Δευτέρα 17.06.2024

Το κατασκευαστικό λάθος της Συμφωνίας των Πρεσπών

του Μανόλη Καψή

Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για “κατασκευαστικό λάθος”. Αφού δεν φρόντισε ο συντάκτης της Συμφωνίας να εξασφαλίσει την τήρηση των συμφωνηθέντων. Και πριν την υποδοχή του κρατιδίου στο ΝΑΤΟ παρακαλώ, γιατί τώρα είναι πλέον αργά. ‘Εχει ήδη συμβεί. (Η φαεινή ιδέα του Άδωνι Γεωργιάδη ότι έπρεπε να προβλεφθεί αυτόματη έξοδος από τη Συμμαχία σε περίπτωση παραβίασης της Συμφωνίας, είναι όμως  απλά και μόνο “φαεινή”. Δεν υπάρχει είσοδος στο ΝΑΤΟ με αιρεσιμότητα, ούτε ξέρω πώς του ήρθε αυτή η σκέψη. Ίσως λόγω ευρωεκλογών.)

Αλλά πιθανώς όσοι υποστηρίζουν το “κατασκευαστικό λάθος” να είναι και άδικοι. Είναι λίγο εύκολη η κριτική. Οι προβλέψεις έχουν ενσωματωθεί στο Σύνταγμα, τι άλλο έπρεπε να γίνει δηλαδή; Τώρα αν προκύψει ένας “Βαλκάνιος ρεμπεσκές” και θελήσει να βάλει φωτιά στα τόπια, θελήσει να ρισκάρει την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας του – την μόνη υπαρκτή προοπτική, αν θέλουν να έχουν οποιοδήποτε μέλλον, προς το παρόν ακόμα αβέβαιο μάλιστα – για να μπορεί να φωνάζει “Είμαι Μακεδόνας” νέτο σκέτο, στην πλατεία με τα κιτς αγάλματα, εμείς ψυχραιμία. Απόλυτη ψυχραιμία και ας σκίζει ο άλλος τις φωτοκόπιες στη Βουλή.

Μπορεί οι φωνές από τα Σκόπια να εκνευρίζουν (και όντως εκνευρίζουν), ίσως και να πληγώνουν ένα αίσθημα υπεροχής (ορισμένες φορές και υπεροψίας), μπορεί να αναβιώνουν και την παλαιά πολιτική αντιπαράθεση και να οξύνουν τα πνεύματα – πόσο μάλλον που είμαστε σε προεκλογική περίοδο – αλλά τα scripta είναι εκεί και προφανώς η Ελλάδα δεν μπορεί να παίξει με τους όρους του οποιουδήποτε “Βαλκάνιου ρεμπεσκέ”. Η Ελλάδα είναι χώρα – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του σκληρού πυρήνα της, διαθέτει κύρος και διπλωματική βαρύτητα και προφανώς η αντίδρασή της οφείλει να είναι μετρημένη. Σε συνεννόηση με τους εταίρους της και με γνώμονα εκτός από την εσωτερική πολιτική και τη γεωστρατηγική σταθερότητα στην περιοχή. Έτσι κάνουν οι σοβαρές χώρες και η Ελλάδα είναι σοβαρή χώρα.

Άλλωστε το πιο πιθανό είναι τη λύση να την επιβάλει,  χωρίς καν τη δική μας παρότρυνση, ο διεθνής παράγων. Αυτοπροσώπως παρακαλώ. Για να αποφευχθεί μια μαύρη τρύπα στην περιοχή όπου το παρελθόν ακόμα επιζεί και μπορεί ανά πάσα στιγμή να αναφλεγεί. Είναι αυτό που κάποιος προέβλεψε ότι “οι εξελίξεις θα πέσουν πάνω στο κεφάλι του σκοπιανού πρωθυπουργού”. Λίγη υπομονή.

Η υπόθεση, για ορισμένους αναμενόμενη, έφερε και πάλι τη Νέα Δημοκρατία απέναντι με τις αντιφάσεις της σε σχέση με τη Βόρεια Μακεδονία και τη Συμφωνία των Πρεσπών. Η Νέα Δημοκρατία κατήγγειλε τη Συμφωνία όχι τόσο λόγω του συμβιβασμού για το όνομα, αλλά γιατί λέει αναγνώριζε τη γλώσσα και την εθνότητα. (Διάφορα γαλάζια πονήματα που είδαν το φως της επικαιρότητας εκείνη την εποχή της υπογραφής της Συμφωνίας υπό μορφή βιβλίων, έμοιαζαν περισσότερο με απεγνωσμένες προσπάθειες να βρεθεί ο λόγος και να στοιχειοθετηθεί η ούτως η άλλως δεδομένη  διαφωνία, παρά με σοβαρές αναλύσεις.)

Αλλά από την πρώτη στιγμή δήλωσε ότι προφανώς και θα σεβαστεί τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, δηλαδή την υπογραφή της. Δύσκολα μπορούσαν να κρύψουν την ανακούφισή τους που κάποιος άλλος έκανε τη “βρώμικη δουλειά” (εν προκειμένω ο Τσίπρας), αναζήτησε και βρήκε δηλαδή τη συμβιβαστική φόρμουλα και έδωσε τέλος σε μια κακοφορμισμένη υπόθεση, όπου είχαμε βρεθεί χωρίς συμμάχους, χωρίς κατανόηση από τους εταίρους, να ξοδεύουμε διπλωματικό κεφάλαιο, και τον χρόνο να δουλεύει εναντίον μας. Αφού ήταν σε όλους φανερό ότι πολύ σύντομα, το μόνο όνομα που θα υπήρχε προς χρήση για το γειτονικό κρατίδιο, θα ήταν η Δημοκρατία της Μακεδονίας. Σκέτο και ερήμην της Ελλάδος.

Τώρα γιατί η χώρα μας καθυστέρησε τόσα χρόνια να ψηφίσει τα μνημόνια που συνοδεύουν τη Συμφωνία – τώρα όμως απαιτεί με αυστηρό ύφος τον σεβασμό της – δεν φαντάζομαι να υπάρχει καμία αμφιβολία τι συνέβη ε!. Πολύ απλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν ήθελε ή φοβόταν να ανοίξει νέα μέτωπα με τους πρώην και ειδικά με τον μονίμως διαμαρτυρόμενο Αντώνη Σαμαρά. Να δώσουμε μισό δίκιο στον Κ. Κασσελάκη λοιπόν.

Τώρα γιατί η χώρα δεν πρέπει να σπεύσει να ψηφίσει τα μνημόνια, ενώ η γειτονική χώρα θέλει λέει να ακυρώσει τη Συμφωνία-  τουλάχιστον στα λόγια – δεν φαντάζομαι να χρειάζεται εξήγηση γιατί είναι λάθος. Προφανώς και αυτό δεν μπορεί να γίνει τώρα και (ελπίζω ότι) θα γίνει όταν βρεθεί ξανά συνεννόηση με τα Σκόπια. Αυτό θα είναι το αντίτιμο για τη συμμόρφωση των Σκοπίων στα συμφωνηθέντα.

Ένας πρώην υπουργός  Άμυνας της Ελλάδος, κατάλαβε (δυστυχώς) από την κρίση με τους εθνικιστές των Σκοπίων, ότι ίσως είναι μια ευκαιρία και για την Ελλάδα να καταγγείλει τη Συμφωνία. Ανάλογες ανοησίες ψέλλισαν και κάποιοι άλλοι.  Σατανική σκέψη ομολογώ. Και να την αντικαταστήσουμε με τι παρακαλώ; Ή να προσθέσουμε μια νέα πληγή στα σύνορά μας και ένα ανοιχτό μέτωπο για την εξωτερική μας πολιτική; Το στρατηγικό σχέδιο ποιο ακριβώς είναι; Αντί να απολογούνται εκείνοι, να απολογούμαστε εμείς στους φίλους, συμμάχους και εταίρους; Ξανά συλλαλητήρια στη Θεσσαλονίκη; Ήμαρτον.

Η υπόθεση επιτρέπει και έναν αναστοχασμό. Η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί να μην είναι τέλεια- ποια συμφωνία δηλαδή δεν έχει και σκοτεινά σημεία;-  αλλά ήταν η τελευταία ευκαιρία για μια συμφωνημένη λύση. Η Νέα Δημοκρατία όμως, αντιλαμβανόμενη ότι σε αντίθετη περίπτωση θα οδηγούνταν σε διάσπαση- πιθανώς αυτό μάλιστα να ήταν και το σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα- κατήγγειλε τη Συμφωνία των Πρεσπών, δεν την ψήφισε και έπαιξε το παιχνίδι των Μακεδονομάχων.

Τώρα αναγνωρίζει ότι είναι το μόνο χαρτί που διαθέτουμε για να επιβάλλουμε στους γείτονές μας μια συγκροτημένη πολιτική στις σχέσεις μας, με αλληλοσεβασμό και που δεν θα μας επιστρέψει στο βαλκανικό μας παρελθόν της έντασης, της σύγκρουσης και της αντιπαράθεσης. Όπως επιδιώκουν διάφοροι εγχώριοι “ρεμπεσκέδες”. Καλώς τηνε και ας άργησε.

Πηγή

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ