Παρασκευή 09.06.2023

Η στρατηγική ΣΥΡΙΖΑ για τον Γ. Βαρουφάκη ενόψει κάλπης

Αφενός υπάρχουν στελέχη εντός του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία παγίως κλείνουν το μάτι στο Μερα25 προσδοκώντας ειλικρινώς σε μετεκλογική σύμπραξη με το Μερα25 (όπως φέρ’ ειπείν ο Νίκος Φίλης) παρά την ολοένα και αυξανόμενη ένταση μεταξύ των δυο κομμάτων και παρά το γεγονός ότι ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι εμφανές σε όλες τις τοποθετήσεις του ότι το “προσκλητήριο” που απευθύνει στον πρώην υπουργό Οικονομικών της α’ περιόδου διακυβέρνησής του, είναι κατά τι… προσχηματικό.

Αφετέρου, ΣΥΡΙΖΑ και Μερα25 “ψαρεύουν” από την ίδια δεξαμενή αριστερών ψήφων, στερώντας από την Κουμουνδούρου πολύτιμους εκλογικούς πόρους για την ευόδωση του στόχου της που είναι η ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών και η επίτευξη της εκλογικής πρωτιάς. Δεν μπορούν να αποκλείσουν τους ψηφοφόρους Βαρουφάκη, ήδη υπάρχουν σε αυτή τη δεξαμενή εκλογείς που βρίσκουν πολύ… συστημικό τον ΣΥΡΙΖΑ για τα γούστα τους αλλά ταυτόχρονα όσο εγγύτερα έρχονται οι κάλπες της 21ης Μαΐου, τόσο πλησιάζει το χέρι του κ. Τσίπρα στο “μαστίγιο” προς την ηγεσία του Μερα25 και τα ασφυκτικά διλήμματα στους ψηφοφόρους του.

 

 

Τελευταίο αλλά ουχί έσχατο: Αλέξης Τσίπρας και ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να βλέπουν σαν μονόδρομο τόσο τη μετεκλογική συνεργασία με ΠΑΣΟΚ για συγκρότηση “προοδευτικής κυβέρνησης” όσο και την προσέλκυση ψηφοφόρων από την επονομαζόμενη “μεσαία τάξη”, προκειμένου να ανατρέψει τους υπέρ Ν.Δ. τωρινούς συσχετισμούς και να επιτύχει την “πολιτική αλλαγή”.

Για αμφότερους τους παραπάνω στόχους, η (προεκλογική) σύνδεση του ΣΥΡΙΖΑ με το Μερα25 και τον υπουργό της… “περήφανης διαπραγμάτευσης” του 2015, καθίσταται απολύτως απαγορευτική για την Κουμουνδούρου. Η απαγκρίστρωσή της από ό,τι θυμίζει το πρώτο εξάμηνο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι αναγκαία συνθήκη για να επιτύχει τους στόχους της. Το εάν αποδειχθεί και ικανή, ελέγχεται εξ αντικειμένου. Επ’ αυτού θα “μιλήσει” η κάλπη της 21ης Μαΐου.

Τα “όχι” και τα “μπορεί”

Όλων τούτων δοθέντων, όσο περνούν οι μέρες και η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ de facto στοχεύει σε πόλωση με τη Ν.Δ. ώστε διά της συσπείρωσης να μεγεθύνει την επιρροή του “κόβοντας” το φυλλορρόημα προς τα αριστερά του, τόσο ο πρόεδρός του σχηματοποιεί πιο συγκεκριμένα και τα μηνύματά του προς τους ψηφοφόρους.

Σε επίρρωση αυτού, σε διάστημα μόλις μιας εβδομάδας, της τελευταίας, ο Αλέξης Τσίπρας διαμήνυσε:

− Κάθετο “όχι” σε κυβέρνηση ηττημένων. Προϋπόθεση για συγκρότηση “προοδευτικής κυβέρνησης” η εκλογική πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ.

− Η μόνη αντισυστημική ψήφος είναι αυτή που μπορεί να διώξει τον Κ. Μητσοτάκη και τη Ν.Δ. και μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να το πράξει (προφανής η στόχευση –και– στο κοινό του Μερα25).

− Κυβέρνηση συνεργασίας μπορεί να εννοηθεί και… με την επίδειξη ανοχής ενός κόμματος. Κοινώς, η πρόσκληση για μετεκλογική συνεργασία με τον Γιάνη Βαρουφάκη δεν αφορά πρόσκληση για συμμετοχή σε κυβέρνηση διά στελεχών (όπως ξεκάθαρα αφορά το προσκλητήριο στο ΠΑΣΟΚ). Αυτό που ζητούν από τον γραμματέα του Μερα25 είναι η στήριξη διά της… ανοχής του.

“Αν έρθει το αποτέλεσμα που ζητάμε με τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ποια ηγεσία, ποιου δημοκρατικού κόμματος, θα είναι αυτή που θα αποφασίσει να αγνοήσει αυτή τη θέληση. που θα αποφασίσει να επωμιστεί το κόστος για τη χώρα και για την ίδια, μιας σειράς εκλογικών αναμετρήσεων που επιδιώκει η Ν.Δ.” είναι η χαρακτηριστική δήλωση του κ. Τσίπρα την περασμένη Κυριακή από το βήμα της προεκλογικής Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

Ακόμη πιο απερίφραστα, κατονομάζοντας και τους παραλήπτες του, ετέθη από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ το δίλημμα, μόλις μια μέρα μετά, σε τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε: “Μετά τις εκλογές αν υπάρχουν τα κουκιά θα αρνηθεί ένα προοδευτικό κόμμα τη συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ για να πάμε σε δεύτερες και τρίτες εκλογές; Συμμετοχή σε ένα σχήμα κυβέρνησης μπορεί να είναι και η ανοχή Το δίλημμα θα ισχύει και για τον Βαρουφάκη. Δεν έχουν, λέτε, ο κ. Βαρουφάκης και ο κ. Ανδρουλάκης αίσθημα αυτοσυντήρησης και θα θελήσουν να συνθλιβούν στις μυλόπετρες της ενισχυμένης αναλογικής;”.

Το θέμα της μετεκλογικής συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με τον Γ. Βαρουφάκη διά της επίδειξης “ανοχής” σε μια συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ, καταπώς είναι η πραγματική στόχευση της αξιωματικής αντιπολίτευσης από την πρώτη στιγμή που αναδείχθηκε νέος πρόεδρος ο Ν. Ανδρουλάκης, δεν βγάζει τον ΣΥΡΙΖΑ από τη δύσκολη θέση, πιέζοντας τους ψηφοφόρους του ΜΕΡΑ25 και “καθησυχάζοντας” τους δυνητικούς κυβερνητικούς του εταίρους, στην Χαριλάου Τρικούπη αλλά είναι και αποκαλυπτικό νέας (προεκλογικής) υπόθεσης εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ: Για να απαιτηθεί στήριξη σε κυβέρνηση προοδευτική μέσω της ανοχής, σημαίνει ότι εμμέσως ο ΣΥΡΙΖΑ παραδέχεται πως τα κουκιά ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ στην κάλπη της 21ης Μαΐου, είναι πιθανότατο να μην επαρκούν για πλειοψηφική κυβέρνηση δύο κομμάτων.

* Αναδημοσίευση από το “Κεφάλαιο” που κυκλοφορεί

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ