Καλό θα ήταν να μην καθυστερήσει πολύ και το υπό κατασκευήν κόμμα του Αντώνη Σαμαρά. Γιατί πρέπει, επιτέλους, όλοι οι παίκτες στο πολιτικό σκηνικό να παίξουν με ανοιχτά χαρτιά. Ας βγουν, λοιπόν, όλοι στο ξέφωτο, για να τελειώνουν κάθε λογής παραμύθια που διακινούνται από τους κομματικούς σχηματισμούς, από Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και δημοσιολόγους, από συμφέροντα.
ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ, περίπου, 300 ημέρες πριν από τις εθνικές εκλογές. Ναι, αυτό είναι το πιθανότερο σενάριο. Οι κάλπες να στηθούν τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο του 2027. Ετσι κι αλλιώς, θα ήταν λάθος για την κυβέρνηση να τις φέρει νωρίτερα. Θα έδειχνε άγχος και αγωνία. Ομως, δεν υπάρχει κανένας λόγος.
Η Ν.Δ. πρέπει να αφήσει όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης να «τηγανίζονται» για δέκα μήνες. Πλάκα έχει το κους κους στα social media για την επιλογή του ονόματος ΕΛΑΣ από τον Αλέξη Τσίπρα ή το περιστέρι… Τεχνητής Νοημοσύνης της Μαρίας Καρυστιανού. Ομως, σε λίγες ημέρες δεν θα ασχολείται κανείς με αυτά. Οσο περνάει ο καιρός, θα πρέπει να περάσουν από τις αόριστες μπαρουφολογίες των ιδρυτικών διακηρύξεων των κομμάτων τους σε θέματα πρακτικά. Στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες. Να παρουσιάσουν θέσεις και προγράμματα. Να προτείνουν συγκεκριμένες λύσεις. Και όλα αυτά κοστολογημένα.
ΓΙΑΤΙ η «κοινωνική δικαιοσύνη», η «δίκαιη ανάπτυξη» και η «ισχυρή Ελλάδα» είναι κλισέ που ακούγονται εδώ και πενήντα χρόνια. Ας κοπιάσουν, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας και η κ. Καρυστιανού και ας πουν στους πολίτες το σχέδιό τους. Αν έχουν. Ποιες είναι οι -μαγικές- λύσεις που θα εκτοξεύσουν τα εισοδήματα; Πώς θα γίνει; Με έναν νόμο και ένα άρθρο; Ή με ιδεοληπτικές προτάσεις που ξεθάβονται από τη δεκαετία του ’80; Ας πει με ειλικρίνεια ο κ. Τσίπρας, έχει αντιληφθεί ότι η χώρα θα έφευγε από την Ευρώπη, αν έκλεινε τις τράπεζες την πρώτη ημέρα διακυβέρνησής του το 2015; Ας πει και η κ. Καρυστιανού, εκτός από το «να βάλει φυλακή όλους τους πολιτικούς», τι άλλο προτείνει για τη χώρα και τους πολίτες;
ΣΕ αυτήν την εξίσωση συμπεριλαμβάνεται, βέβαια, και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη. Τώρα, η Χαριλάου Τρικούπη την πέφτει στις εταιρίες δημοσκοπήσεων. Δεν τους έχει περάσει από το μυαλό ότι η σύμπλευση με τη Ζωή και τον Βελόπουλο και η εκτός ορίων τοξική αντιπολίτευση δημιουργούν έναν πολιτικό λογαριασμό, που θα «πληρωθεί» στις κάλπες; Ο Νίκος Ανδρουλάκης μετέτρεψε το ΠΑΣΟΚ σε έναν «πράσινο ΣΥΡΙΖΑ». Και τώρα, ξαφνικά, βλέποντας ότι μπορεί να έρθουν τρίτοι ή τέταρτοι στις προσεχείς κάλπες, έπαθαν πανικό.
ΟΣΟ για τα συμφέροντα, τι να πει κανείς. Δεν είναι η πρώτη φορά που διακινούνται θεωρίες συνωμοσίας και γραφικά σενάρια. Η πλάκα είναι πως όλα αυτά έχουν ξαναπαίξει τόσο πριν από τις εκλογές του 2023 όσο και την τελευταία τριετία. Το 2023 έβλεπαν εκλογές-ντέρμπι και το σκορ έγραψε «41%-17%». Και, τότε, μιλούσαν για «συγκυβερνήσεις» με πρωθυπουργούς από τον Βενιζέλο και τον Στουρνάρα μέχρι κάποιον θυρωρό πολυκατοικίας. Εδώ και έναν χρόνο μιλούν για κάλπες που στήνονται διαρκώς, για «αλλαγή πρωθυπουργού εν κινήσει». Ή για τη Ν.Δ. που -υποτίθεται- δεν θα πιάσει ούτε 25%.
Η πραγματικότητα έχει γκρεμίσει όλες αυτές τις φαντασιοπληξίες και θα τις γκρεμίσει για μία ακόμα φορά στις κάλπες του 2027. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Ν.Δ. έχουν πάει την Ελλάδα πολλά βήματα προς τα εμπρός. Ναι, έχουν γίνει λάθη και αστοχίες. Αλλά τα επιτεύγματα είναι πολύ περισσότερα. Τίποτα δεν ήταν εύκολο ή αυτονόητο. Η κεντροδεξιά παράταξη θα δώσει μάχη για να πετύχει για τρίτη σερί φορά αυτοδυναμία. Εχει ρεαλιστικό και κοστολογημένο πρόγραμμα. Μπορεί να ισχυροποιήσει τη χώρα σε έναν κόσμο που αλλάζει. Μπορεί να πετύχει τη σύγκλιση με την Ευρώπη. Μπορεί να φτιάξει την Ελλάδα του 2030, που όλοι θέλουμε.
ΑΠΟ εκεί και πέρα, ο Ανδρουλάκης, ο Τσίπρας και η Καρυστιανού θα δώσουν τη μάχη για τα… πλέι οφ, που λέμε και στο ποδόσφαιρο. Το έπαθλο θα είναι η δεύτερη θέση, με ποσοστά που δύσκολα θα ξεπεράσουν το 15%. Οποιος χάσει… χάνεται για την επόμενη ημέρα.
