Παρασκευή 21.06.2024

Πάει για 3η τετραετία

Για τέταρτη ή πέμπτη φορά, μέσα σε ένα χρόνο, ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν τον ενδιαφέρει κάποιο υψηλό αξίωμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και είμαι σίγουρος πως αύριο κιόλας θα βρεθούν σχολιαστές που θα γράψουν ότι για να το λέει τόσες φορές, όντως τον ενδιαφέρει. Μη νομίζετε ότι τον Κυριάκο Μητσοτάκη εκτός Ελλάδας τον θέλουν μόνον οι πολιτικοί του αντίπαλοι, γιατί αυτό είναι απολύτως λογικό. Εκτός Ελλάδας τον θέλουν και κάποια πρωτοκλασάτα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας για να ανοίξει η πόρτα της διαδοχής του. Ένα από τα χειρότερα όνειρά τους είναι μια ακόμα τετραετία Μητσοτάκη, διότι τα πάντα θα παγώσουν έως το 2031. Και εν τω μεταξύ τα χρόνια περνούν, οι δελφίνοι μεγαλώνουν κι αυτοί και η αβεβαιότητα κυριαρχεί.

Η Νέα Δημοκρατία τη μόνη εκλογική αναμέτρηση που έχει μέχρι το 2027 είναι οι ευρωεκλογές της Κυριακής. Αν ξεπεράσει αυτόν τον κάβο -και οι ενδείξεις είναι θετικές για αυτήν- τότε έχει μπροστά της μια ολόκληρη τριετία για να αναπτύξει το έργο της. Υποθέτω πως υπάρχει μια μεταρρυθμιστική ατζέντα και κάποιες υποθέσεις θα τρέξουν με ταχύτερους ρυθμούς, ώστε το 2027 οι πολίτες να έχουν μπροστά τους το έργο της οκταετίας, στο οποίο θα συμπεριλαμβάνεται και η αναθεώρηση του Συντάγματος. Μια αναθεώρηση που θα ολοκληρωθεί στη βουλή που θα προκύψει από τις εκλογές του 2027 και θα αποτελέσει μια από τις διακυβεύσεις της.

Άρα ο πρωθυπουργός, ανάλογα βέβαια και με τις συνθήκες, θα έχει τη δυνατότητα να κάνει τον σχεδιασμό του τόσο για το δικό του μέλλον όσο και της παράταξής του. Αναμφίβολα τρία χρόνια είναι πολλά και κατά τη διάρκειά τους σίγουρα θα παρουσιαστούν απρόβλεπτες εξελίξεις. Ας σκεφτούμε πόσα καθοριστικής σημασίας γεγονότα έγιναν στην Ελλάδα και στον κόσμο όλο από το 2021 ως σήμερα. Πιθανολογώ ότι αναλόγου μεγέθους εξελίξεις θα συμβούν και κατά την επόμενη τριετία, που να ανατρέπουν σχεδιασμούς και ατζέντες. Αλλά ο πρωθυπουργός απέδειξε πως μπορεί να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις με επιτυχία. Έχει αντανακλαστικά.

Το θετικό για αυτόν, αλλά μάλλον αρνητικό για τη χώρα, θα είναι το γεγονός ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα θα πορευόμαστε χωρίς αξιόπιστη αντιπολιτευτική πρόταση. Χωρίς αξιόπιστο αντιπολιτευτικό σχήμα. Πιθανόν, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών να λειτουργήσει σαν καταλύτης εξελίξεων στον χώρο της Κεντροαριστεράς, αν και οι δοσμένες προσωπικές φιλοδοξίες πολύ δύσκολα θα παραμεριστούν, όσο και αν προσπαθήσουν επιχειρηματικά και εκδοτικά συμφέροντα. Κάποιοι από αυτούς τους μεγαλοεπιχειρηματίες βλέπουν σαν έναν εφιάλτη μια 3η τετραετία Μητσοτάκη.

Αν θελήσουμε να κάνουμε μια σούμα εφτά ημέρες πριν από τις ευρωεκλογές, θα δούμε ότι στον βαθμό που θα επιβεβαιώσουν την κυριαρχία του πρωθυπουργού και της Νέας Δημοκρατίας, θα ανοίξουν διάπλατα τον δρόμο για μια 3η συνεχομένη τετραετία.

 

πηγή: liberal

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.