Ένα από τα βασικά συστατικά της μακράς και ανθεκτικής κυριαρχίας του κ. Μητσοτάκη είναι, χωρίς αμφιβολία, το γεγονός ότι μετέτρεψε την πρωθυπουργική ομιλία στη ΔΕΘ σε διαρκές πειστήριο προσωπικής και πολιτικής αξιοπιστίας, σοβαρού κυβερνητικού σχεδιασμού, συνέπειας λόγων και έργων. Με «προίκα» το γεγονός πως όλες οι δεσμεύσεις που ανέλαβε στο πλαίσιο της Έκθεσης από το 2019 έως σήμερα υλοποιήθηκαν ή υλοποιούνται, ο πρωθυπουργός παρέθεσε χθες ένα σχέδιο με ορίζοντα πολύ πέραν των επικείμενων εκλογών και δηλωμένο στόχο «η δύναμη της χώρας να γίνει δύναμη του κάθε πολίτη».
Αντίθετα σε… κοστολογημένα προγράμματα που αναφέρονται σε έναν αδιευκρίνιστο αριθμό πλουσίων, οι οποίοι θα προσέλθουν αυτοβούλως να φορολογηθούν «πατριωτικά» με 1% και θα αμνηστευθούν από κάθε άλλη φορολογία επί του πλούτου τους, οι εξαγγελίες Μητσοτάκη συνοδεύονται από συγκεκριμένο κοστολόγιο και χρονολόγιο. Χρονολόγιο που εκτείνεται έως και πολλούς μήνες μετά τις εκλογές, οι οποίες τοποθετούνται την προσεχή άνοιξη.
Πρόγραμμα με διάρκεια, στόχους, ορόσημα, αξιόπιστο και σαφές, που διαμορφώνει, όπως είπε ο πρωθυπουργός, και «τη μόνη διέξοδο σε ένα εσωτερικό σκηνικό σύγχυσης».
Είναι αλήθεια ότι τα επιτεύγματα της κανονικότητας εκλαμβάνονται από μια σημαντική μερίδα της κοινωνίας ως αυτονόητα δεδομένα και ακλόνητα, ενώ ο ήδη μακρύς κυβερνητικός βίος γεννά ολοένα και περισσότερες απαιτήσεις, αλλά και απογοητεύσεις. Ο πρωθυπουργός, με έξυπνο τρόπο, ενέταξε στην ομιλία του όλα τα παραπάνω ως γνώση και εμπειρία, μέσα από την αδιαμεσολάβητη επαφή του με τους πολίτες.
Και δεν έκρυψε τον κίνδυνο.
Οι επικείμενες κρίσιμες εκλογές, η υπερπληθώρα αρχηγών και σωτήρων που πλειοδοτούν σε σχέδια, υποσχέσεις και λαϊκισμό, η εξουθένωση πολλών από τη μάχη με την ακρίβεια και η φυσιολογική κόπωση των κυβερνώντων δημιουργούν συνθήκες για μια εθνική «αυτοχειρία» από τα παλιά.
Αυτή ξόρκισε ο κ. Μητσοτάκης, δεσμευόμενος εκ νέου ότι δεν σκοπεύει να βάλει σε περιπέτειες τη χώρα, μέσα σε ένα περιβάλλον διεθνών και ποικίλων αναταράξεων. Η δημοσιονομική αξιοπιστία θα διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού, διότι αποτέλεσε και αποτελεί τη ζώνη ασφαλείας για τη χώρα και τις μελλοντικές γενιές.
Το μέρισμα της ανάπτυξης, η «ώρα της κοινωνικής ανταπόδοσης» και η επιδίωξη, μέσα από τα μέτρα και τις παρεμβάσεις, «η δύναμη της χώρας να γίνει δύναμη του κάθε πολίτη» δεν θα καταστούν υπονομευτικά για τις κατακτήσεις που προηγήθηκαν και απαίτησαν σκληρές θυσίες, οι οποίες ίσως από κάποιους ξεχάστηκαν ή υποτιμώνται από την ασφάλεια της απόστασης.
«Οι αγορές είναι αμείλικτες», υπενθύμισε ο κ. Μητσοτάκης στους άφρονες που απορούν δήθεν γιατί εξοφλούμε δάνεια και χρέη. Πολιτική η οποία θα συνεχιστεί, διότι υπηρετεί το μέλλον της χώρας και των επόμενων γενεών.
Η προσέλκυση ακόμη περισσότερων επενδύσεων, η ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας επιβεβαιώθηκαν χθες ως πρωταρχικής σημασίας και ως η μόνη ρεαλιστική συνταγή παραγωγής εθνικού πλούτου, συλλογικής και ατομικής ευημερίας.
Οι καλύτεροι μισθοί, η μικρότερη φορολογία, ένα ουσιαστικό κοινωνικό κράτος, η στήριξη των ασθενέστερων στρωμάτων και η ανταπόκριση στις αυξημένες ανάγκες που προκαλούν οι φυσικές καταστροφές παραμένουν τα μεγάλα ζητήματα της κοινωνίας. Όχι όμως στη λογική ενός προεκλογικού μικροπαζαριού, όπως παρουσιάζονται στη δημόσια συζήτηση, μυωπικά και αποκλειστικά σε συνάρτηση με τις δημοσκοπικές επιδόσεις και τα εκλογικά σενάρια.
Αυτή είναι μια ακόμη παράμετρος που διαφοροποιεί τον νυν πρωθυπουργό από τους επίδοξους διαδόχους του. Το πλέον πιθανό είναι ότι ο ίδιος θα κληθεί να τιμήσει και να υλοποιήσει όλες τις δεσμεύσεις. Μία προς μία. Σε αντίθεση με τους κυρίους Τσίπρα, Ανδρουλάκη κ.λπ., οι οποίοι διαθέτουν την πολυτέλεια να ποντάρουν στην ευπιστία του ελληνικού λαού, που συχνά τρέχει πίσω από υψιπετείς λαϊκιστές, οι οποίοι προκαλούν ουρανομήκεις απογοητεύσεις.
Δηλώνοντας αισιόδοξος, έτοιμος και αποφασισμένος όσο ποτέ, ο κ. Μητσοτάκης τοποθετήθηκε με αυτοπεποίθηση στην εκλογική κούρσα για την τρίτη τετραετία, προσδιορίζοντας όμως και το επίδικο της κάλπης: ποια πολιτική δύναμη μπορεί να εγγυηθεί ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει την ανοδική της τροχιά και θα αποφύγει να βυθιστεί στη δίνη απρόβλεπτων εξελίξεων λόγω των διεθνών αναταράξεων.
Εύληπτο και σαφές ήταν και το μήνυμα σε δυσαρεστημένους, απογοητευμένους και οργισμένους συνέλληνες ότι το «παιχνίδι» της διαμαρτυρίας στην κάλπη εγκυμονεί πολλούς και συγκεκριμένους κινδύνους. Θα υπάρξουν, είπε ο κ. Μητσοτάκης, και πολίτες που ίσως δουν την Κυριακή της κάλπης ως ευκαιρία να στείλουν «μήνυμα διαμαρτυρίας»: Ας γνωρίζουν ότι, με μία τέτοια στάση, τη Δευτέρα μπορεί να μην υπάρχει κάποιος να το παραλάβει.
Η ψήφος δεν είναι μια ανέξοδη άσκηση θυμού και δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που ο ελληνικός λαός εκτόνωσε την οργή του, σε βάρος του εαυτού του.
Χωρίς να πει τη λέξη «αυτοδυναμία», περιέγραψε την επιδίωξη για μια ισχυρή και καθαρή εντολή διακυβέρνησης: καθαρές λύσεις και καθαρό ορίζοντα ως εθνική αναγκαιότητα, καθώς «σύντομα θα κριθεί αν η χώρα μας θα βρεθεί στην πλευρά όσων άντεξαν στις τρικυμίες».
Οι πολίτες έχουν στο τραπέζι ήδη τα δεδομένα μιας νέας συμφωνίας «Προόδου και Ευημερίας», όπως αποκάλεσε ο πρωθυπουργός την πρόταση διακυβέρνησης για μετά το 2027, μαζί και τα εχέγγυα δύο κυβερνητικών θητειών. Απέναντί της βρίσκεται η θολούρα της άγνοιας της ενζενί ανεπάρκειας και του μασκαρεμένου τεχνοκρατικού λαϊκισμού.
Δική τους η ψήφος δική τους και η ευθύνη.
