Το λιομάζωμα, αναμνήσεις από το χωριό, από τη Μυτιληνιά Διάλεκτο

Τις παγωμένες μέρες του χειμώνα το λιομάζωμα γινόταν πολύ δύσκολο . Μόλις ξημέρωνε ο Θεός την μέρα ο κόσμος ξεχύνονταν στα χωράφια .Θυμάμαι τις γυναίκες τυλιγμένες με χοντρά πλεκτά στην πλάτη και το λαιμό, με μαντήλες στο κεφάλι να προσπαθούν να γεμίσουν το καλάθι τους !

Μάζευαν τις ελιές ανάμεσα στα βρεγμένα από το ” κιραγι” χόρτα .

Το κρύο έκανε την ανάσα να βγαίνει από το στόμα σαν καπνός από τσιγάρο, και συχνά έφερναν τα ξυλιασμένα χέρια τους στο στόμα για να τα ζεστάνουν. Μόνη παρηγοριά η φωτιά που άναβαν για να ζεσταθούν και να ζεσταίνουν και το φαγητό που ήταν συνήθως φασολάδα μαγειρεμένη αποβραδίς με κόκκινη καυτερή πιπεριά . Συνοδευόταν και με ρεγγα που την έψηναν στα κάρβουνα και γέμιζε ο τόπος με την χαρακτηριστική μυρωδιά της !
Από τις διηγήσεις που έχω ακούσει από πιο παλιούς, τα τραγούδια με τα αστεία και τα γέλια αντηχούσαν παντού , μέχρι να μαζευτούν τα μοδια και να τελειώσει το κτήμα !

Κατά το ηλιοβασίλεμα σταματούσαν την δουλειά .Τα χέρια τους δεν τα αισθάνονταν απ τα αγκάθια και το κρύο !
Φόρτωναν τα τσουβάλια με τις ελιές στα ζα , και κουρασμένοι με αργό το βήμα τραβούσαν για το χωριό . Οι κατσίκες μπροστά βελάζοντας , και τα κουδουνίσματα δίναν ένα τόνο χαράς την ευλογημένη αυτή ώρα που άνθρωποι και ζώα , ερχόταν να ησυχάσουν, καθώς ο φεύγοντας , η νύχτα απλώνονταν χαρίζοντας ησυχία και ηρεμία στη φύση !!!
Νοσταλγικές ιστορίες που μοιάζουν με παραμύθι…..σ ένα κόσμο που άλλαξε πολύ !

Το αφιερώνω σε όλους εκείνους που έφυγαν πια από κοντά μας αφού ο χρόνος περνάει σαν νερό, και τίποτα δεν μείνει το ίδιο.. !!!

πηγή άρθρου και φωτογραφίας: http://www.mytiliniadialektos.gr