Παρασκευή 21.06.2024

Κανονισμός πυροπροστασίας: Προστατεύουν οι μάντρες από τις κουκουνάρες;

Ειδικός δεν είμαι, αλλά πώς μπορεί να θεωρείται εξίσου επικίνδυνο σε περιπτώσεις πυρκαγιάς το πεύκο με την ελιά;
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς γεωπόνος για να γνωρίζει ότι οι κουκουνάρες του πεύκου μπορούν να εκτοξευθούν δεκάδες μέτρα και να μεταφέρουν τη φωτιά, ενώ η ελιά πρακτικά δεν καίγεται και μετά από κάποια – λίγα – χρόνια δίνει και πάλι καρπό. Κι όμως, ο νέος κανονισμός πυροπροστασίας βάζει στην ίδια κατηγορία μία βόμβα – κάτι τέτοιο είναι το πεύκο όταν υπάρχει φωτιά – με ένα δένδρο, όπως είναι η ελιά.

Ο κανονισμός αφορά χιλιάδες ακίνητα – και τους ιδιοκτήτες τους σε όλη την Ελλάδα, διότι δεν έχει να κάνει μόνον με τις δασικές εκτάσεις, αλλά και με τις χορτολιβαδικές – εν ολίγοις, με ο,τιδήποτε έχει κτιστεί εκτός των πόλεων.

Εκ πρώτης όψεως, θα μπορούσε να πει κανείς ότι και ο υπουργός Περιβάλλοντος Θόδωρος Σκυλακάκης – ότι μόνον οι ιδιοκτήτες ακινήτων «μέσα στο δάσος» μπορούν να προστατεύσουν τα σπίτια τους πληρώνοντας για μάντρες, για μεταλικές σίτες και πυρίμαχες θερμοπορσόψεις. Ωραία – μόνον που εκατοντάδες χωριά σε όλη την Ελλάδα είναι χτισμένα μέσα ή δίπλα σε δάση και πολύ περισσότεροι κοντά σε περιοχές που έχουν κηρυχθεί δασικές χωρίς να είναι δάσος. Επίσης, όσοι έχουν χτίσει σε χορτολιβαδικές εκτάσεις δεν ζουν μέσα στο δάσος – και παρά τη δημόσια συζήτηση που έχει ξεκινήσει για το ποιους αφορά ο κανονισμός, είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι γνωρίζουν όλοι οι εμπλεκόμενοι ότι το ζήτημα τους αφορά. Αυτούς και την τσέπη τους…

Τα ερωτήματα είναι πολλά: Πώς θα προστατεύσει μία τσιμεντένια μάντρα ύψους 1,5 μέτρων ένα ακίνητο σε μία πευκόφυτη περιοχή; Ακόμα κι αν το σπίτι είναι σε απόσταση 100 μέτρων από ένα φλεγόμενο πεύκο, υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να εκτοξευθεί μία φλεγόμενη κουκουνάρα που θα μεταφέρει τη φωτιά σε αυτό. Στη μεγάλη φωτιά της Βαρυμπόμπης, η Πυροσβεστική είχε επιχειρήσει να φτιάξει ένα «φράγμα» επιστρατεύοντας δεκάδες πυροσβεστικά οχήματα ώστε να μην περάσει η πυρκαγιά στην απέναντι πλευρά της εθνικής οδού. Σε λιγότερο από δύο λεπτά, η φωτιά είχε περάσει – οι κουκουνάρες είναι ανίκητες, ειδικά όταν η φωτιά περνά από πεύκο σε πεύκο. Επομένως, μία μάντρα που ανάλογα την έκταση του οικοπέδου μπορεί να κοστίσει από 10.000 ευρώ ως και 40.000 ευρώ και παραπάνω δεν πρόκειται να προστατεύσει το παραμικρό. Για να μην πούμε για τα κουφώματα, τις σίτες και τις θερμοπροσώψεις…

Όταν τα ποσά που απαιτούνται είναι τόσο μεγάλα, είναι προφανές ότι οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δεν πρόκειται να συμμορφωθούν – ειδικά όταν καλούνται να επωμιστούν όλο το κόστος, χωρίς καν τη δυνατότητα να λάβουν , για παράδειγμα, ένα άτοκο δάνειο για μέρος ή το σύνολο της δαπάνης τους. Αυτό θα τους καταστήσει αυτομάτως παρανόμους, πράγμα που σημαίνει ότι όλη η προσπάθεια της κυβέρνησης να αυξήσει το ποσοστό των ασφαλισμένων ακινήτων θα πάει στράφι, μιας και οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν νοείται να αποζημιώνουν ακίνητα που δεν τηρούν τη νομιμότητα. Εν ολίγοις, ένας ιδιοκτήτης που εμπίπτει στον κανονισμό και δεν διαθέτει μάντρα, αλλά απλή περίφραξη και ασφαλίζει σήμερα το ακίνητό του, δεν πρόκειται να αποζημιωθεί σε περίπτωση πυρκαγιάς από τη στιγμή που η ανέγερσή της, αν και οικονομικά ανέφικτη γι’ αυτόν, θα καταστεί απαραίτητη προϋπόθεση για να θεωρείται νόμιμος. Επομένως, για όσους δεν θα έχουν τα χρήματα για τις δαπάνες πυροπροστασίας, μοναδικές διέξοδοι θα απομείνουν ο καθαρισμός του οικοπέδου και η προσευχή να μην πιάσει φωτιά.

 

πηγή: protothema

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.