Στη Χαριλάου Τρικούπη φέρονται να λειτουργούν με βασικό σενάριο εκλογές την άνοιξη και όχι το φθινόπωρο, όπως υποστήριζαν λίγες ημέρες πριν. Στα επιτελεία του κ. Τσίπρα και της κ. Καρυστιανού φέρονται ακόμα να πιστεύουν ότι το σενάριο των πρόωρων εκλογών, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο, με ενδιάμεσο σταθμό τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, είναι το πλέον πιθανό. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο Τσίπρας και Καρυστιανού έχουν αποδυθεί σε έναν άτυπο αγώνα χρόνου για το ποιος θα προλάβει ποιον στις ανακοινώσεις.
Διαρροές
Στην Αμαλίας αφήνουν να διαρρεύσει ότι το νέο κόμμα του Τσίπρα θα αποτελέσει τον βασικό καταλύτη ανακατατάξεων στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Λένε ότι στις δημοσκοπήσεις δεν φαίνεται η πραγματική επιρροή του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινή γνώμη και είναι βέβαιοι ότι με την επίσημη εμφάνισή του το κόμμα Τσίπρα θα συμπιέσει το ΠΑΣΟΚ και θα απορροφήσει τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, μεταβάλλοντας τους εσωτερικούς συσχετισμούς της αντιπολίτευσης. Από το ρεπορτάζ ωστόσο προκύπτουν πολλά γκρίζα σημεία στις διαρροές της Αμαλίας.
» Πρώτον, σε ό,τι αφορά την αυτοοργάνωση, καθώς το ερώτημα δεν είναι μόνο η εκλογική απήχηση, αλλά και η ανάγκη να στηθεί ένας λειτουργικός κομματικός μηχανισμός. Στελέχη του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ βεβαιώνουν στον «Ε.Τ.» ότι τόσο στην Αττική όσο και στην περιφέρεια δεν έχουν διαπιστώσει κάποια ιδιαίτερη κινητικότητα ή μετακίνηση τοπικών στελεχών προς το κόμμα του κ. Τσίπρα, σε αντίθεση με την Αμαλίας που αφήνει να διαρρεύσει ότι ομάδες πολιτών και στελεχών αυτοοργανώνονται σε όλη την Ελλάδα και θα αποτελέσουν τον σκελετό του νέου κόμματος. Αν οι επιτελείς του κ. Τσίπρα δεν βρουν τρόπο να ενσωματώσουν τους οργανωτικούς του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς, τότε το οργανωτικό εγχείρημα σε ό,τι αφορά το νέο κόμμα καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο.
» Δεύτερον, ο ίδιος ο κ. Τσίπρας δεν «προχωράει» ως πολιτικό προϊόν. Η αποδοχή του κινείται σε νούμερα πολύ κατώτερα του Ιουνίου του 2024, όταν παραιτήθηκε από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν παρουσιάζει διείσδυση στο λεγόμενο κεντρώο κενό, στους προοδευτικούς, μετριοπαθείς ψηφοφόρους και μάλλον αυτός είναι ο λόγος που και ο ίδιος αποφάσισε -με φράσεις όπως ότι έκανε λάθος που δεν έκλεισε τις τράπεζες τον Ιανουάριο του 2015 μετά τις εκλογές- να στραφεί στο γνωστό του «αντισυστημικό» ακροατήριο.
Προσπάθειες
Η Μαρία Καρυστιανού, από την πλευρά της, προσπαθεί να μετατρέψει ένα ισχυρό κοινωνικό φορτίο σε πολιτική δύναμη, πράγμα ούτε εύκολο ούτε αυτονόητο. Στο επιτελείο της κυνηγούν τον χρόνο, θέλουν να βγουν στον πολιτικό στίβο επισήμως νωρίτερα από τον Τσίπρα, όπως επίσης προσπαθούν να έρθουν σε συμφωνία και με πρόσωπα που έχουν κεντροαριστερό και αριστερό προφίλ διότι δεν θέλουν να καταταχθεί το κόμμα τους στην ακροδεξιά. Η ίδια η κ. Καρυστιανού φέρεται να λέει ότι βασικός της στόχος είναι οι ψηφοφόροι που εγκαταλείπουν τα υπάρχοντα κόμματα και μέχρι πρότινος απείχαν. Στο επιτελείο της λένε ακόμα ότι οι μετρήσεις των εταιριών δημοσκοπήσεων υποτιμούν την απήχησή της.
Ανταγωνισμός για την προσέλκυση στελεχών
Από το ρεπορτάζ προκύπτει ότι υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός ΠΑΣΟΚ, κόμματος Τσίπρα, κόμματος Καρυστιανού στο παρασκήνιο για την προσέλκυση στελεχών, αναγνωρίσιμων και αξιόπιστων προσώπων σε εθνικό αλλά και τοπικό επίπεδο, αλλά και στην προσπάθεια να δημιουργήσουν κομματικούς πυρήνες σε κάθε περιφέρεια.
Σε αυτόν τον τομέα το ΠΑΣΟΚ έχει πλεονέκτημα, το οποίο όμως μπορεί να χαθεί αν στις δημοσκοπήσεις του φθινοπώρου, με τον Τσίπρα και την Καρυστιανού να διεκδικούν επισήμως την ψήφο του ελληνικού λαού, ο Ανδρουλάκης βρεθεί από δεύτερος, τρίτος ή και τέταρτος.
Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο ίδιος ο Ανδρουλάκης αλλά και όλο το ΠΑΣΟΚ, χωρίς ορατές διαφοροποιήσεις μέχρι στιγμής, τεντώνουν το σχοινί στην άσκηση αντιπολίτευσης και στις επιθέσεις κατά της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού. Να αποκτήσει ισχυρό προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις από τους Τσίπρα και Καρυστιανού και να εμπεδωθεί στην κοινή γνώμη ως ο βασικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη στις επόμενες εκλογές.
Από μόνος του ωστόσο, αυτός ο ανταγωνισμός των Ανδρουλάκη, Τσίπρα, Καρυστιανού καθιστά την επόμενη εκλογική αναμέτρηση περισσότερο πολύπλοκη από τις προηγούμενες. Κατ’ αρχάς, επειδή θα είναι πολυεπίπεδη σύγκρουση, όχι δηλαδή μόνο για την εξουσία, αλλά και για το πλασάρισμα στη δεύτερη θέση. Μπορεί να μην αμφισβητείται η πρωτιά της Ν.Δ., αλλά πολλοί πιστεύουν ότι οι επόμενες εκλογές θα είναι αναμέτρηση αναδιαμόρφωσης του πολιτικού χάρτη, τόσο στα αριστερά όσο και στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας.
«Σύννεφα» στις σχέσεις Κουμουνδούρου-Αμαλίας
Σε αυτό το σκηνικό, μόνο βελούδινες δεν είναι οι σχέσεις ανάμεσα στην Κουμουνδούρου και την Αμαλίας, ανάμεσα στον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα περί του αντιθέτου γραφόμενα και λεγόμενα.
Η Κουμουνδούρου «βράζει» λόγω των χειρισμών του τέως πρωθυπουργού και ο Σ. Φάμελλος, που φέρεται να είναι αναφανδόν υπέρ της αφομοίωσης του κόμματος που ηγείται από το νέο κόμμα Τσίπρα, είναι σε πολύ δύσκολη θέση.
Ακόμη και βουλευτές και στελέχη που είναι έτοιμα για το μεγάλο βήμα και έχουν εκφραστεί δημόσια ή ιδιωτικά για αυτό, φέρονται απογοητευμένοι από τη συμπεριφορά του Τσίπρα, στον οποίο χρεώνουν απευθείας τις διαρροές της Αμαλίας περί προσκλητηρίων και αναγκαστικών παραιτήσεων ως όρων για την ένταξη στο νέο κόμμα.
Σε παλαιότερο ρεπορτάζ είχαμε αναφέρει ότι ήταν περίπου είκοσι οι βουλευτές που σκέπτονταν θετικά να μεταβούν στο κόμμα Τσίπρα. Σήμερα είναι λιγότεροι από δέκα και οι μισοί από αυτούς βάζουν ως προϋπόθεση την ομαλή και συμφωνημένη μετάβαση.
Ωστόσο, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έλεγε στον «Ε.Τ.» ότι στο διάλειμμα τηλεοπτικής εκπομπής, η στενή συνεργάτιδα του κ. Τσίπρα, Θεώνη Κουφονικολάκου, έλεγε στο πάνελ ότι ο κ. Τσίπρας δεν πρόκειται να δεχθεί να ενταχθούν στο κόμμα του βουλευτές και στελέχη από τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε παραιτηθούν είτε δεν παραιτηθούν από τις έδρες τους. «Πολύ απλά επειδή δεν τους θέλει και δεν τους θέλει και ο λαός», όπως χαρακτηριστικά έλεγε.
Αυτά τα νέα όμως «ταξιδεύουν» γρήγορα. Οπως και η απαξιωτική στάση των νέων συνεργατών του Τσίπρα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ετσι, ο Νίκος Παππάς κατηγόρησε τον Τσίπρα ότι με την παραίτησή του από τη Βουλή τον Ιούνιο του 2024 «έκανε δώρο στον Ανδρουλάκη». Παράλληλα, πιέζει για συνάντηση Τσίπρα, Φάμελλου, Κατσέλη, Κοτζιά, Κόκκαλη κ.ά. ώστε να υπάρξει μεταξύ τους συμφωνία πριν από τις εκλογές για το πώς θα κυλήσουν τα πράγματα στην Αριστερά. Ο Παππάς δεν τα κάνει τυχαία όλα αυτά. Γνωρίζει ότι οι δεσμοί του Τσίπρα με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ισχυροί και δεν μπορούν να «κοπούν» εύκολα, επειδή έτσι έχουν συμβουλεύσει τον Τσίπρα οι Γάλλοι σύμβουλοί του.
Γνωρίζει , για παράδειγμα, ότι οι μισοί από αυτούς που έχει ανακοινώσει ότι «τρέχουν» το Ινστιτούτο Τσίπρα και τους «πουλάει» σαν νέα στελέχη, έχουν συμβάσεις με το κόμμα, δηλαδή ακόμα πληρώνονται από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Γνωρίζει ακόμα ότι μία μικρή αλλά σκληρή ομάδα υπό τον Παύλο Πολάκη περιμένει να αρχίσει η μετακίνηση των βουλευτών του κόμματος προς το κόμμα Τσίπρα για να τεθούν οι ίδιοι επικεφαλής και να κατέβουν στις εκλογές ως ΣΥΡΙΖΑ, ανεξαρτήτως του τι θα συμφωνήσουν ο Φάμελλος με τον Τσίπρα, αν συμφωνήσουν ποτέ.
Και αυτό που γνωρίζει πάρα πολύ καλά είναι πως όταν ο Τσίπρας είναι υπό πίεση, όπως είναι τώρα, είναι και ασταθής. Και βάζει σε κίνδυνο τις σχέσεις του, όπως έχει γίνει με τον Γιώργο Σιακαντάρη, τον συγγραφέα του μανιφέστου του νέου κόμματος, που του είχαν υποσχεθεί ξεχωριστή πολιτική εκδήλωση παρουσίασης του έργου του και τον «ξεπετάνε» με μία απλή ανάρτηση στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Τσίπρα.
