Παρασκευή 21.06.2024

Βρέθηκε το δεξί χέρι του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου

Την έλευση του δεξιού χεριού του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου στο Προκόπι Ευβοίας, όπου θα επανενωθεί µε το σκήνωµα, ανακοίνωσε συγκινηµένος ο Μητροπολίτης Χαλκίδας, Χρυσόστοµος.

 

Ο Σεβασµιότατος, στο τέλος της οµιλίας του στην επετειακή εκδήλωση για τα 100 χρόνια από την έλευση του ιερού σκηνώµατος του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου από την Καππαδοκία στην Εύβοια, επεφύλασσε τη χαρµόσυνη είδηση στους πιστούς, κάποιοι από τους οποίους δάκρυσαν.

Όπως είπε ο κ. Χρυσόστοµος, στις 27 Μαΐου, ανήµερα της γιορτής του θαυµατουργού οσίου, θα φτάσει στο Προκόπι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυµος µε το δεξί χέρι του οσίου, το οποίο θα τοποθετηθεί στη λάρνακα όπου βρίσκεται το σκήνωµά του όπως αναφέρει η Απογευματινή.

Ο ίδιος αποκάλυψε ότι η χείρα είχε αποσπαστεί από το ιερό λείψανο και µεταφέρθηκε αρχικά στο Άγιον Όρος και κατόπιν βρέθηκε στην κατοχή δύο αδερφιών. Όπως είπε, µετά από επικοινωνία που είχε µαζί τους, συµφώνησαν το δεξί χέρι του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου να μεταφερθεί στον Ιερό Ναό στο Προκόπι Ευβοίας: «Το συγκλονιστικό είναι ότι φέτος, στην πανήγυρη του οσίου στο Νέο Προκόπιο, θα έχουµε το χέρι του πίσω στο προσκύνηµα», είπε συγκινησιακά φορτισµένος ο µητροπολίτης και πρόσθεσε: «Είχε περιέλθει σε γνώση µου ότι µία οικογένεια ευσεβών χριστιανών -και µάλιστα απόγονοι ιερατικής οικογενείας- έχουν το δεξί χέρι, το οποίο το περιποιούνται µε ιδιαίτερη ευλάβεια. Προσπάθησα µέσω του ιερέως πνευµατικού τους πατρός να ζητήσω να το φέρουν στον Όσιο Ιωάννη στο Προκόπι και ζήτησα και τη συνδροµή του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυµου».

Στην Αρχιεπισκοπή
Έτσι, η µία από τα αδέρφια, συνοδευόµενη από τον πνευµατικό της, επισκέφτηκαν την Ιερά Αρχιεπισκοπή στην Αθήνα και µετέφεραν εκεί το λείψανο, το οποίο προσκύνησε ο Αρχιεπίσκοπος.

Η µακρά διαδροµή του σκηνώµατος του οσίου ξεκινά το 1773, οπότε έγινε εκταφή του λειψάνου του, το οποίο ήταν ακέραιο και ευωδίαζε. Αµέσως τοποθετήθηκε σε µια λάρνακα στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Προκόπι της Μικράς Ασίας, όπου συχνά κατέφευγε ο όσιος, όταν ήταν εν ζωή.

Όταν Τούρκοι στρατιώτες λεηλάτησαν την περιοχή, εισέβαλαν και στον ναό του Αγίου Γεωργίου, άναψαν φωτιά στο προαύλιο του ναού και έριξαν το λείψανο για να το κάψουν, αλλά εκείνο δεν έπαθε το παραµικρό! Το 1881, το δεξί χέρι του Οσίου δωρήθηκε στη Μονή Παντελεήµονος του Αγίου Όρους, για τη συνδροµή της στην κατασκευή του ναού του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, τον Οκτώβριο του 1924 οι ξεριζωµένοι κάτοικοι του Προκοπίου πήραν µαζί τους ως πολύτιµο κειµήλιο το λείψανο για να τους προστατεύει. Όταν εγκαταστάθηκαν στην Εύβοια, δηµιούργησαν το Νέο Προκόπιο κι έστησαν τον µεγαλοπρεπή ναό του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου, όπου βρίσκεται το λείψανό του, το οποίο προσκυνούν αµέτρητοι πιστοί.

Πηγή

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.