Κάλεσμα της Ένωσης Ιατρών ΕΣΥ Λέσβου

Η 8 Μάρτη είναι μέρα σύμβολο των πολύμορφων αγώνων παγκόσμια, ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση, τις έμφυλες διακρίσεις και τις σεξιστικές επιθέσεις που υφίστανται οι γυναίκες μέχρι και τις μέρες μας. Καθιερώθηκε μετά από πρόταση της Κλάρας Τσέτκιν ως διεθνής μέρα πάλης για την απελευθέρωση των γυναικών σε όλες τις χώρες. Είχαν προηγηθεί μια σειρά από αγώνες των γυναικών εργατριών, όπως στην κλωστοϋφαντουργία στη Νέα Υόρκη το 1857 για μείωση των ωρών εργασίας(από 16 σε 10) και εξίσωση των μισθών ανδρών γυναικών ή  στην Ελλάδα η μεγάλη απεργία των υφαντριών του Πειραιά το 1892.

Από το 2019, γίνεται μια οργανωμένη προσπάθεια η 8η Μάρτη να πάψει να θεωρείται απλώς μια «γιορτή της γυναίκας» και να αναδειχθεί ξανά ως ημέρα αγώνα και απεργίας. Στόχος είναι να επανακτήσει τον ιστορικό της χαρακτήρα, ως σύμβολο της πάλης του εργατικού κινήματος και των γυναικών σε όλο τον κόσμο, προβάλλοντας τα διαρκή αιτήματα για ισότητα και δικαιώματα.

Η φετινή 8η Μάρτη έρχεται σε μια κρίσιμη πολιτική συγκυρία. Μεγαλειώδεις απεργιακές συγκεντρώσεις ταράζουν τα νερά της αστικής κανονικότητας. Εκατομμύρια στους δρόμους απαιτούν δικαίωση για τα θύματα των Τεμπών. Το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη μας υπενθυμίζει, με τον πιο εμφατικό τρόπο, ότι γι’αυτό το σύστημα οι ζωές μας δεν έχουν αξία . Οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙΑ άτομα το γνωρίζουν αυτό καλά. Το βλέπουμε στις συνεχιζόμενες γυναικοκτονίες,  στους πνιγμούς μεταναστ(ρι)ών στην Πύλο, στη συνεχιζόμενη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο όπου τα δικαιώματα των γυναικών  καταπατώνται.Είτε πρόκειται για τα δικαιώματα στην εργασία και την ίση αμοιβή, είτε για το δικαίωμα στο να κυκλοφορούν στο δρόμο χωρίς φόβο, είτε ακόμη και στο δικαίωμα των γυναικών να αμυνθούν σε περίπτωση βίαιης ή σεξιστικής επίθεσης.

Τα θύματα βίας και σεξουαλικής κακοποίησης, καθώς και οι οικογένειες τους έχουν βιώσει τις ταπεινωτικές και εξευτελιστικές αποφάσεις δικαστηρίων πολλές φορές στο παρελθόν.Τα αστικά δικαστήρια , το κράτος ,τα ΜΜΕ, η αστυνομία ανέκαθεν, με το victim blaming , δημιουργούσαν ένα καθεστώς συγκάλυψης και αποτροπής παρόμοιων καταγγελιών.. Εκεί ακριβώς εντοπίζεται η υποκρισία των κυβερνήσεων που ενώ διακηρύσσουν δήθεν την αναγκαιότητα καταπολέμησης του σεξισμού ,στην πραγματικότητα δημιουργούν περιβάλλον νομιμοποίησης της κακοποίησης , της εργασιακής επισφάλειας και των διαχωρισμών. Δεν ξεχνάμε τις δολοφονημένες γυναίκες, θύματα και της κρατικής αδιαφορίας. Δεν ξεχνάμε τις εγκληματικές ευθύνες της αστυνομίας, που αποτυπώθηκαν στην κυνική απάντηση προς την Κυριακή Γρίβα: “Τα περιπολικά δεν είναι ταξί.”

Τα αιτήματα για ΣΣΕ με αυξήσεις, ίση αμοιβή, προσλήψεις, μόνιμη και σταθερή εργασία, αξιοπρεπή ωράρια και συνθήκες δουλειάς, μαζί με την προάσπιση της γυναικείας αυτοδιάθεσης και την πάλη ενάντια στη βία κατά των γυναικών, αποτελούν κεντρικά ζητήματα για όλους τους εργαζόμενους.8 Μάρτη διαδηλώνουμε  όχι μόνο για την γυναικεία χειραφέτηση, αλλά για να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα των Τεμπών και να τιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι . Να σηκώσουμε κάθε πέτρα και να αποκαλύψουμε την σαπίλα μιας κοινωνίας που νομιμοποιεί την κακοποίηση και τα εγκλήματα.

Καλούμε σε συγκέντρωση το Σάββατο 8 Μάρτη στις 12μμ στα Κεντρικά Λύκεια.