Κυριακή 05.07.2026

Νέα «μόδα» το «πλιάτσικο» σε πανάκριβα καταστήματα στις ΗΠΑ

Ένα παράξενο κύμα επιδρομών σε καταστήματα ενδυμάτων και αξεσουάρ πολυτελείας από ομάδες κουκουλοφόρων εκδηλώνεται τις τελευταίες ημέρες στις ΗΠΑ. Οι στόχοι των «ντου» είναι σημεία πώλησης διάσημων οίκων, όπως Louis Vuitton, Burberry, Bloomingdales, Hermes, Fendi κ.α. και η λεία τους στις περισσότερες περιπτώσεις αποτιμάται σε εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια.

Μέχρι στιγμής οι κουκουλοφόροι έχουν χτυπήσει καταστήματα σε διάφορα μέρη της Καλιφόρνιας, αλλά και στο Σικάγο. Μολονότι οι επιδρομές εκτελούνται αιφνιδιαστικά και αστραπιαία, σε ώρες κανονικής λειτουργίας των καταστημάτων, με την τακτική του «hit & run», οι κατά τόπους αστυνομικές αρχές έχουν προχωρήσει σε συλλήψεις υπόπτων. Από τις πρώτες εκτιμήσεις των αστυνομικών, οι επιθέσεις στα καταστήματα θεωρούνται ως οργανωμένες εκ των προτέρων. Και, επίσης, ότι δεν πρόκειται περί «λεηλασίας», ένα φαινόμενο που εκδηλώνεται στο πλαίσιο ταραχών και κοινωνικού αναβρασμού. Αντιθέτως, οι αστυνομικοί πιστεύουν ότι η έκρηξη του κύματος επιδρομών είναι ξεκάθαρα μια περίπτωση οργανωμένων ληστειών.

Ένα από τα πρώτα χτυπήματα των κουκουλοφόρων σημειώθηκε την προηγούμενη Τετάρτη στο εμπορικό κέντρο Oakbrook, στο ομώνυμο προάστιο του Σικάγο. Μια ομάδα 14 ατόμων με καλυμμένα τα πρόσωπά τους, εισέβαλαν στο κατάστημα της Louis Vuittonκαι απέσπασαν εμπορεύματα αξίας περί τα 120.000 δολ. Οι δράστες, οι οποίοι δεν ήταν οπλισμένοι, έδρασαν και απέδρασαν τάχιστα, επιβαίνοντας σε 3 διαφορετικά αυτοκίνητα. Δύο ημέρες αργότερα, η αστυνομία εντόπισε το ένα από αυτά τα οχήματα διαφυγής, ένα κλεμμένο αμερικανικό σπορ αυτοκίνητο Dodge Charger.

Tο επόμενο, παρόμοιο με αυτό του Ιλινόις, χτύπημα έγινε στο Walnut Creek της Καλιφόρνιας, όταν 80 άτομα, με 25 οχήματα που απέκλεισαν την περιοχή για μερικά λεπτά έκαναν «ντου» στο πολυκατάστημα Nordstrom, το οποίο και λαφυραγώγησαν αποσπώντας προϊόντα αξίας περίπου 200.000 δολαρίων. Στη διάρκεια της επιδρομής οι εισβολείς ψέκασαν με σπρέι πιπεριού έναν υπάλληλο και ξυλοκόπησαν άλλους δύο.

Σχεδόν πανομοιότυπες επιδρομές σημειώθηκαν σε διάφορα άλλα σημεία της Καλιφόρνιας, συμπεριλαμβανομένου του Σαν Φρανσίσκο και του Μπέβερλι Χιλς όπου οι ληστές προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές σε καταστήματα όπως αυτό της Louis Vuitton. Και βεβαίως, άδειασαν τα ράφια.

Η αμερικανική αστυνομία προσπαθεί να διαλευκάνει το πώς οργανώνονται οι επιθέσεις, εάν είναι προσχεδιασμένες και ελεγχόμενες από το ίδιο κέντρο και εάν υπάρχει κάποιο άλλο, κρυφό κίνητρο γι’ αυτές τις ενέργειες, πέραν του προφανούς, δηλαδή του πλιάτσικου.

Παράλληλα, στις ΗΠΑ και εξ αφορμής του κύματος ληστειών, έχει ανοίξει μια έντονη αντιπαράθεση σχετικά με το πώς θα πρέπει να χαρακτηρίζονται και να καταχωρίζονται τα «ντου». Οι δικαιωματιστές και λοιποί υπέρμαχοι της πολιτικής ορθότητας απορρίπτουν τον όρο «λεηλασία» ως ρατσιστικό. «Το ‘looting’» λένε «συμβαίνει όταν υπάρχουν επεισόδια από εξεγερμένη μερίδα πολιτών, οι οποίοι διαμαρτύρονται -συνήθως και κυρίως στις ΗΠΑ- για φυλετικές διακρίσεις και κοινωνική αδικία εις βάρος τους. Τότε θεωρείται περίπου σαν φυσιολογική αντίδραση η καταστροφή προθηκών και η αρπαγή πολυτελών ειδών από καταστήματα όπως πχ αυτά της Louis Vuitton.

Επειδή όμως το τρέχον κύμα επιδρομών δεν φαίνεται να έχει καμία πολιτική διάσταση, οι αρχές των ΗΠΑ κάνουν λόγο για «looting» μεν, αλλά μόνο ελλείψει καταλληλότερου όρου. Πιθανώς τις επόμενες ώρες ή ημέρες θα γίνουν γνωστά περισσότερα στοιχεία για το ποιοι είναι και τι επιδιώκουν οι κουκουλοφόροι επιδρομείς.

πηγή άρθρου και φωτογραφίας: https://www.protothema.gr

Array

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

8:00 πμ

Γονείς που δίνουν χρήματα στα παιδιά τους, παιδιά που ενισχύουν οικονομικά τους γονείς τους και οικογένειες που μεταφέρουν χρήματα από κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς θεωρούν συχνά ότι αρκεί η συγγενική σχέση για να εξασφαλίσουν το αφορολόγητο. Μια πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ δείχνει ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Η Εφορία δεν εξετάζει μόνο ποιος εμφανίζεται ως δωρητής, αλλά και ποιος είχε πραγματικά τα χρήματα, με αποτέλεσμα μια χρηματική δωρεά 26.000 ευρώ να καταλήξει σε φόρο και πρόστιμο συνολικού ύψους 7.800 ευρώ. Η υπόθεση αφορά χρηματική δωρεά 26.000 ευρώ που δηλώθηκε από κόρη προς τον πατέρα της. Η δήλωση υποβλήθηκε χωρίς φόρο, καθώς οι δωρεές χρηματικών ποσών μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού που πραγματοποιούνται μέσω τραπεζικού συστήματος καλύπτονται από το αφορολόγητο όριο των 800.000 ευρώ. Ωστόσο, ο έλεγχος της ΑΑΔΕ δεν περιορίστηκε στη δήλωση της δωρεάς, αλλά αναζήτησε την πραγματική προέλευση των χρημάτων. Από τα στοιχεία που συγκέντρωσε η φορολογική διοίκηση προέκυψε ότι η κόρη δεν είχε τα οικονομικά δεδομένα που θα δικαιολογούσαν τη δωρεά. Οι φορολογικές δηλώσεις της έδειχναν τα τελευταία χρόνια είτε μηδενικά εισοδήματα είτε ζημιές από επιχειρηματική δραστηριότητα, ενώ η δυνατότητα ανάλωσης κεφαλαίου δεν επαρκούσε για να καλύψει το ποσό των 26.000 ευρώ. Αντίθετα, ο σύζυγός της εμφάνιζε σημαντικά υψηλότερα εισοδήματα, είχε λάβει επιστροφή φόρου 26.019 ευρώ – ποσό σχεδόν ταυτόσημο με το επίμαχο έμβασμα – και εμφανιζόταν ως εντολέας της τραπεζικής μεταφοράς από τον κοινό λογαριασμό του ζευγαριού. Με βάση τα στοιχεία αυτά, η φορολογική διοίκηση κατέληξε ότι πραγματικός δωρητής δεν ήταν η κόρη αλλά ο… γαμπρός. Η ΔΕΔ επικύρωσε την κρίση αυτή, κρίνοντας ότι η κόρη δηλώθηκε ως δωρήτρια προκειμένου να αξιοποιηθεί το αφορολόγητο που ισχύει στις δωρεές μεταξύ γονέων και παιδιών και να αποφευχθεί η φορολόγηση με συντελεστή 20% που προβλέπεται για δωρεές μεταξύ γαμπρού και πεθερού. Η διαπίστωση αυτή άλλαξε πλήρως τη φορολογική μεταχείριση της συναλλαγής. Αν τα χρήματα θεωρούνταν ότι προέρχονταν από την κόρη, η δωρεά προς τον πατέρα θα καλυπτόταν από το αφορολόγητο που ισχύει για συγγενείς πρώτου βαθμού. Από τη στιγμή όμως που κρίθηκε ότι η δωρεά προερχόταν από τον γαμπρό προς τον πεθερό του, εφαρμόστηκε η φορολόγηση της Β’ κατηγορίας συγγένειας με συντελεστή 20%. Έτσι, για το ποσό των 26.000 ευρώ καταλογίστηκε φόρος δωρεάς 5.200 ευρώ και πρόστιμο ανακρίβειας 2.600 ευρώ, ανεβάζοντας τη συνολική επιβάρυνση στα 7.800 ευρώ. Ο φορολογούμενος υποστήριξε ότι ο λογαριασμός ήταν κοινός μεταξύ της κόρης και του συζύγου της και ότι δεν έχει σημασία ποιος έδωσε την εντολή του εμβάσματος. Ο ισχυρισμός, όμως, απορρίφθηκε, καθώς η ΔΕΔ έκρινε ότι κρίσιμο στοιχείο δεν είναι ποιος πραγματοποίησε τεχνικά τη συναλλαγή, αλλά ποιος είχε την πραγματική οικονομική δυνατότητα να διαθέσει τα χρήματα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και μια ακόμη επισήμανση της απόφασης. Όπως υπενθυμίζει η ΔΕΔ, με βάση τη σχετική εγκύκλιο της ΑΑΔΕ, η οικονομική δυνατότητα του δωρητή δεν εξετάζεται κατά την υποβολή της δήλωσης δωρεάς, αλλά μπορεί να ελεγχθεί σε μεταγενέστερο φορολογικό έλεγχο. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν μια δήλωση γίνει αρχικά αποδεκτή, η φορολογική διοίκηση μπορεί στη συνέχεια να αναζητήσει την πραγματική προέλευση των χρημάτων και, εφόσον διαπιστώσει διαφορετικό πραγματικό δωρητή, να ανατρέψει τη φορολογική μεταχείριση της συναλλαγής. Η απόφαση αποτελεί ουσιαστικά οδηγό για όσους πραγματοποιούν χρηματικές δωρεές μέσα στην οικογένεια. Δείχνει ότι η ΑΑΔΕ δεν αρκείται πλέον στο όνομα που αναγράφεται στη δήλωση ή στον τραπεζικό λογαριασμό, αλλά μπορεί να ελέγξει εισοδήματα, ανάλωση κεφαλαίου και κάθε διαθέσιμο στοιχείο, προκειμένου να διαπιστώσει ποιος ήταν ο πραγματικός δωρητής. Αν προκύψει ότι τα χρήματα προέρχονταν από διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που δηλώθηκε, η φορολογική μεταχείριση μπορεί να αλλάξει πλήρως, ακόμη και αν η μεταφορά έγινε μεταξύ μελών της ίδιας οικογένειας.