνης, άλλοτε να γλιστράει πάνω σε επικλινή εδάφη, σε τοίχους, σε ταβάνια, άλλοτε να τρέχει με προτεταμένα τα χέρια όπως κάνουν τα παιδάκια για να προφυλαχτούν όταν τα κυνηγούν μέσα στη νύχτα. Μαύρες φιγούρες που δεν διακρίνεις χαρακτηριστικά, σαν να είναι πίσω από μπερντέδες και να κρυφοκοιτάζουν ή κρυφομιλούν ή συνωμοτούν, ποιος ξέρει. Δεν γνωρίζεις αν είναι δυο σκιές ή δυο φιγούρες, είναι ένα και το αυτό και κάπου στην άκρη βάζει να προπορεύεται ένα ζώο ακαθόριστο. Να είναι άραγε το ζώο που περιέχουμε;

Λούσιας: Μπορεί να ‘μαι κανένας άλλος και να μην το ξέρω…

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνοθεσία: Ρηνιώ Κυριαζή

Εικαστική επιμέλεια – Φωτογραφίες: Σοφία Χουλιαρά

Σκηνογραφία: Σοφία Χουλιαρά – Ναταλία Μαντά

Μουσική σύνθεση: Νίκος Βελιώτης

Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση

Παίχτης Θεάτρου Σκιών: Άθως Δανέλλης

Ηθοποιός: Ρηνιώ Κυριαζή

Συνεργάτης σκηνής: Δέσποινα Χαλκορόκα

Βοηθός σκηνοθέτη: Δέσποινα Χαλκορόκα

Φωτογραφίες παράστασης: Αναστασία Γιαννάκη

Γραφιστική επιμέλεια: Παναγιώτης Ανδριανός

Κατασκευή σκηνικού: Χρήστος Παπαϊωάννου

Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

Παραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου Άλκη

Πληροφορίες Παράστασης

Παραστάσεις: Από 9 Μαΐου έως 16 Ιουνίου 2024

Ημέρες & ώρες παραστάσεων:

📆Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 18.00

Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 18.00

Διάρκεια παράστασης: 100′

Τιμές εισιτηρίων:

Γενική Είσοδος: 15€

Μειωμένο: 12€

Ομαδικό: 10€

Προπώληση εισιτηρίων: www.more.com

Θέατρο Θησείον, Ένα Θέατρο για τις Τέχνες

Τουρναβίτου 7, Ψυρρή

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.