Παρασκευή 21.06.2024

Βατικανό: Προσοχή στα «υπερφυσικά» γεγονότα- Τι γίνεται με τις «κλαίουσες Μαντόνες»

Το Βατικανό εξέδωσε νέα εγκύκλιο συνιστώντας επιφυλακτικότητα απέναντι σε υποτιθέμενα υπερφυσικά γεγονότα όπως οι κλαίουσες Μαντόνες και οι σταγόνες αίματος στις αναπαραστάσεις της Σταύρωσης που συνοδεύουν εδώ και αιώνες την καθολική πίστη,

 

Ο πάπας Φραγκίσκος έχει τηρήσει επιφυλακτική στάση απέναντι σε τέτοια φαινόμενα. Εφθασε μέχρι να δηλώσει πέρυσι στην RAI TV ότι οι εμφανίσεις της Παρθένου Μαρίας «δεν είναι πάντοτε αληθινές» και ότι την προτιμά να στρέφει την προσοχή προς τον Ιησού αντί να τραβά την προσοχή προς το πρόσωπό της.

Η αναφορά από πιστούς περιστατικών εμφάνισης των πληγών του Ιησού από την Σταύρωση στα χέρια και τα πόδια αγίων έχουν δώσει την ευκαιρία για την δημιουργία ιερών και προσκυνημάτων.

Στην εγκύκλιο που αντικαθιστά τους κανόνες που ισχύουν από το 1978, η υπηρεσία θρησκευτικής πειθαρχίας του Βατικανού που ανήκει στην Curia δηλώνει ότι τέτοια περιστατικά πρέπει να αντιμετωπίζονται με επιφυλακτικότητα, διότι μπορεί να συνιστούν απάτη για οικονομικό όφελος ή για την δημιουργία προσωπικών λατρειών.

«Η ικανότητα διάκρισης μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα όπως αδικίες, εκμετάλλευση, βλάβη στην ενότητα της Εκκλησίας, παράνομο χρηματικό κέρδος και σοβαρά δογματικά σφάλματα που είναι πιθανόν να προκαλέσουν σκάνδαλα και να υπονομεύσουν την αξιοπιστία της Εκκλησίας», αναφέρεται στην εγκύκλιο.

Σύμφωνα με την υπηρεσία θρησκευτικής πειθαρχίας, στις περιπτώσεις αυτές οι επίσκοποι οφείλουν να εκδίδουν ένα «nihil obstat», μία άδεια λατρείας που αφήνει ανοικτό το θέμα αν το φαινόμενο θα αναγνωρισθεί επισήμως από το Βατικανό ως «υπερφυσικό».

Τέτοιες περιπτώσεις αναγνώρισης είναι πάντως εξαιρετικά σπάνιες.

Στην εγκύκλιο διευκρινίζεται ότι πολλοί τόποι προσκυνήματος συνδέονται με υποτιθέμενα υπερφυσικά γεγονότα που δεν έχουν αναγνωρισθεί από το Βατικανό, αλλά αυτό δεν θέτει σοβαρά προβλήματα στην πίστη.

Ένα παράδειγμα στο οποίο δεν αναφέρεται το κείμενο είναι το δημοφιλές ιερό του Μετζουγκόριε στην Βοσνία όπου έχουν αναφερθεί πολλές εμφανίσεις της Παρθένου Μαρίας από το 1981.

Πέραν του «nihil obstat», οι επίσκοποι μπορούν να εκδίδουν πέντε ακόμη είδη αποφάσεων, όπως η απόρριψη ενός συμβάντος ως υπερφυσικού ή μέτρα για την απαγόρευση λατρείας φαινομένων που είναι αμφιλεγόμενα ή εμφανώς πλαστά.

Οι επίσκοποι θα πρέπει πάντα να ζητούν την έγκριση του Βατικανού πριν από την έκδοση τέτοιων αποφάσεων, ενώ σε εξαιρετικές περιπτώσεις ο πάπας ή η υπηρεσία θρησκευτικής πειθαρχίας μπορούν να παρέμβουν παρακάμπτοντας τις τοπικές εκκλησιαστικές αρχές.

Ο υπερπληθωρισμός υποτιθέμενων υπερφυσικών φαινομένων ήταν ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν στην εμφάνιση του Προτεσταντισμού στην Ευρώπη του 16ου αιώνα.

Πηγή

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.