Πρόκειται για μια παραλία, όπου οι κάτοικοι της Τεργέστης, εδώ και γενιές, απολαμβάνουν μια σύντομη βουτιά στο μεσημεριανό τους διάλειμμα. Για να μπουν στην παραλία πληρώνουν ένα αντίτιμο 1,20 ευρώ και στη συνέχεια έχουν μπροστά τους δύο πόρτες. Οι γυναίκες εισέρχονται από την αριστερή και οι άνδρες από τη δεξιά. Ακολουθούν διαδρόμους που οδηγούν σε χώρους αποδυτηρίων και από εκεί κατευθείαν στην παραλία. Σε αυτό το σημείο οι νεοφερμένοι θα βρεθούν μπροστά σε μία έκπληξη, καθώς θα διαπιστώσουν πως ο διαχωρισμός των φύλων δεν ισχύει μόνο για τα αποδυτήρια.
Η Λα Λαντέρνα, που είναι γνωστή και ως Ελ Πεντοσίν, είναι η τελευταία παραλία στην Ευρώπη όπου ισχύει ακόμα ο διαχωρισμός των φύλων. Από τη μία πλευρά βλέπει κανείς μόνο γυναίκες κι από την άλλη μόνο άνδρες και δεν προβλέπεται να συναντηθούν μεταξύ τους, αφού τους χωρίζει ένας τοίχος ύψους τριών μέτρων. Αν παρ’ όλα αυτά κάποιος θέλει οπωσδήποτε να συναντηθεί με κάποιον του αντίθετου φύλου, θα πρέπει να κολυμπήσει πέρα από τον κυματοθραύστη, καθώς μόνο στα ανοιχτά νερά επιτρέπονται οι συναντήσεις.
Φέτος το καλοκαίρι η Λα Λαντέρνα βρέθηκε στο στόχαστρο, όταν ένα ζευγάρι τουριστών από το Μιλάνο, βρήκε τον διαχωρισμό των φύλων παράλογο και μεσαιωνικό, σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα Il Piccolo.
Ωστόσο η κριτική τους λειτούργησε ως ερέθισμα για άλλους τουρίστες, όπως τουλάχιστον μαρτυρά η αύξηση κατά πάνω από 50% στις πωλήσεις εισιτηρίων.
Η αλήθεια είναι πως η συγκεκριμένη παραλία, μπορεί να είναι μια στενή λωρίδα με βότσαλα δίπλα στο λιμάνι της πόλης, αλλά για τους κατοίκους της Τεργέστης, αλλά ένα μέρος με το οποίο είναι βαθιά συνδεδεμένοι.
Μακρά ιστορία
Το Ελ Πεντοσίν αποτελεί μέρος της Τεργέστης περισσότερο καιρό απ’ όσo η Τεργέστη αποτελεί μέρος της Ιταλίας. Τα θαλάσσια λουτρά, βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από την κεντρική πλατεία της πόλης και άνοιξαν για το κοινό κάποια στιγμή μεταξύ του τέλους της δεκαετίας του 1800 και των αρχών της δεκαετίας του 1900, όταν η Τεργέστη ήταν μέρος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Κάποτε απομονωμένη περιοχή στην Αδριατική, στα σημερινά σύνορα Ιταλίας-Σλοβενίας, η Τεργέστη έγινε το κύριο σημείο εισόδου για όλα τα αγαθά που έφταναν ή έφευγαν από την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία.
Ακόμη και το ίδιο το όνομα, το οποίο προέρχεται από τη λέξη «ψείρα», σχετίζεται με τη δυναμική, πολυπολιτισμική πλευρά της Τεργέστης, καθώς ήταν το σημείο όπου οι Αυστριακοί στρατιώτες καθάριζαν κι αποπαρασίτωναν τα άλογά τους.
Ο διαχωρισμός των φύλων στο Ελ Πεντοσίν συνδέεται επίσης με την ιστορία της χειραφέτησης των γυναικών στην Τεργέστη. Αυτό ήταν ένα από τα πρώτα μέρη στη σημερινή Ιταλία που απέκτησε λύκειο αποκλειστικά για κορίτσια, καθώς η εκπαίδευση των γυναικών ήταν φυσιολογική στις μεγάλες πόλεις της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας, αλλά όχι στην Ιταλία.
Όπως πολλοί άλλοι πληθυσμοί στην Αυστροουγγρική αυτοκρατορία, οι Τεργεστίνοι αγκάλιασαν τη ζωή στη φύση και τη σωματική άσκηση. Η Τεργέστη ήταν μια πόλη γεμάτη αθλητικούς συλλόγους για κολύμβηση, ιστιοπλοΐα, αναρρίχηση σε βράχο.
Μάλιστα οι γυναίκες φορούσαν σχετικά μοντέρνα και τολμηρά μαγιό. Αυτό δεν ήταν ένα μέρος για να είσαι ντροπαλός, ήταν ένα μέρος για να μαυρίσεις και να κολυμπήσεις, σημειώνει στο σχετικό του αφιέρωμα το CNN.
Φεμινιστικό ορόσημο
Το Ελ Πεντοσίν διαχώριζε τα φύλα από την ημέρα που άνοιξε. Ίσως όχι τόσο ασυνήθιστο το 1903, αλλά ακόμη και όταν η μόδα άλλαξε, οι Τεργεστίνοι κράτησαν την παραλία αποκλειστικά για ένα φύλο, αποτέλεσμα αυτής της γυναικείας χειραφέτησης.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, μερικοί από τους πιο γνωστούς συγγραφείς, δημοσιογράφους, φωτογράφους, καλλιτέχνες και αθλητές στην Τεργέστη ήταν γυναίκες, μια πόλη, που είχε «φεμινιστική δομή» προτού γίνει μέρος της Ιταλίας. Καθώς η πόλη ενσωματώθηκε στην καθολική κουλτούρα της Ιταλίας, αυτός ο φεμινισμός παρέμεινε ισχυρός.
Σε αυτή την παραλία οι γυναίκες δεν χρειαζόταν να δέχονται πειράγματα. Ήταν ένας χώρος όπου μπορούσαν να κάνουν ηλιοθεραπεία χωρίς να φοβούνται καμία παρέμβαση από άνδρες… Υπήρχε η αίσθηση της ιδιοκτησίας ότι αυτός ήταν ο χώρος τους και δεν χρειαζόταν να ενοχλούνται από το ανδρικό βλέμμα.
Μπορεί στο πέρασμα των χρόνων να προστέθηκε και… ανδρικό τμήμα, ωστόσο η παραλία παρέμεινε ως ένα σύμβολο «ελευθερίας» για τις γυναίκες.
