Παρασκευή 21.06.2024

Ευρωεκλογές 2024: Οι μεγάλοι χαμένοι της κάλπης – Ποια ηχηρά ονόματα έμειναν εκτός Ευρωκοινοβουλίου

Πολλά είναι τα ηχηρά ονόματα ηθοποιών, τραγουδιστών, αθλητών και δημοσιογράφων που βγήκαν χαμένοι στη μάχη του σταυρού στις χτεσινές ευρωεκλογές, καθώς δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν ακόμα μια θητεία στην Ευρωβουλή.

Γνωστοί καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι αυτή τη φορά δεν συγκέντρωσαν τις ψήφους που θα τους έδιναν το «εισιτήριο» για να περάσουν ξανά το κατώφλι του Ευρωκοινοβουλίου.

Ευρωεκλογές 2024: Οι μεγάλοι χαμένοι της κάλπης

Από τους χαμένους, είναι ο Θοδωρής Ζαγοράκης (57.052 σταυρούς) ο οποίος αυτή τη φορά ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στο οποίο πήρε μεταγραφή μετά την αποχώρησή από τη ΝΔ, το Σεπτέμβριο του 2023.

Ο Στέλιος Κούλογλου, ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ το 2019, αποχώρησε από το κόμμα μετά την εκλογή του Στέφανου Κασσελάκη στην προεδρία. Έθεσε υποψηφιότητα με τη Νέα Αριστερά, με το κόμμα να μην καταφέρνει ωστόσο να μπει στην Ευρωβουλή και τον ίδιο να αποσπά μόλις 24.190 σταυρούς.

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος, παρόλο που το 2019 είχε πετύχει το απόλυτο ρεκόρ σταυρών στην Ελλάδα, (577.114 σταυρούς) αυτή τη φορά δεν εξασφάλισε νέα θητεία καθώς εξελέγη 8ος στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ.

Επίσης εκτός Ευρωβουλής από τη ΝΔ έμεινε και η Μαρία Σπυράκη, η οποία, αν και κατέλαβε 109.579 σταυρούς, δεν έφτασε κοντά στο να εξασφαλίσει μια νέα θητεία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Εκτός ευρωβουλής και ο Πέτρος Κόκκαλης. Το 2019, είχε εκλεγεί με τον ΣΥΡΙΖΑ ενώ αυτή τη φορά ήταν υποψήφιος με το κόμμα «Κόσμος», το οποίο ίδρυσε ο ίδιος πριν μερικούς μήνες.

Τέλος, δεν εξελέγη και ο Αλέξης Γεωργούλης. Ο γνωστός ηθοποιός, που είχε εκλεγεί με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2019, έθεσε ξανά υποψηφιότητα στις ευρωεκλογές, αυτή τη φορά με το Πράσινο Κίνημα. Ωστόσο το 0,67% των ψήφων που απέσπασε το κόμμα, καθώς και οι 3.974 σταυροί που πήρε ο Αλέξης Γεωργούλης, δεν του επέτρεψαν να επανεκλεγεί.

 

πηγή: parapolitika

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.