Παρασκευή 21.06.2024

Το ρωσικό αεροσκάφος των 45 εκατομμυρίων ευρώ που κατέρριψαν οι Ουκρανοί

Οι ουκρανικές δυνάμεις κατάφεραν για πρώτη φορά να πλήξουν το τελευταίας γενιάς ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος Sukhoi Su-57 σε αεροπορική βάση εντός της Ρωσίας.

Η είδηση έγινε γνωστή από τη στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών του Κιέβου, GUR, η οποία δημοσίευσε δορυφορικές φωτογραφίες που, σύμφωνα με την ίδια, επιβεβαιώνουν το πλήγμα. Σε ανάρτηση στο Telegram, η GUR δεν παρείχε λεπτομέρειες για το πώς επλήγη το Su-57 ούτε ανέφερε ποια μονάδα των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων ήταν υπεύθυνη για την επίθεση.

Ο Ρώσος στρατιωτικός μπλόγκερ, που υποστηρίζει τον πόλεμο και χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Fighterbomber, επιβεβαίωσε ότι η αναφορά για το πλήγμα είναι σωστή, αναφέροντας ότι το Su-57 επλήγη από ντρόουν. Η GUR ισχυρίζεται ότι το μαχητικό αεροσκάφος ήταν σταθμευμένο στην αεροπορική βάση Akhtubinsk, που βρίσκεται περίπου 589 χιλιόμετρα μακριά από τις γραμμές του μετώπου στην Ουκρανία, ανάμεσα στις ουκρανικές και ρωσικές κατοχικές δυνάμεις.

Ο Ρώσος μπλόγκερ Fighterbomber ανέφερε επίσης ότι το μαχητικό αεροσκάφος υπέστη ζημιές από θραύσματα και ότι η έκταση των ζημιών αξιολογείται για να καθοριστεί αν το αεροσκάφος μπορεί να επισκευαστεί. Εάν τελικά το Su-57 κριθεί μη επισκευάσιμο, θα είναι η πρώτη απώλεια στη μάχη ενός αεροσκάφους αυτού του τύπου.

Ο στρατιωτικός συντάκτης του ρωσικού κρατικού πρακτορείου ειδήσεων RIA Novosti, Αλεξάντερ Χαρσένκο, ανήρτησε ένα κωδικοποιημένο μήνυμα, στο οποίο δεν επιβεβαίωνε άμεσα το πλήγμα, αλλά αναφέρθηκε στην απουσία υπόστεγου για την προστασία των στρατιωτικών αεροσκαφών.

Το Su-57 (ρωσικά: Сухой Су-57), γνωστό και ως T-50 και PAK FA, είναι ένα ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς που αναπτύχθηκε από την εταιρεία Sukhoi για τη ρωσική Πολεμική Αεροπορία. Το Su-57 αποτελεί την αιχμή της ρωσικής αεροναυπηγικής τεχνολογίας και έχει σχεδιαστεί για να ανταγωνίζεται αεροσκάφη όπως το αμερικανικό F-22 Raptor και το F-35 Lightning II.

Δυνατότητες
Stealth: Το Su-57 διαθέτει χαρακτηριστικά stealth, δηλαδή χαμηλής παρατηρησιμότητας από τα ραντάρ, που του επιτρέπουν να εκτελεί αποστολές σε εχθρικό εναέριο χώρο χωρίς να εντοπίζεται εύκολα.

Υπερ-ελιγιστικότητα: Χάρη στους κινητήρες του με δυνατότητα ελέγχου του διανύσματος ώσης, το Su-57 μπορεί να εκτελεί ελιγμούς, κάτι που του προσφέρει πλεονέκτημα στις αερομαχίες.

Αυτονομία: Το Su-57 μπορεί να φέρει μια ποικιλία από όπλα, συμπεριλαμβανομένων πυραύλων αέρος-αέρος, αέρος-εδάφους και βόμβες ακριβείας, δίνοντάς του τη δυνατότητα να εκτελεί διαφορετικές αποστολές με επιτυχία.

Πληροφοριακά συστήματα: Διαθέτει εξελιγμένα ηλεκτρονικά συστήματα και αισθητήρες, που του επιτρέπουν να εντοπίζει και να παρακολουθεί στόχους σε μεγάλη απόσταση, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί υψηλή επιβιωσιμότητα στο πεδίο της μάχης.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά
Κινητήρες: Δύο κινητήρες Saturn Izdeliye 30 (στις νεότερες εκδόσεις), με μετάκαυση, που προσφέρουν ισχυρή ώθηση και δυνατότητα υπερηχητικής πτήσης χωρίς μετάκαυση (supercruise).

Μέγιστη ταχύτητα: Περίπου 2.600 χλμ/ώρα (Mach 2.45).

Εμβέλεια: Περίπου 3.500 χιλιόμετρα χωρίς εξωτερικά καύσιμα.

Επιχειρησιακή οροφή: Περίπου 20.000 μέτρα.

Οπλισμός: Ποικιλία από πυραύλους αέρος-αέρος, αέρος-εδάφους, βόμβες καθοδήγησης και συμβατικά όπλα. Μπορεί να φέρει όπλα και σε εσωτερικούς χώρους για να μειώνει την παρατηρησιμότητά του από τα ραντάρ.

Ηλεκτρονικά Συστήματα: Ραντάρ AESA (Active Electronically Scanned Array), εξελιγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και συστήματα αποφυγής πυραύλων.

Το κόστος του Su-57 ποικίλλει ανάλογα με τις προδιαγραφές και τον εξοπλισμό. Ωστόσο, οι εκτιμήσεις για το κόστος ανά μονάδα είναι στα  45 εκατομμύρια ευρώ. Το συνολικό κόστος του προγράμματος ανάπτυξης και παραγωγής είναι πολύ υψηλότερο, καθώς περιλαμβάνει την έρευνα, την ανάπτυξη, τις δοκιμές και την εγκατάσταση παραγωγικής ικανότητας.

Πηγή

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.