Γιατί μένουμε σε μια κακοποιητική σχέση – Η ψυχολόγος εξηγεί

• Αγάπη για τον κακοποιητή – Ναι, μπορείτε να αγαπάτε κάποιον που σας πληγώνει. Κρατιέστε από τις όμορφες στιγμές.
• Ελπίδα για αλλαγή – Κάθε συγγνώμη, κάθε υπόσχεση ότι «δεν θα ξανασυμβεί» κρατά ζωντανή την προσδοκία.
• Το καλό των παιδιών – Μπορεί να φοβάστε τι θα συμβεί αν φύγετε. Ή πιστεύετε ότι η σταθερότητα (έστω και ψεύτικη) είναι καλύτερη.
• Υπερενσυναίσθηση – Καταλαβαίνετε τις πληγές του/της και τον/την συγχωρείτε ξανά και ξανά.
• Η κακοποίηση φαίνεται λιγότερη από όσα «παίρνετε» – Μια λανθασμένη ισορροπία: μια πράξη βίας, πέντε καλές στιγμές.
• Ανεχόμενοι/ες, ενισχύετε – Κάθε φορά που δεν φεύγετε, δίνετε το μήνυμα ότι είναι ΟΚ να συνεχιστεί.
• Φόβος αντεκδίκησης – Ειδικά αν υπάρχουν παιδιά, κατοικίδια ή εξαρτήσεις.
• Οικονομική εξάρτηση – Αν δεν έχετε δικό σας εισόδημα ή έλεγχο χρημάτων.
• Απομόνωση — Αν σας έχει απομακρύνει από φίλους, συγγενείς, στήριξη.
• Χαμηλή αυτοεκτίμηση — Αν πιστεύετε πως δεν αξίζετε κάτι καλύτερο ή ότι «δεν μπορείτε μόνοι/ες».
• Θρησκευτικές/πολιτισμικές πεποιθήσεις — Που σας κάνουν να νιώθετε ενοχή ή ντροπή.
• Κανονικοποίηση κακοποίησης — Αν έτσι μεγαλώσατε, έτσι σας φαίνεται φυσιολογικό.
• Gaslighting και χειραγώγηση — Σας κάνουν να αμφιβάλλετε για την ίδια σας την πραγματικότητα.
• Φόβος μοναξιάς — Γιατί το κενό μοιάζει πιο τρομακτικό από τη σχέση.
• Ντροπή και ενοχές — Γιατί νομίζετε ότι είναι δικό σας λάθος που μείνατε.
• Έλλειψη πληροφόρησης ή στήριξης.
• Νομικά εμπόδια — Επιμέλεια, περιοριστικά μέτρα, γραφειοκρατία.
• Δεσμός τραύματος — Μια έντονη συναισθηματική σύνδεση που δημιουργείται μέσα από τον κύκλο κακοποίησης και συμφιλίωσης.

Γιατί μπορεί να τον/την συμπαθείτε ακόμα;

Πολλοί κακοποιοί έχουν πλευρές που μπορούν να σας ελκύσουν, να σας μπερδέψουν και να σας δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση ασφάλειας:

• Γοητεία, χιούμορ, φαινομενική καλοσύνη.
• Αυτοπεποίθηση που μπερδεύεται με δύναμη.
• Συναισθηματική ευαισθησία (που εξαφανίζεται όταν ασκούν έλεγχο).
• Δεσμός λόγω κοινών αξιών, στόχων ή «παλιών πληγών» που μοιράζεστε.
• Μεταμέλεια, συγγνώμες, ελπίδα αλλαγής.

Αυτό δημιουργεί γνωστική σύγχυση και δεσμό τραύματος: μένετε γιατί πονάτε και ταυτόχρονα ελπίζετε.

5 κλειδιά για τη διαχείριση και τη θεραπεία:

• Αναγνωρίστε τι συμβαίνει – Ονομάστε τη συμπεριφορά. Αντί να λέτε “έχουμε δυσκολίες”, πείτε “υπάρχει έλεγχος/φόβος/βία”.
• Μιλήστε σε έναν ειδικό ή μια γραμμή βοήθειας – Δεν είστε μόνοι/ες. Υπάρχουν επαγγελματίες και άνθρωποι που μπορούν να σας στηρίξουν.
• Χτίστε σύστημα στήριξης – Ένας φίλος, ένας συγγενής, μια ομάδα. Κάποιος να σας θυμίζει ότι αξίζετε καλύτερα.
• Κρατήστε σημειώσεις – όχι για να θυμώσετε, αλλά για να θυμάστε – Τι είπε, τι έκανε, πώς νιώσατε. Η αλήθεια βοηθά να δείτε καθαρά.
• Χτίστε τη ζωή σας σταδιακά έξω από τη σχέση – Μικρά βήματα ανεξαρτησίας: οικονομικά, πρακτικά, ψυχολογικά.

Και το πιο σημαντικό:

Δεν φταίτε εσείς που πληγωθήκατε. Αλλά αξίζετε να γιατρευτείτε. Δεν μπορείτε να αλλάξετε τον άλλον, αλλά μπορείτε να αλλάξετε τον τρόπο που φροντίζετε τον εαυτό σας.

Αν αυτό το κείμενο σας μίλησε, κρατήστε το. Μοιραστείτε το. Και αν είστε έτοιμοι/ες, ζητήστε βοήθεια. Δεν χρειάζεται να περάσετε αυτή τη διαδρομή μόνοι/ες.

Πηγή