Κυριακή 05.07.2026

Η χειρονομία των 3” που μπορεί να βελτιώσει τις σχέσεις μας – Πότε τις χαλάει

Ερευνητές από τη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Dundee βρήκαν ότι οι χειραψίες διάρκειας μεγαλύτερης των τριών δευτερολέπτων είναι δείγμα ότι οι άνθρωποι απολαμβάνουν λιγότερο τις προσωπικές τους συναντήσεις και ακόμα ότι αυτός ο χρόνος επηρεάζει το πόσο συχνά γελούν.

Η Δρ. Emese Nagy, η οποία ηγήθηκε της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο Perceptual and Motor Skills, ανέφερε ότι τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της σωστής χειραψίας για την παρουσίαση του εαυτού μας.

«Οι χειραψίες είναι ένας ιδιαίτερα σημαντικός χαιρετισμός και μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες στις σχέσεις που διαμορφώνουμε. Υπάρχουν στοιχεία που υποδεικνύουν ότι αρκετές συμπεριφορές, όπως οι αγκαλιές, διαρκούν περίπου τρία δευτερόλεπτα και η μελέτη αυτή επιβεβαιώνει ότι οι χειραψίες που εμπίπτουν σε αυτό το χρονικό πλαίσιο είναι πιο φυσικές για όσους συμμετέχουν στον χαιρετισμό», αναφέρει η ειδικός.

Παρόλο που η μεγαλύτερης διάρκειας χειραψία μπορεί σε πρώτη ανάγνωση να φαίνεται μια ζεστή χειρονομία, οι επιστήμονες βρήκαν ότι επηρεάζει αρνητικά τη συμπεριφορά των συμμετεχόντων, ακόμα και μετά το τέλος της. Οι πολιτικοί, για παράδειγμα, έχουν ιδιαίτερη τάση για παρατεταμένες χειραψίες, οι οποίες συχνά χρησιμοποιούνται ως έκφρασης θέρμης, αλλά και ως επίδειξη ισχύος.

«Ωστόσο, τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι παρόλο που μια τέτοια κίνηση μπορεί να μοιάζει εντυπωσιακή στις τηλεοπτικές κάμερες, στην πραγματικότητα μπορεί να θέσει εξαρχής σε κίνδυνο την ποιότητα της συνεργασίας και των προσωπικών σχέσεων των δύο πλευρών, πράγμα το οποίο μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις σε εκατομμύρια ανθρώπους», σημειώνει η Δρ. Nagy.

Για να προσδιορίσουν τα αποτελέσματα, οι επιστήμονες πραγματοποίησαν μια συνέντευξη με τους 36 συμμετέχοντες στη μελέτη κι έπειτα τους γνώρισαν έναν δεύτερο ερευνητή, ο οποίος είτε τους έσφιξε το χέρι «φυσιολογικά» (λιγότερο από τρία δευτερόλεπτα), «παρατεταμένα» (περισσότερο από τρία δευτερόλεπτα) ή καθόλου. Οι συμμετέχοντες δεν γνώριζαν τη σημασία της χειραψίας κατά τη διάρκεια της περιόδου της μελέτης, με τους επιστήμονες να αναλύουν τις μετέπειτα αντιδράσεις τους.

Οι ερευνητική ομάδα βρήκε ότι μετά από μια μακράς διάρκειας χειραψία, οι συμμετέχοντες έδειχναν λιγότερη απόλαυση από τη διαδραστική επαφή, γελούσαν λιγότερο και παρουσίαζαν αυξημένα επίπεδα άγχους. Αντίστοιχα, οι μικρότερης διάρκειας χειραψίες είχαν ως αποτέλεσμα λιγότερο μετέπειτα χαμόγελο συγκριτικά με τις παρατεταμένες χειραψίες, αλλά ήταν πιο φυσικές για όσους συμμετείχαν. Τέλος, καμία συμπεριφορική αλλαγή δεν σχετίστηκε με την ομάδα ελέγχου που δεν έκανε χειραψία.

Η παρούσα μελέτη αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης εργασίας της Δρ. Nagy από το 2011 η οποία επιβεβαίωσε ότι μια αγκαλιά διαρκεί όσο και οι περισσότερες άλλες ανθρώπινες ενέργειες και υποστηρίζει τη θεωρία ότι περνάμε τη ζωή μας εκλαμβάνοντας το παρόν ως μια σειρά συνεχειών τριών δευτερολέπτων.

πηγή άρθρου και φωτογραφίας: https://ygeiamou.gr

Array

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

8:00 πμ

Γονείς που δίνουν χρήματα στα παιδιά τους, παιδιά που ενισχύουν οικονομικά τους γονείς τους και οικογένειες που μεταφέρουν χρήματα από κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς θεωρούν συχνά ότι αρκεί η συγγενική σχέση για να εξασφαλίσουν το αφορολόγητο. Μια πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ δείχνει ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Η Εφορία δεν εξετάζει μόνο ποιος εμφανίζεται ως δωρητής, αλλά και ποιος είχε πραγματικά τα χρήματα, με αποτέλεσμα μια χρηματική δωρεά 26.000 ευρώ να καταλήξει σε φόρο και πρόστιμο συνολικού ύψους 7.800 ευρώ. Η υπόθεση αφορά χρηματική δωρεά 26.000 ευρώ που δηλώθηκε από κόρη προς τον πατέρα της. Η δήλωση υποβλήθηκε χωρίς φόρο, καθώς οι δωρεές χρηματικών ποσών μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού που πραγματοποιούνται μέσω τραπεζικού συστήματος καλύπτονται από το αφορολόγητο όριο των 800.000 ευρώ. Ωστόσο, ο έλεγχος της ΑΑΔΕ δεν περιορίστηκε στη δήλωση της δωρεάς, αλλά αναζήτησε την πραγματική προέλευση των χρημάτων. Από τα στοιχεία που συγκέντρωσε η φορολογική διοίκηση προέκυψε ότι η κόρη δεν είχε τα οικονομικά δεδομένα που θα δικαιολογούσαν τη δωρεά. Οι φορολογικές δηλώσεις της έδειχναν τα τελευταία χρόνια είτε μηδενικά εισοδήματα είτε ζημιές από επιχειρηματική δραστηριότητα, ενώ η δυνατότητα ανάλωσης κεφαλαίου δεν επαρκούσε για να καλύψει το ποσό των 26.000 ευρώ. Αντίθετα, ο σύζυγός της εμφάνιζε σημαντικά υψηλότερα εισοδήματα, είχε λάβει επιστροφή φόρου 26.019 ευρώ – ποσό σχεδόν ταυτόσημο με το επίμαχο έμβασμα – και εμφανιζόταν ως εντολέας της τραπεζικής μεταφοράς από τον κοινό λογαριασμό του ζευγαριού. Με βάση τα στοιχεία αυτά, η φορολογική διοίκηση κατέληξε ότι πραγματικός δωρητής δεν ήταν η κόρη αλλά ο… γαμπρός. Η ΔΕΔ επικύρωσε την κρίση αυτή, κρίνοντας ότι η κόρη δηλώθηκε ως δωρήτρια προκειμένου να αξιοποιηθεί το αφορολόγητο που ισχύει στις δωρεές μεταξύ γονέων και παιδιών και να αποφευχθεί η φορολόγηση με συντελεστή 20% που προβλέπεται για δωρεές μεταξύ γαμπρού και πεθερού. Η διαπίστωση αυτή άλλαξε πλήρως τη φορολογική μεταχείριση της συναλλαγής. Αν τα χρήματα θεωρούνταν ότι προέρχονταν από την κόρη, η δωρεά προς τον πατέρα θα καλυπτόταν από το αφορολόγητο που ισχύει για συγγενείς πρώτου βαθμού. Από τη στιγμή όμως που κρίθηκε ότι η δωρεά προερχόταν από τον γαμπρό προς τον πεθερό του, εφαρμόστηκε η φορολόγηση της Β’ κατηγορίας συγγένειας με συντελεστή 20%. Έτσι, για το ποσό των 26.000 ευρώ καταλογίστηκε φόρος δωρεάς 5.200 ευρώ και πρόστιμο ανακρίβειας 2.600 ευρώ, ανεβάζοντας τη συνολική επιβάρυνση στα 7.800 ευρώ. Ο φορολογούμενος υποστήριξε ότι ο λογαριασμός ήταν κοινός μεταξύ της κόρης και του συζύγου της και ότι δεν έχει σημασία ποιος έδωσε την εντολή του εμβάσματος. Ο ισχυρισμός, όμως, απορρίφθηκε, καθώς η ΔΕΔ έκρινε ότι κρίσιμο στοιχείο δεν είναι ποιος πραγματοποίησε τεχνικά τη συναλλαγή, αλλά ποιος είχε την πραγματική οικονομική δυνατότητα να διαθέσει τα χρήματα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και μια ακόμη επισήμανση της απόφασης. Όπως υπενθυμίζει η ΔΕΔ, με βάση τη σχετική εγκύκλιο της ΑΑΔΕ, η οικονομική δυνατότητα του δωρητή δεν εξετάζεται κατά την υποβολή της δήλωσης δωρεάς, αλλά μπορεί να ελεγχθεί σε μεταγενέστερο φορολογικό έλεγχο. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν μια δήλωση γίνει αρχικά αποδεκτή, η φορολογική διοίκηση μπορεί στη συνέχεια να αναζητήσει την πραγματική προέλευση των χρημάτων και, εφόσον διαπιστώσει διαφορετικό πραγματικό δωρητή, να ανατρέψει τη φορολογική μεταχείριση της συναλλαγής. Η απόφαση αποτελεί ουσιαστικά οδηγό για όσους πραγματοποιούν χρηματικές δωρεές μέσα στην οικογένεια. Δείχνει ότι η ΑΑΔΕ δεν αρκείται πλέον στο όνομα που αναγράφεται στη δήλωση ή στον τραπεζικό λογαριασμό, αλλά μπορεί να ελέγξει εισοδήματα, ανάλωση κεφαλαίου και κάθε διαθέσιμο στοιχείο, προκειμένου να διαπιστώσει ποιος ήταν ο πραγματικός δωρητής. Αν προκύψει ότι τα χρήματα προέρχονταν από διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που δηλώθηκε, η φορολογική μεταχείριση μπορεί να αλλάξει πλήρως, ακόμη και αν η μεταφορά έγινε μεταξύ μελών της ίδιας οικογένειας.