Παρασκευή 21.06.2024

Ο Μπιλ Γκέιτς αποκαλύπτεται στα απομνημονεύματά του: Ο «παρείσακτος» του σχολείου και επαναστάτης έφηβος

Το βιβλίο με τίτλο «Source Code: My Beginnings» θα κυκλοφορήσει το 2025 και θα καλύπτει τα πρώτα χρόνια του συνιδρυτή της Microsoft που εγκατέλειψε το Χάρβαρντ στα 20 του για να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο

Ο Μπιλ Γκέιτς ανακοίνωσε ότι θα αφηγηθεί την ιστορία των πρώτων χρόνων της ζωής του σε απομνημονεύματα που πρόκειται να κυκλοφορήσουν τον επόμενο χρόνο.

Το βιβλίο με τίτλο «Source Code: My Beginnings» θα καλύπτει τα πρώτα χρόνια του επιχειρηματία, συνιδρυτή μιας από τις πιο επιτυχημένες τεχνολογικές εταιρείες όλων των εποχών, της Microsoft από την παιδική του ηλικία στο Σιάτλ μέχρι την εποχή του στο πανεπιστήμιο.

Ο Μπιλ Γκέιτς εγκατέλειψε τις σπουδές του στο Χάρβαρντ σε ηλικία 20 ετών το 1975, λίγο προτού ο ίδιος και ο φίλος του Πολ Άλεν γράψουν το πρόγραμμα λογισμικού που έγινε η Microsoft.

«Βρίσκομαι στο φως της δημοσιότητας από τα 20 μου, αλλά μεγάλο μέρος της ζωής μου, τα χρόνια που προηγήθηκαν δεν είναι γνωστά» έγραψε ο Γκέιτς σε ανάρτηση στο ιστολόγιό του GatesNotes. «Με την πάροδο των ετών, με ρωτούσαν συχνά για τα παιδικά χρόνια, τον χρόνο μου στο Χάρβαρντ και τη συνίδρυση της εταιρείας. Αυτές οι ερωτήσεις με έκαναν να συνειδητοποιήσω ότι οι άνθρωποι μπορεί να ενδιαφέρονται για την πορεία μου και τους παράγοντες που την επηρέασαν».

 

Το βιβλίο θα περιλαμβάνει «μερικές από τις πιο δύσκολες πτυχές» της ζωής του, όπως, έγραψε ο Γκέιτς, «το αίσθημα του παρείσακτου στο σχολείο, τις συγκρούσεις που είχε με τους γονείς του ως επαναστάτης έφηβος, τη δυσκολία με την ξαφνική απώλεια κοντινού προσώπου και τον κίνδυνο να εκδιωχθεί από το κολέγιο. «Και καλύπτω τις προκλήσεις της εγκατάλειψης του σχολείου για να στοιχηματίσω σε έναν κλάδο που δεν υπήρχε ακόμα» σημειώνει.

«Θα βρείτε επίσης τις ιστορίες πολλών ανθρώπων που πίστεψαν σε μένα, με ώθησαν να αναπτυχθώ και με βοήθησαν να μετατρέψω τις ιδιορρυθμίες μου σε δυνάμεις» πρόσθεσε.

Το βιβλίο που θα κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2025 από τον Knopf Doubleday Publishing Group περιγράφεται «μια αποκαλυπτική αυτοπροσωπογραφία ενός από τους ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στην εποχή μας».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

9:30 πμ

Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη, που είχε εκλεγεί με μεγάλη πλειοψηφία στην ηγεσία του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προχθές στη γενέθλια εκδήλωση του ιδρύματός του δεν κάλεσε μόνον τον αρχηγό των «αποστατών» Αλέξη Χαρίτση, αλλά όλους τους βουλευτές της Νέας Αριστεράς, επιβραβεύοντας -πάντα κατά τον αρθρογράφο- την αποστασία τους και την υπεξαίρεση των εδρών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγραφα τις προάλλες πως η επιχειρούμενη συγκρότηση του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν προέρχονται μόνον από το ΠΑΣΟΚ. Προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς βλέπουν πως πίσω από αυτόν τον φορέα κρύβονται σχεδιασμοί που αποβλέπουν σε πρώτη φάση στην περιθωριοποίηση του Στέφανου Κασσελάκη και σε δεύτερη φάση στην εκπαραθύρωσή του. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε ο Α. Τσίπρας με την παρέμβασή του λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του Φεβρουαρίου, να το πετύχει τώρα μέσα από άλλο μονοπάτι. Η επίθεση που δέχθηκε ο Α. Τσίπρας είναι ενδεικτική ενός κλίματος που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό του. Στην Αριστερά σχεδόν πάντα μετά από μια μεγάλη ήττα βγαίνουν τα μαχαίρια και έρχονται στην επιφάνεια αντιπαλότητες προηγούμενων ετών. Ενώ η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε όλες τις μεγάλες ήττες της με ψυχραιμία, κάτι που συνέβαλε στην ανάκαμψή της, η Αριστερά τις βίωσε τραυματικά, χωρίς να αναζητήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές αιτίες για αυτές τις ήττες (βλ. 1977, 1993, 2019, 2023). Σήμερα, με την προοπτική δημιουργίας ενός κοινού φορέα της Κεντροαριστεράς βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ακόμα διάσπασης. Τον Κασσελάκη πολύ δύσκολα θα τον «φάνε». Ο οποίος προφανώς αισθάνεται πανίσχυρος -έπεσε έξω μόνον τρεις μονάδες από τον εκλογικό του στόχο- και εκτός από τον Θεοχαρόπουλο απέλυσε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γιώργο Τσίπρα. Αυτά να τα βλέπουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιζητούν να απομακρύνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη που πέτυχε το κόμμα του να παρουσιάσει στις ευρωεκλογές μια μικρή άνοδο, πάντως άνοδο και όχι πτώση. Τώρα, γιατί τον αποκαλεί ο πρώην φίλος του «Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;». Σας παραθέτω τα λόγια του αρθρογράφου. «Ένας ολόκληρος λαός του είπε: εσένα θέλουμε, το κόμμα σου δε θέλουμε να το βλέπουμε, σε κάναμε κυβέρνηση με 36%, σου δίνουμε 32% στην ήττα σου, σε περιμένουμε πάλι, αλλά άλλαξέ τα όλα. Κι εκείνος δεν άλλαξε τίποτα! Ένας ακίνητος πρόεδρος επί τέσσερα χρόνια, ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ». Βρήκα πολύ επιτυχημένο τον χαρακτηρισμό, που μάλλον δε θα άρεσε σε όσους εξακολουθούν να ποντάρουν -για τους δικούς τους λόγους- σε ένα κουτσό άλογο. Τα γραμμάτια ξεπληρώνονται, αλλά στην προκειμένη περίπτωση πεταμένα λεφτά.