Η συνεργασία όλων επιβάλλεται!

Η απόφαση του χθεσινού Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Μυτιλήνης μπορεί να δίχασε πολύ κόσμο, αλλά δεν παύει να είναι μία απόφαση, που τη ψήφισαν εκλεγμένοι Δημοτικοί Σύμβουλοι.

Αυτό που εύχομαι ως παλιός αυτοδιοικητικός είναι να μπορέσω να δω από τη μία πλευρά το Δήμο να διεκδικεί όλα αυτά που απαιτούνται για να αλλάξει ριζικά η εικόνα του στο άμεσο μέλλον, από την άλλη αναμένω και την Κυβέρνηση να κάνει κάτι πολύ απλό: να τηρήσει τις δεσμεύσεις της.

Μπορεί ως αυτοδιοικητικός να ανήκω στην κεντροδεξιά, μπορεί να κριτικάρω τους φίλους Συριζαίους (με μερικούς εξ αυτών πίναμε και ούζο προ πανδημίας) αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν θα πω την άποψή μου και για τα λάθη της Κυβέρνησης.

Το «δίχτυ» του συντοπίτη μας (αλήθεια αυτός που χάθηκε)και η «Καράβα» ήταν δύο κομβικά λάθη, που από αυτά καλό είναι να μαθαίνουμε και να κάνουμε τα επόμενα βήματά . Κανείς δεν μπορεί να μην αναφέρει όμως τη φύλαξη των συνόρων, τις ταχύτατες διαδικασίες  ασύλου, καθώς και την πρόθεση της Κυβέρνησης  να βρει τη βέλτιστη λύση..

Έχω πει και σε παλαιότερη ανάρτησή μου:

«Εάν η Κυβέρνηση δεν πραγματοποιήσει αυτά που πρέπει, θα λάβει την κριτική που της αρμόζει»..

Οπότε φίλες και φίλοι μου ,ας μπορέσουμε να συνεργαστούμε από τους αυτοδιοικητικούς έως τους απλούς πολίτες με τη συνδρομή της Κυβέρνησης και ας θέσουμε τους απαραίτητους στόχους που πρέπει να υλοποιήσουμε..

Θα καταλάβω ότι πολλοί μπορεί να μη θέλουν να συνεργαστούν γιατί είναι απογοητευμένοι.. Όμως , θα πρέπει να απομονώσουμε αυτούς που έχουν δόλιες σκέψεις για να έχουν υλικό ή ηθικό συμφέρον και να συνεχίσουμε , προσπαθώντας να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη αυτών που έχουν απογοητευτεί..

Και εμένα δεν μου αρέσει όλη η κατάσταση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια. Τουλάχιστον ας βρούμε μία λύση και εμείς οι ντόπιοι να είμαστε καλά, να μη νιώθουμε εγκλωβισμένοι στο νησί μας και να οδηγήσουμε το νησί σε ανάπτυξη, αλλά και οι άνθρωποι που έρχονται από όλα τα έγκατα της Γης να έχουν ανθρώπινες συνθήκες επιβίωσης και βάσει των διεθνών συνθηκών ή να επιστρέψουν στις πατρίδες τους ή να συνεχίσουν στην Ευρώπη εφ όσον το επιθυμούν..

Ας μη ξεχνάμε ότι είμαστε πάνω από όλα άνθρωποι..

«Ο Πόπωτας»