Παρασκευή 21.06.2024

Πυραμίδες της Αιγύπτου: Επιστήμονες πιστεύουν ότι έλυσαν τον γρίφο του τρόπου κατασκευής τους

Μέχρι σήμερα, υπήρχαν μόνο υποθέσεις για το πώς μετακινήθηκαν οι τεράστιοι λίθοι που χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερσή τους – Επιστήμονες θεωρούν τώρα ότι το μυστικό κρύβεται στο Νείλο

Αποτελούν ένα από τα θαύματα του αρχαίου κόσμου και έχουν αφήσει με το στόμα ανοιχτό τους αρχαιολόγους για τον τρόπο με τον οποίο χτίστηκαν στο… πουθενά, πριν από περισσότερα από 4.000 χρόνια. Πρόκειται για τις 31 πυραμίδες της Αιγύπτου, συμπεριλαμβανομένου του παγκοσμίου φήμης συμπλέγματος της Γκίζας, για τις οποίες μέχρι σήμερα υπήρχαν μόνο υποθέσεις για το πώς μετακινήθηκαν οι τεράστιοι λίθοι που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή τους.

Σύμφωνα με έρευνα επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας Wilmington, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature, οι πυραμίδες χτίστηκαν με την βοήθεια ενός παραπόταμου του Νείλου, ο οποίος σήμερα είναι κρυμμένος κάτω από την έρημο και τις γεωργικές εκτάσεις της περιοχής.

 

Το BBC, που παρουσιάζει τα πορίσματα της αμερικανικής έρευνας, εξηγεί ότι οι επιστήμονες ανακάλυψαν πως οι πυραμίδες πιθανότατα χτίστηκαν κατά μήκος ενός χαμένου, αρχαίου παραπόταμου του Νείλου.

Σημειώνεται ότι, επί πολλά χρόνια, οι αρχαιολόγοι πίστευαν ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πρέπει να χρησιμοποιούσαν μια κοντινή πλωτή οδόγια να μεταφέρουν υλικά, όπως τους λίθους που χρειάζονταν για την κατασκευή των πυραμίδων στον ποταμό.

Ωστόσο, μέχρι τώρα, «κανείς δεν ήταν σίγουρος για την τοποθεσία, το σχήμα, το μέγεθος ή την εγγύτητα αυτής της μεγάλης υδάτινης οδού με την πραγματική τοποθεσία των πυραμίδων», υπογραμμίζει ένας εκ των συντακτών της έρευνας, η καθηγήτρια Eman Ghoneim.

Οι Αμερικανοί αρχαιολόγοι που μελέτησαν δορυφορικές εικόνες της περιοχής, ισχυρίζονται ότι οι διάσημες κατασκευές θα μπορούσαν να έχουν χτιστεί κατά μήκος ενός παραπόταμου του Νείλου, που σήμερα πλέον δεν υπάρχει. Αυτό θα μπορούσε να είναι μία λογική εξήγηση για το γεγονός ότι κατασκευάστηκαν σε μια στενή, αφιλόξενη λωρίδα της ερήμου στην Αίγυπτο.

Εν συνεχεία, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν γεωφυσικές έρευνες και άλλες μεθόδους για να επιβεβαιώσουν την παρουσία στοιχείων ύπαρξης ποταμού και πρώην καναλιών κάτω από τη σημερινή επιφάνεια της γης.

Η ανάλυση τους εξέπληξε καθώς, όπως ισχυρίζονται, επιβεβαίωσε την παρουσία ενός πρώην παραπόταμου του Νείλου, μήκους 64 χιλιομέτρων, ο οποίος είναι πλέον καλυμμένος από καλλιεργήσιμες εκτάσεις.

Nile-pyramids-1

Το γεγονός ότι αυξήθηκε η συσσώρευση άμμου λόγω των ανέμων, η οποία συνδέεται με μια μεγάλη ξηρασία που ξεκίνησε πριν από περίπου 4.200 χρόνια, θα μπορούσε να εξηγήσει την εξαφάνιση αυτής της προέκτασης του Νείλου.

Την ίδια ώρα, αυτό το γεωλογικό γεγονός, θα μπορούσε να εξηγήσει την τοποθέτηση 31 πυραμίδων, συμπεριλαμβανομένου και του εντυπωσιακού συγκροτήματος της Γκίζας, σε αυτό το αφιλόξενο έδαφος της Σαχάρας, καθώς θα ήταν εύκολη η πρόσβαση στη περιοχή μέσω του παραπόταμου του Νείλου την εποχή της ανέγερσής τους.

«Αυτό θα είχε ζωτική σημασία για τη μεταφορά οικοδομικών υλικών», δήλωσαν οι ερευνητές προσθέτοντας: «Το μεγαλύτερο τμήμα των πυραμίδων στην Αίγυπτο είναι συγκεντρωμένο κατά μήκος μιας στενής λωρίδας της ερήμου, ωστόσο δεν έχει δοθεί μέχρι στιγμής καμία εξήγηση που να δικαιολογεί γιατί έχουν κτιστεί στη συγκεκριμένη τοποθεσία».

Nile-pyramids-2
Η ερευνητική ομάδα ετοιμάζεται να αναλύσει δείγματα εδάφους που συλλέχθηκαν από μια περιοχή στην κοιλάδα του Νείλου κοντά στις πυραμίδες. Πηγή: Eman Ghoneim

Η έρευνα των επιστημόνων αναφέρει επίσης: «Εδώ χρησιμοποιούμε δορυφορικές εικόνες ραντάρ, σε συνδυασμό με γεωφυσικά δεδομένα και εκτενή μελέτη του εδάφους, για να διερευνήσουμε την υπόγεια δομή και ιζηματολογία στην κοιλάδα του Νείλου, δίπλα σε αυτές τις πυραμίδες. Εντοπίζουμε τμήματα ενός μεγάλου εξαφανισμένου παραπόταμου του Νείλου, τον οποίο ονομάζουμε «Ahramat», που εκτείνεται στους πρόποδες του οροπεδίου της Δυτικής Ερήμου, όπου βρίσκεται η πλειονότητα των πυραμίδων.

Πολλές από τις πυραμίδες έχουν διαβάσεις που οδηγούν εκεί όπου τα νερά του ποταμού έρρεαν κάποτε και καταλήγουν σε ναούς της κοιλάδας, οι οποίοι μπορεί να λειτουργούσαν στο παρελθόν ως «λιμάνια» κατά μήκος του Αhramat.

Για τους Αμερικανούς επιστήμονες, ο παραπόταμος του Νείλου «Ahramat» διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην κατασκευή των μνημείων ως υδάτινος διάδρομος για την μεταφορά εργατών και οικοδομικών υλικών στην τοποθεσίες όπου κατασκευάστηκαν οι πυραμίδες της Αιγύπτου.

Δείτε βίντεο: Πυραμίδες της Αιγύπτου: Επιστήμονες πιστεύουν ότι έλυσαν τον γρίφο του τρόπου κατασκευής τους

 

Πηγή

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.