Δευτέρα 17.06.2024

Απίστευτο: Πόσες μέρες μένει ο κορωνοϊός στο σπέρμα μετά την αρχική μόλυνση

 

Μια νεότερη ερευνητική ανακάλυψη σχετικά με τον κορωνοϊό θα μπορούσε να αποτελέσει προειδοποίηση για τις πιθανές επιπτώσεις στη φυσική σύλληψη και στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή

Σε μια απίστευτη διαπίστωση κατέληξαν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο (USP) στη Βραζιλία μετά από τα εργαστηριακά πειράματά τους για τον κορωνοϊό. Για πρώτη φορά, κατάφεραν να αποδείξουν ότι ο ο ιός SARS-CoV-2, ο ιός που προκαλεί τη λοίμωξη COVID-19, μπορεί να παραμείνει στο σπέρμα των ασθενών για έως και 90 ημέρες μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο και έως και 110 ημέρες μετά την αρχική μόλυνση, μειώνοντας την ποιότητα του σπέρματος.

Συνεπώς, οι επιστήμονες προτείνουν σε όσους άντρες επιθυμούν να αποκτήσουν παιδιά να τηρούν μια περίοδο «καραντίνας» μετά την ανάρρωσή τους από την COVID-19.

Αν και οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι ο ιός είναι πιο επιθετικός από άλλους ιούς προς το ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα και σε αυτοψίες έχει βρεθεί στους όρχεις, χρησιμοποιώντας τους ως πύλες εισόδου, σπάνια έχει ανιχνευθεί στο σπέρμα με ανάλυση της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR), μια διαγνωστική εξέταση που επικεντρώνεται στο DNA του ιού.

Για να εξαχθούν περισσότερες πληροφορίες, η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Andrology, χρησιμοποίησε μια εξέταση PCR πραγματικού χρόνου και ηλεκτρονική μικροσκοπία μετάδοσης (TEM) για την ανίχνευση του ιικού RNA στο σπέρμα και τα σπερματοζωάρια που δόθηκαν από άνδρες που ανάρρωσαν από τη λοίμωξη COVID-19. Τα δείγματα σπέρματος ελήφθησαν από 13 ασθενείς ηλικίας μεταξύ 21 και 50 ετών που είχαν εμφανίσει ήπια, μέτρια και σοβαρή COVID-19 και είχαν εισαχθεί στο Hospital das Clínicas (HC), το νοσοκομειακό συγκρότημα που διαχειρίζεται η ιατρική σχολή του πανεπιστημίου. Η ανάλυση διεξήχθη έως και 90 ημέρες μετά την έξοδο και 110 ημέρες μετά τη διάγνωση.

Όπως παρατηρήθηκε, αν και τα αποτελέσματα της εξέτασης PCR ήταν αρνητικά για τον ιό SARS-CoV-2 στο σπέρμα σε όλες τις περιπτώσεις, ο ιός ανιχνεύθηκε στο σπέρμα σε οκτώ από τους 11 ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή COVID-19 (72,7%) εντός 90 ημερών από την εξιτήριο, γεγονός που δεν σημαίνει ότι δεν ήταν παρών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με τους συγγραφείς.

Μάλιστα, ο ιός SARS-CoV-2 ανιχνεύθηκε επίσης σε έναν από τους ασθενείς με ήπια COVID-19. Συνολικά, ο ιός ανιχνεύθηκε στο σπέρμα σε εννέα από τους 13 ασθενείς (69,2%). Δύο άλλοι παρουσίασαν υπερδομική βλάβη των γαμετών παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε σε ασθενείς με διάγνωση της COVID-19. Ως εκ τούτου, οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι 11 από τους ασθενείς είχαν τον ιό στο σπέρμα τους. 

Κίνδυνος για τη γονιμότητα

«Διαπιστώσαμε επίσης ότι τα σπερματοζωάρια παρήγαγαν “εξωκυτταρικές παγίδες” με βάση το πυρηνικό DNA. Με άλλα λόγια, το γενετικό υλικό στον πυρήνα αποσυμπιέστηκε, οι κυτταρικές μεμβράνες των σπερματοζωαρίων έσπασαν και το DNA αποβλήθηκε στο εξωκυτταρικό μέσο, σχηματίζοντας δίκτυα παρόμοια με αυτά που περιγράφηκαν προηγουμένως στη συστηματική φλεγμονώδη αντίδραση στον SARS-CoV-2», εξήγησε ο Δρ Jorge Hallak, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο και συγγραφέας του άρθρου.

Τα εν λόγω δίκτυα είναι οι εξωκυτταρικές παγίδες των ουδετερόφιλων (NETs). Τα ουδετερόφιλα, ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων, αποτελούν την πρώτη γραμμή του ανοσοποιητικού συστήματος, ακινητοποιώντας και εξουδετερώνοντας παθογόνα βακτήρια, μύκητες και ιούς. Ωστόσο, όταν είναι υπερδραστήρια, τα NETs μπορούν να βλάψουν τους ιστούς σε άλλα σημεία του οργανισμού.

Σύμφωνα με την ανάλυση TEM, τα σπερματοζωάρια παρήγαγαν εξωκυτταρικές παγίδες με βάση το πυρηνικό DNA για να εξουδετερώσουν το παθογόνο, «θυσιάζοντας τον εαυτό τους» για να περιορίσουν το παθογόνο σε έναν μηχανισμό γνωστό ως αυτοκτονική αντίδραση τύπου ETosis (ETosis σημαίνει θάνατος μέσω εξωκυτταρικών παγίδων).

«Η διαπίστωση ότι τα σπερματοζωάρια αποτελούν μέρος του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος και συμβάλλουν στην άμυνα του οργανισμού έναντι της επίθεσης παθογόνων μικροοργανισμών είναι μοναδική στη βιβλιογραφία και καθιστά τη μελέτη πολύ σημαντική. Μπορεί να θεωρηθεί ως αλλαγή επιστημονικού παραδείγματος» διευκρίνισε ο Δρ Hallak.

Η ανακάλυψη που περιγράφεται στη μελέτη προσθέτει μια νέα λειτουργία στο ρόλο τους στην αναπαραγωγή. «Οι πιθανές συνέπειες των ευρημάτων μας για τη χρήση του σπέρματος στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή θα πρέπει να εξεταστούν επειγόντως από τους γιατρούς και τις ρυθμιστικές αρχές, ιδίως όσον αφορά την τεχνική που χρησιμοποιείται από τα εργαστήρια που εκτελούν μικροχειρισμό γαμετών σε πάνω από το 90% των περιπτώσεων συζυγικής υπογονιμότητας, η οποία περιλαμβάνει την έγχυση ενός μόνο σπερματοζωαρίου στο ωάριο και είναι γνωστή ως ενδοκυτταροπλασματική έγχυση σπέρματος ή ICSI», προειδοποίησε ο Hallak.

Πηγή

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ