Παρασκευή 21.06.2024

Τουρισμός: Καύσωνες στην Μεσόγειο και ακρίβεια αλλάζουν τις προτιμήσεις των ταξιδιωτών – Tι δείχνει η έρευνα της Mastercard

Εξωγενείς παράγοντες φέρνουν πιο κοντά την στρατηγική επιδίωξη της Ελλάδος, που δεν είναι άλλη από την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και την επεκτείνουν σε εύρος τουλάχιστον έξι μηνών.

 

θερινή τουριστική περίοδος έχει ήδη ξεκινήσει και μια απλή επίσκεψη σε κάποιο από τα μεγάλα αεροδρόμια της χώρας αποδεικνύει το γεγονός. Όλα τα δεδομένα σήμερα δείχνουν ότι η Ελλάδα πηγαίνει για ένα νέο ρεκόρ, τόσο σε ό,τι αφορά τις αφίξεις όσο και τα έσοδα.

Ωστόσο, αυτό που φαίνεται να αλλάζει τα τελευταία χρόνια, και ειδικά τις δύο τελευταίες περιόδους, είναι η τάση που επικρατεί για επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου πέρα από το κλασικό δίμηνο Ιουλίου – Αυγούστου, που παραδοσιακά συγκεντρώνει τη μερίδα του λέοντος του ενδιαφέροντος των ταξιδιωτών.

Δύο είναι οι βασικές αιτίες που παρατηρείται αυτή η τάση. Η μία έχει να κάνει με την κλιματική αλλαγή και η άλλη είναι καθαρά οικονομική.

Οι υψηλές θερμοκρασίες αλλάζουν τις προτιμήσεις 

Οι καύσωνες, ειδικά στη λεκάνη της Μεσογείου, γίνονται όλο και πιο συχνοί, κάτι που αναμφίβολα λειτουργεί αποτρεπτικά για ένα μεγάλο μέρος των ταξιδιωτών, ειδικά των συνταξιούχων και των ηλικιωμένων, που είναι πιο ευάλωτοι στα καιρικά φαινόμενα σε σχέση με τους υπόλοιπους.

Η δεύτερη αιτία είναι καθαρά οικονομική. Η υψηλή ζήτηση και τα φαινόμενα υπέρ-τουρισμού σε συγκεκριμένες περιοχές ανεβάζουν κατακόρυφα τις τιμές σε όλες τις παρεχόμενες υπηρεσίες, καθιστώντας τα ταξίδια για αυτή την περίοδο μάλλον απαγορευτικά για μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα. Έτσι, από ανάγκη, στρέφονται είτε σε άλλες, λιγότερο δημοφιλείς περιοχές είτε σε άλλες χρονικές περιόδους με μικρότερη ζήτηση.

Αυτή η ταξιδιωτική τάση επιβεβαιώνεται και από σχετική έρευνα της Mastercard. Με βάση τα στοιχεία, η Ελλάδα καταγράφει τη δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση στις διανυκτερεύσεις κατά τους λιγότερο δημοφιλείς μήνες στην Ευρώπη, με αύξηση 4 ποσοστιαίων μονάδων από το 2012 έως το 2023, μετά την Κροατία.

Η έκθεση της Mastercard δείχνει ότι υπάρχει σαφής τάση προς εξάμηνη τουριστική περίοδο στην Ευρώπη, με κύρια εστίαση στη Μεσόγειο. Οι αναλυτές τονίζουν ότι η επέκταση της σεζόν συμβάλλει σημαντικά στην τουριστική ανάπτυξη, καθώς κατά την κορύφωση του καλοκαιριού παρουσιάζονται προβλήματα χωρητικότητας.

Τι δείχνει η έρευνα της Mastercard

Ωστόσο, αυτή η επέκταση δεν φαίνεται να είναι αποτέλεσμα συντονισμένων προσπαθειών των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, περιλαμβανομένων των μέτρων που έχουν ληφθεί στην Ελλάδα. Αντίθετα, η έκθεση της Mastercard αποδίδει αυτήν την τάση σε κλιματικούς και κοινωνικούς παράγοντες.

Συγκεκριμένα, πολλοί προτιμούν να ταξιδεύουν τον Μάιο – Ιούνιο ή τον Σεπτέμβριο – Οκτώβριο για να αποφύγουν τα πλήθη και την υπερβολική ζέστη. Επιπλέον, η αύξηση των ταξιδιών επηρεάζεται από δύο δημογραφικά στοιχεία: περισσότεροι συνταξιούχοι που μπορούν να ταξιδεύουν όλο τον χρόνο και περισσότερα νοικοκυριά χωρίς παιδιά που δεν δεσμεύονται από το σχολικό πρόγραμμα.

Εκτός από την Κροατία και την Ελλάδα, σημαντική αύξηση στις διανυκτερεύσεις κατά τους μη καλοκαιρινούς μήνες σημείωσαν επίσης η Ισλανδία, η Ιταλία, η Σλοβενία, η Γαλλία και το Λουξεμβούργο.

Τα στοιχεία της Mastercard δείχνουν μια τάση προς πιο οικονομικούς προορισμούς με ήλιο και θάλασσα, όπως η Αλβανία, η Κροατία και η Τουρκία, όπου παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της αεροπορικής κίνησης.

όλους τους τομείς σε Ευρώπη και Ελλάδα, ενώ τα πρώτα στοιχεία του 2024 δείχνουν ότι θα υπάρξουν νέα ιστορικά υψηλά. Οι αναλυτές της Mastercard προειδοποιούν ότι η πρόκληση τώρα είναι η κάλυψη της επιπλέον ζήτησης, δεδομένων των περιορισμένων πτήσεων και της χωρητικότητας.

Σημειώνεται ότι οι ευρωπαϊκοί προορισμοί που αναμένεται να σημειώσουν άνοδο μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου φέτος είναι το Μόναχο λόγω της τελικής φάσης του Euro 2024, τα Τίρανα, η Νίκαια, η Κέρκυρα, το Σπλιτ, τα Χανιά, η Φρανκφούρτη και η Λάρνακα.

πηγή: limnos fm 100

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.

21.06.2024 - 9:30 πμ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.