Ένας στρατιωτικός περίπατος 2 – 4 εβδομάδων εξελίσσεται σε έναν πραγματικό εφιάλτη, καθώς ο πόλεμος στο Ιράν, παρά την εύθραυστη εκεχειρία, εισέρχεται στη 10η εβδομάδα, υπονομεύοντας την παγκόσμια οικονομία και αναδιαμορφώνοντας ένα νέο διεθνές σκηνικό.
Αν οι πόλεμοι μπορούσαν να κερδηθούν με αναρτήσεις στο Truth Social τότε ο Αμερικανός πρόεδρος θα είχε πετύχει ήδη μια θριαμβευτική νίκη, καθώς 3 – 4 φορές είχε αναγγείλει τη νίκη των ΗΠΑ στην αναμέτρηση αυτή, η οποία τελικά όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά δοκιμάζει και την αξιοπιστία των ΗΠΑ ως παγκόσμιας δύναμης.
Εν αναμονή της απάντησης των Ιρανών στο σύντομο κείμενο, το οποίο προωθεί το Πακιστάν ως προκαταρκτική συμφωνία, είναι σαφές ότι μια αντιπαράθεση σχεδόν 50 ετών, η οποία μάλιστα κλιμακώθηκε με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση και την απάντηση του Ιράν με στοχοποίηση των χωρών του Κόλπου, δεν μπορεί να βρει εύκολες λύσεις με το κείμενο αυτό.
Σήμερα, υπό την πίεση της παγκόσμιας κοινότητας αλλά και των ίδιων των συνεπειών που εκδηλώνονται πλέον και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, είναι προφανές ότι επείγει το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, το οποίο και από τις ΗΠΑ έχει αναχθεί σε μείζον διακύβευμα. Όμως, τα Στενά του Ορμούζ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν ανοικτά μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου και ότι η επίθεση εναντίον του Ιράν έδωσε την ευκαιρία στην Τεχεράνη να επιστρατεύσει το πιο ισχυρό όπλο που διέθετε, καθώς κλείνοντας τα Στενά απειλεί να στραγγαλίσει την παγκόσμια οικονομία.
Με μια αλλοπρόσαλλη τακτική, η οποία άλλαζε σχεδόν κάθε εβδομάδα, τελικά οι Αμερικανοί έχουν εγκλωβιστεί σε ένα αδιέξοδο, καθώς όλες οι πρωτοβουλίες που έλαβαν προκειμένου να ασκηθεί πίεση στο Ιράν και να συνθηκολογήσει δείχνουν να μην έχουν αποτέλεσμα. Τελευταίο δείγμα, η «Επιχείρηση Ελευθερία», που διαφημίστηκε από τον ίδιο τον Τραμπ και τα στελέχη της κυβέρνησής του με στόχο το άνοιγμα των Στενών και την έξοδο των εγκλωβισμένων πλοίων με συνοδεία και επιτήρηση του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού.
Ο ίδιος ο Τραμπ ανέστειλε την επιχείρηση, η οποία φυσικά δεν λειτούργησε και έθετε σε κίνδυνο τόσο τα πλοία όσο και αμερικανικές δυνάμεις που θα τα συνόδευαν, με τον Αμερικανό πρόεδρο να δηλώνει ότι το έκανε λόγω της παράκλησης του Πακιστάν, που δούλευε στο παρασκήνιο τη νέα ειρηνευτική πρωτοβουλία με το Ιράν.
Ακόμη και οι Ιρανοί αντιλαμβάνονται τη θέση αδυναμίας στην οποία βρίσκεται ο πρόεδρος Ντ.Τραμπ, ο οποίος θέλει να αποφύγει μια εκτεταμένη αεροπορική επίθεση, που όπως αποδείχθηκε χωρίς χερσαία επιχείρηση δεν θα είχε διαφορετικό αποτέλεσμα από την επιχείρηση «Epic Fury». Πολύ περισσότερο όταν τα ποσοστά έγκρισης του πολέμου έχουν πέσει στο ναδίρ στο εσωτερικό των ΗΠΑ, το κόστος της πολεμικής κινητοποίησης έχει φθάσει σε δυσθεώρητα ύψη και τα στρατηγικά αποθέματα πυραύλων έχουν μειωθεί σημαντικά.
Ο Αμερικανός πρόεδρος θα ήθελε, πηγαίνοντας αυτή την εβδομάδα στο Πεκίνο για μια κρίσιμη συνάντηση με τον πρόεδρο Σι Τζινπινγκ, να είχε απαλλαγεί από το άγχος του Ιράν, ώστε να διαπραγματευθεί τους δασμούς, τον εμπορικό πόλεμο των δύο χωρών αλλά και το θέμα της Ταϊβάν από θέση ισχύος και όχι ως μια υπερδύναμη που έχει εμπλακεί σε έναν αδιέξοδο και ατελέσφορο μέχρι στιγμής πόλεμο με μια μεσαία δύναμη όπως το Ιράν.
Όμως η συμφωνία την οποία προωθεί το Πακιστάν δύσκολα θα μπορέσει να οδηγήσει σύντομα και ειδικά στο χρονοδιάγραμμα των 30 ημερών, σε μια οριστική συμφωνία, η οποία θα έσωζε τα προσχήματα και θα δικαιολογούσε την τεράστια πολεμική κινητοποίηση αλλά και τις συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία.
Η προτεινόμενη συμφωνία προβλέπει δεσμεύσεις για άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών και κινήσεις επαναλειτουργίας των Στενών του Ορμούζ, καθώς και μακροχρόνιο μορατόριουμ στον εμπλουτισμό ουρανίου σε χαμηλό ποσοστό, με διάρκεια μεταξύ 12-15 ετών.
Προβλέπεται ακόμη δέσμευση του Ιράν να μην επιδιώξει ποτέ την απόκτηση πυρηνικού όπλου και να αποφεύγει δραστηριότητες που θα το έφερναν κοντά σε αυτό, καθώς και αποσυναρμολόγηση των εγκαταστάσεων εμπλουτισμού.
Επίσης, προβλέπεται ενισχυμένο καθεστώς επιθεωρήσεων από τον ΟΗΕ και, σε αντάλλαγμα, θα γίνει σταδιακή άρση των αμερικανικών κυρώσεων, καθώς και αποδέσμευση δισεκατομμυρίων δολαρίων από παγωμένα ιρανικά κεφάλαια.
Ερωτηματικό παραμένει, όμως, τι θα απογίνουν τα 440 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου σε ποσοστό που είναι πολύ κοντά στην απόκτηση πυρηνικού όπλου.
Μια πρόταση η οποία ακουμπά τις κόκκινες γραμμές και των δυο πλευρών…
Το Ιράν, όπως από την αρχή του πολέμου είχαν προειδοποιήσει έγκυροι αναλυτές, δεν θα ήταν εύκολο να οδηγηθεί στην πλήρη συνθηκολόγηση που επιδίωκε ο πρόεδρος Ντ.Τραμπ. Αντί να καμφθεί, η Τεχεράνη αντιθέτως έδειξε μια αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα, αντέχοντας στον σφοδρό βομβαρδισμό, στον αποκεφαλισμό της ηγεσίας της και στην προσπάθεια στραγγαλισμού της οικονομίας της.
Αντιθέτως, πλέον στην Τεχεράνη οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν ισχυρότερο ρόλο στη νομή της εξουσίας, το καθεστώς παραμένει λειτουργικό και, με τις επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στόχων στην περιοχή αλλά και υποδομών στις χώρες του Κόλπου, έδειξε πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι η απάντησή του. Πολύ περισσότερο όταν, σύμφωνα με αποκαλύψεις ακόμη και αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, από τους βομβαρδισμούς επιβίωσε σημαντικό μέρος του βαλλιστικού οπλοστασίου της χώρας αλλά και οι υποδομές κατασκευής drones.
Σε ό,τι αφορά το πυρηνικό πρόγραμμά της, αυτό έχει διασωθεί πλήρως, προκαλώντας ένα ακόμη μεγάλο πρόβλημα στη μελλοντική διαπραγμάτευση, καθώς τώρα η Τεχεράνη δεν έχει ως μοναδικό όπλο στο τραπέζι τη διαπραγμάτευση του πυρηνικού της προγράμματος αλλά και το τετελεσμένο που έχει επιβάλει στα Στενά του Ορμούζ. Μάλιστα, οι Ιρανοί έχουν σπεύσει να προωθήσουν νομοθετικό πλαίσιο και επιβάλλουν ένα ιδιόμορφο καθεστώς στο Ορμούζ, ελπίζοντας ότι ακόμη και μετά τον πόλεμο θα έχουν ισχυρό ρόλο στη διαχείριση των Στενών.
Προφανώς ο πόλεμος δεν έχει αφήσει αλώβητο το Ιράν, αλλά οι συνέπειες, μέχρι να αποτυπωθούν σε λαϊκή δυσαρέσκεια η οποία θα οδηγήσει πιθανόν και σε αλλαγή καθεστώτος, που αποτελούσε έναν από τους βασικούς στόχους της επιχείρησης «Epic Fury», θα απαιτήσουν μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η εκεχειρία, παρά τα όσα ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μ. Ρούμπιο δήλωσε ότι η επιχείρηση «Epic Fury» έχει ολοκληρωθεί, είναι εξαιρετικά εύθραυστη, όπως έδειξε και το επεισόδιο της περασμένης Πέμπτης με την ανταλλαγή πυρών μεταξύ αμερικανικών πολεμικών πλοίων και ιρανικών δυνάμεων στα Στενά του Ορμούζ.
Και σε κάθε περίπτωση, το καθεστώς «ούτε πόλεμος ούτε ειρήνη» δημιουργεί μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση και μια αντιπαράθεση φθοράς, ένα παιχνίδι το οποίο γνωρίζουν καλά να παίζουν οι άριστοι, από παράδοση, διαπραγματευτές Ιρανοί.
