Παρασκευή 21.06.2024

Κασσελάκης για Ευρωεκλογές: Είναι εφικτό ακόμα και να κόψουμε το νήμα πρώτοι – «Δουλευταράς» ο Μητσοτάκης

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτει ότι ήθελε να γίνει ιερέας, αλλά τελικά «έβαλε πλώρη για πρωθυπουργός» – Θέλει να γίνει πατέρας πριν τα 40 του

Εκδίκηση «απέναντι στην αδικία» επιθυμεί ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Στέφανος Κασσελάκης, ο οποίος άνοιξε την πόρτα της κατοικίας του στα προάστια της Νέας Υόρκης, στο Down Town. Σε μια συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης, ο κ. Κασσελάκης περιγράφει τον Πρωθυπουργό ως εργατικό, τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ως συμπαγές κόμμα, ενώ αναφέρεται και στον προκάτοχό του, Αλέξη Τσίπρα, για τον οποίο λέει πως δεν έχει πολιτικές φιλοδοξίες.

Ως προς την προεκλογική του τακτική, ο κ. Κασσελάκης τονίζει πως «δεν έχω επικοινωνιολόγο. Υπάρχει φυσικά μία ομάδα που γράφει και τεκμηριώνει, αλλά η ιδέα να καλλιεργήσει κάποιος άλλος το τάδε ή το δείνα προφίλ για εμένα, δεν υφίσταται». «Μάλιστα όταν μου λένε να φορέσω σακάκι σε συνέντευξη, αρνούμαι», όπως είπε, ενώ απάντησε και στις αιτιάσεις για την απόκτηση ενός πολυτελούς διαμερίσματος, στο Κολωνάκι.

«Δεν είναι δυνατόν στα 35 μου να αγοράζω διαμέρισμα 1.800.000 ευρώ και τρεις στους τέσσερις Έλληνες από 18 μέχρι 35 ετών να ζουν στο παιδικό τους δωμάτιο, παρότι πολλοί έχουν κάνει εξαιρετικές σπουδές και διαθέτουν προσόντα. Αυτά θέλω να αλλάξω. Όταν βλέπω δίπλα μου αδικημένους, εξοργισμένους, απογοητευμένους, πιεσμένους, αυτό με επηρεάζει βαθιά» εξήγησε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, λέγοντας πως «είναι αβάσταχτο το 26% του πληθυσμού να είναι στα όρια του κοινωνικού αποκλεισμού».

«Η ιδεολογία δεν τρώγεται»

Ως προς την επικράτησή του στις εσωκομματικές εκλογές, «ο Τάιλερ το είχε πει. Ήξερε ότι θα κερδίζαμε» αποκάλυψε, ενώ για τους συνυποψηφίους του σχολίασε πως «δεν υπήρχε ξεκάθαρη πολιτική πρόταση από τους συνυποψηφίους μου. Είναι ωραίο να μιλάς με ιδεολογικούς όρους, αλλά οι πολίτες ζουν σε ανασφάλεια και η ιδεολογία δεν τρώγεται».

«Ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον άλλαξε» απαντά για το κόμμα του, λέγοντας για την ήττα στις εθνικές εκλογές πως οφείλεται στην «εντύπωση ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί τη σταθερότητα, η προπαγάνδα ενός ολόκληρου πολιτικού και μιντιακού συστήματος, και ο παρωχημένος, στερεότυπος, και όχι αξιόπιστος, πολιτικός λόγος του».

«Θέλω δημοκρατικά να τσακίσουμε» το σύστημα

Για το «σύστημα», «όχι μόνο δε φοβήθηκα, αλλά αυτό με παρότρυνε να κατέβω στις εκλογές. Θέλω δημοκρατικά να το τσακίσουμε!» απαντά, ενώ «είναι ζήτημα ενσυναίσθησης, την οποία και έχω έμφυτη. Αυτή δεν πακετάρεται επικοινωνιακά από έναν Αμερικανό επικοινωνιολόγο. Ή νιώθεις, καταλαβαίνεις, και βάζεις την ψυχή σου στην ψυχή του άλλου ή όχι. Από μικρό παιδί, και ίσως επειδή παρίστανα για μεγάλο μέρος της ζωής μου, 31 χρόνια, ότι ήμουν κάποιος άλλος –αναφέρομαι στον σεξουαλικό μου προσανατολισμό πάντα αισθανόμουν την πίεση του πώς παρουσιάζομαι στον κόσμο, πώς με αντιλαμβάνεται ο κόσμος. Αυτός ο πόνος δημιουργεί έμπρακτη ενσυναίσθηση», όπως περιγράφει για τον εαυτό του.

Αναφορικά με την οικογένειά του, «δεν υπάρχει ομορφότερο αίσθημα από το να έρχεσαι εσύ για να αλλάξεις ένα σύστημα που αδίκησε τους γονείς σου» επισημαίνει, απαντώντας στα περί εκδίκησης, «ναι, αλλά όχι απέναντι σε πρόσωπα, απέναντι στην αδικία».

Εκτός από Πρωθυπουργός, ο ίδιος ήθελε παιδί να γίνει «πρώτα αστροναύτης. Μετά ιερέας», δηλώνοντας για την πίστη πως «η θρησκεία μας κράτησε ως οικογένεια στις δυσκολίες. Τους έλεγα: «ο Θεός αργεί αλλά δε λησμονεί». Μετά ήθελα να ασχοληθώ με τα σκυλιά, ήξερα όλες τις ράτσες. Στο τέλος, έβαλα πλώρη για να γίνω πρωθυπουργός».

«Είναι εργατικός. Δουλευταράς!» υποστήριξε για τον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ δεν αντέκρουσε πως ο Αλέξης Τσίπρας του «τράβηξε το χαλί», σημειώνοντας για τον προκάτοχό του πως «ηθελε να πει την άποψη του για το κόμμα το οποίο είχε στην ουσία φτιάξει ο ίδιος. Και τα μέλη εξέφρασαν τη δική τους άποψη». Ερωτηθείς για τον εάν ο κ. Τσίπρας έχει πολιτικές φιλοδοξίες, «όχι, όχι. Είναι βουλευτής και πολύ περήφανος για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο δε ρόλος του στην Ευρώπη είναι πολύ σημαντικός και βοηθητικός για μένα. Καμία φορά αστειεύομαι με τον Αλέξη. Του λέω: «Εγώ είμαι στην Κοζάνη, εσύ είσαι στη Λωζάνη», τόνισε ο κ. Κασσελάκης, καταλήγοντας για τις Ευρωεκλογές πως «είναι εφικτό ακόμα και να κόψουμε το νήμα πρώτοι».

«θα ήθελα να γίνω πατέρας πριν τα 40 μου»

«Μετανιώνω που τον Σεπτέμβριο για την Κύπρο είπα κρατίδιο αντί για Κατεχόμενα. Δεν μπορούσα να μεταφράσω από τα αγγλικά στα ελληνικά τη λέξη ψευδοκράτος» ανέφερε σε σχέση με παλιότερες δηλώσεις τους, ενώ για την οικογένειά του, «θα ήθελα να γίνω πατέρας πριν τα 40 μου. Οικογένεια, όμως, είναι η αγάπη. Το πιο μοναχικό πράγμα που μπορεί να σου συμβεί είναι όχι το να είσαι μόνος, αλλά να είσαι με τον λάθος άνθρωπο», σημείωσε.

Πηγή

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.