Κυριακή 05.07.2026

Κατάθλιψη: Ο απροσδόκητος παράγοντας που αυξάνει τον κίνδυνο στη μέση ηλικία

Η προβληματική όραση στις μεσήλικες γυναίκες προοικονομεί τα καταθλιπτικά συμπτώματα που θα εμφανιστούν στην πορεία της ζωής τους, ισχυρίζεται πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύεται στο Menopause. Ωστόσο, σημειώνουν οι ερευνητές, η έγκαιρη πρόληψη των οφθαλμοπαθειών μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο του «γυναικείου πεπρωμένου»: οι γυναίκες συγκεντρώνουν υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης συγκριτικά με τους άνδρες ενώ στις μεσήλικες παρατηρείται ο μεγαλύτερος επιπολασμός της ψυχικής διαταραχής.

Τόσο η κατάθλιψη όσο και οι οφθαλμικές παθήσεις που μπορούν να βλάψουν μελλοντικά την όραση καταγράφουν σημαντική αύξηση και, παρ’ όλα αυτά, η επιστημονική γνώση για τη σχέση τους στη μέση ηλικία παραμένει περιορισμένη. Υπάρχουν κάποια στοιχεία σχετικά με τη σύνδεση της μειωμένης όρασης και της κατάθλιψης σε άτομα τρίτης ηλικίας, όπως όμως σημειώνουν οι ερευνητές, οι απειλητικές για την όραση οφθαλμοπάθειες μπορούν να εμφανιστούν πολύ νωρίτερα, κάτι που επιβεβαιώνει ο τριπλασιασμός τους στους μεσήλικες.

Σε αυτές περιλαμβάνονται κοινές και ιάσιμες παθήσεις όπως τα διαθλαστικά σφάλματα (μυωπία, υπερμετρωπία, αστιγματισμός) ή ο καταρράκτης και πιο σόβαρες και χρόνιες όπως το γλαύκωμα, η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, η υπερτασική αμφιβληστροειδοπάθεια και η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Μελετώντας στοιχεία από τη Μελέτη για την Υγεία των Γυναικών (Study of Women’s Health Across the Nation – SWAN), οι ερευνητές κατέληξαν ότι υπάρχει μια σημαντική διαχρονική συσχέτιση μεταξύ της ήπιας και μέτριας έως σοβαρής διαταραχής της όρασης με συμπτώματα κατάθλιψης σε γυναίκες μέσης ηλικίας.

Οι επιπτώσεις βέβαια της κατάθλιψης δεν περιορίζονται μόνο στη έκπτωση της συνολικής υγείας αλλά επεκτείνονται στο μέλλον, λειτουργώντας ως ένας αποτρεπτικός παράγοντας για το ομαλό και υγιές γήρας. Οι ερευνητές, μεταξύ των οποίοων η Ιατρική Διευθύντρια της Εταιρείας Εμμηνόπαυσης Βορείου Αμερικής (NAMS), Δρ. Stephanie Faubion, η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των οφθαλμικών παθήσεων αποτελούν σημαντικό βήμα για την προστασία της ψυχικής και σωματικής υγείας στις γυναίκες αυτές.

πηγή άρθρου και φωτογραφίας: https://ygeiamou.gr

Array

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

8:00 πμ

Γονείς που δίνουν χρήματα στα παιδιά τους, παιδιά που ενισχύουν οικονομικά τους γονείς τους και οικογένειες που μεταφέρουν χρήματα από κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς θεωρούν συχνά ότι αρκεί η συγγενική σχέση για να εξασφαλίσουν το αφορολόγητο. Μια πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ δείχνει ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Η Εφορία δεν εξετάζει μόνο ποιος εμφανίζεται ως δωρητής, αλλά και ποιος είχε πραγματικά τα χρήματα, με αποτέλεσμα μια χρηματική δωρεά 26.000 ευρώ να καταλήξει σε φόρο και πρόστιμο συνολικού ύψους 7.800 ευρώ. Η υπόθεση αφορά χρηματική δωρεά 26.000 ευρώ που δηλώθηκε από κόρη προς τον πατέρα της. Η δήλωση υποβλήθηκε χωρίς φόρο, καθώς οι δωρεές χρηματικών ποσών μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού που πραγματοποιούνται μέσω τραπεζικού συστήματος καλύπτονται από το αφορολόγητο όριο των 800.000 ευρώ. Ωστόσο, ο έλεγχος της ΑΑΔΕ δεν περιορίστηκε στη δήλωση της δωρεάς, αλλά αναζήτησε την πραγματική προέλευση των χρημάτων. Από τα στοιχεία που συγκέντρωσε η φορολογική διοίκηση προέκυψε ότι η κόρη δεν είχε τα οικονομικά δεδομένα που θα δικαιολογούσαν τη δωρεά. Οι φορολογικές δηλώσεις της έδειχναν τα τελευταία χρόνια είτε μηδενικά εισοδήματα είτε ζημιές από επιχειρηματική δραστηριότητα, ενώ η δυνατότητα ανάλωσης κεφαλαίου δεν επαρκούσε για να καλύψει το ποσό των 26.000 ευρώ. Αντίθετα, ο σύζυγός της εμφάνιζε σημαντικά υψηλότερα εισοδήματα, είχε λάβει επιστροφή φόρου 26.019 ευρώ – ποσό σχεδόν ταυτόσημο με το επίμαχο έμβασμα – και εμφανιζόταν ως εντολέας της τραπεζικής μεταφοράς από τον κοινό λογαριασμό του ζευγαριού. Με βάση τα στοιχεία αυτά, η φορολογική διοίκηση κατέληξε ότι πραγματικός δωρητής δεν ήταν η κόρη αλλά ο… γαμπρός. Η ΔΕΔ επικύρωσε την κρίση αυτή, κρίνοντας ότι η κόρη δηλώθηκε ως δωρήτρια προκειμένου να αξιοποιηθεί το αφορολόγητο που ισχύει στις δωρεές μεταξύ γονέων και παιδιών και να αποφευχθεί η φορολόγηση με συντελεστή 20% που προβλέπεται για δωρεές μεταξύ γαμπρού και πεθερού. Η διαπίστωση αυτή άλλαξε πλήρως τη φορολογική μεταχείριση της συναλλαγής. Αν τα χρήματα θεωρούνταν ότι προέρχονταν από την κόρη, η δωρεά προς τον πατέρα θα καλυπτόταν από το αφορολόγητο που ισχύει για συγγενείς πρώτου βαθμού. Από τη στιγμή όμως που κρίθηκε ότι η δωρεά προερχόταν από τον γαμπρό προς τον πεθερό του, εφαρμόστηκε η φορολόγηση της Β’ κατηγορίας συγγένειας με συντελεστή 20%. Έτσι, για το ποσό των 26.000 ευρώ καταλογίστηκε φόρος δωρεάς 5.200 ευρώ και πρόστιμο ανακρίβειας 2.600 ευρώ, ανεβάζοντας τη συνολική επιβάρυνση στα 7.800 ευρώ. Ο φορολογούμενος υποστήριξε ότι ο λογαριασμός ήταν κοινός μεταξύ της κόρης και του συζύγου της και ότι δεν έχει σημασία ποιος έδωσε την εντολή του εμβάσματος. Ο ισχυρισμός, όμως, απορρίφθηκε, καθώς η ΔΕΔ έκρινε ότι κρίσιμο στοιχείο δεν είναι ποιος πραγματοποίησε τεχνικά τη συναλλαγή, αλλά ποιος είχε την πραγματική οικονομική δυνατότητα να διαθέσει τα χρήματα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και μια ακόμη επισήμανση της απόφασης. Όπως υπενθυμίζει η ΔΕΔ, με βάση τη σχετική εγκύκλιο της ΑΑΔΕ, η οικονομική δυνατότητα του δωρητή δεν εξετάζεται κατά την υποβολή της δήλωσης δωρεάς, αλλά μπορεί να ελεγχθεί σε μεταγενέστερο φορολογικό έλεγχο. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν μια δήλωση γίνει αρχικά αποδεκτή, η φορολογική διοίκηση μπορεί στη συνέχεια να αναζητήσει την πραγματική προέλευση των χρημάτων και, εφόσον διαπιστώσει διαφορετικό πραγματικό δωρητή, να ανατρέψει τη φορολογική μεταχείριση της συναλλαγής. Η απόφαση αποτελεί ουσιαστικά οδηγό για όσους πραγματοποιούν χρηματικές δωρεές μέσα στην οικογένεια. Δείχνει ότι η ΑΑΔΕ δεν αρκείται πλέον στο όνομα που αναγράφεται στη δήλωση ή στον τραπεζικό λογαριασμό, αλλά μπορεί να ελέγξει εισοδήματα, ανάλωση κεφαλαίου και κάθε διαθέσιμο στοιχείο, προκειμένου να διαπιστώσει ποιος ήταν ο πραγματικός δωρητής. Αν προκύψει ότι τα χρήματα προέρχονταν από διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που δηλώθηκε, η φορολογική μεταχείριση μπορεί να αλλάξει πλήρως, ακόμη και αν η μεταφορά έγινε μεταξύ μελών της ίδιας οικογένειας.