Και μόνο που η ηγέτης του AFD -Εναλλακτική για τη Γερμανία, κόμμα που δημιουργήθηκε το 2012 λόγω της αντίθεσής του με το ευρώ- είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλη, «νυμφευμένη» με υιοθετημένη από Ελβετούς κόρη μεταναστών από τη Σρι Λάνκα, με δύο υιοθετημένα παιδιά και μόνιμος κάτοικος… Ελβετίας συνθέτει αυτό το πλέγμα παραδοξότητας. Για όλα αυτά συνομίλησα με τη Φαίη Καραβίτη ,δημοσιογράφο στο Βερολίνο, ανταποκρίτρια της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου του «ALPHA».
«Από τις βασικές θέσεις του ΑFD είναι ότι το σχολείο είναι πολuwoke, πολύ φιλελεύθερο, πολύ προοδευτικό και ασχολείται πάρα πολύ με τη ναζιστική ιστορία των Γερμανών. Πως πρέπει να έχουμε λιγότερο Χίτλερ και περισσότερο Μπίσμαρκ, και να μην αυτομαστιγωνόμαστε θυμίζοντας το ναζιστικό παρελθόν της χώρας. Μέχρι να «διορθωθεί» πρέπει να επιτραπεί να μπορούμε να κρατήσουμε τα παιδάκια μας στο σπίτι, να τα διδάσκουμε μόνοι μας που ξέρουμε καλύτερα. Να μη συγχρωτίζονται με παιδιά μεταναστών, προσφύγων κ.λπ. Να μην πηγαίνουν σχολείο μαζί. Να μην προσλαμβάνονται μετανάστες σε θέσεις νοσηλευτών, φροντιστών υγείας. Ενδεικτικά στη Σαξονία-Ανχαλτ- κάπως έτσι ισχύει σε όλη τη Γερμανία- το 20% των γιατρών είναι ξένοι. Σε κέντρα αποκατάστασης ή οίκους ευγηρίας, το ποσοστό πάει πάνω από 30%.Ηδη, πριν από τις εκλογές υπάρχει ρεύμα φυγής ξένων γιατί φοβούνται».
Μια ακόμη παραδοξότητα είναι πως το κρατίδιο του θριάμβου του AFD Σαξονία-Ανχαλτ, βορειοανατολικό και πρώην κομμουνιστικό, ουδέποτε υπήρξε τόπος έλξης μεταναστών λόγω κακής οικονομίας.
«Είναι ένα κρατίδιο με κάτω των 2 εκατομμύριων κατοίκους. Το γηραιότερο, με ποσοστό ανεργίας πάνω από τον εθνικό μέσο όρο και με κυρίως χημική βιομηχανία, σε κρίση τα τελευταία χρόνια. Αυτό δημιούργησε πρόβλημα, δυσαρέσκεια, και το είδαμε να αποτυπώνεται στην κάλπη Και δεν μπορώ εγώ που ζω εδώ 16 χρόνια τώρα να πω ότι οι Γερμανοί ξαφνικά ξύπνησαν και ψηφίζουν νεοναζιστικά κόμματα. Αλλά έχει μαζευτεί όμως μεγάλη αγανάκτηση και δυσαρέσκεια προς τα παραδοσιακά κόμματα, τα κυβερνώντα, τα προηγούμενα για δεκαετίες.
Και έχουν στραφεί σε ένα κόμμα, ένα περίεργο κράμα από διαμαρτυρία, ιδεολογία, φανατισμό και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και βίαιες εκφάνσεις του. Ακόμα και σοσιαλδημοκράτες ψηφίζουν πλέον AfD. Και αριστεροί ψηφίζουν…».
Παρακολουθώντας τις αναλύσεις των ξένων δημοσιογράφων αναφορικά με την επιτυχή σε πρώτη φάση άνοδο της ναζίζουσας Ακροδεξιάς -μην ξεχνάμε πως σύντομα ακολουθούν ανάλογες εκλογές όπως στο κρατίδιο του Βερολίνου, στις 20 Σεπτεμβρίου- ή και στην έδρα της Μέρκελ, στάθηκα στην επαναλαμβανόμενη σημείωση πως ένας ακόμη λόγος ταύτισης με τις σκληρές θέσεις του AFD είναι η κομμουνιστική καταγωγή του κρατιδίου, ως ανατολικό μπλοκ για δεκαετίες, αναλύει η Φαίη Καραβίτη.
«Βεβαίως το παρελθόν παίζει ρόλο. Πιστεύουν ότι η πολλή ελευθερία, η πολλή δημοκρατία έχουν φέρει και προβλήματα στη χώρα. Επίσης, επειδή αυτή η επανένωση στην πραγματικότητα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ… Η Ανατολή στη Γερμανία παραμένει σε μειονεκτική θέση σε σχέση με τη Δυτική Γερμανία.
Αρα, υπάρχουν και πολλά συμπλέγματα, υπάρχουν και πολλές πικρίες. Το βλέπει κανείς αυτό πολύ ξεκάθαρα στη Γερμανία. Ακόμη και σήμερα, σε κάποιο βαθμό, καταλαβαίνεις ποιοι είναι Ανατολικογερμανοί και ποιοι Δυτικοί».
Αφησα για το τέλος τον πιο επικίνδυνο -για τους Ευρωπαίους συνολικά- παραλογισμό. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως ο πρώτος που συνεχάρη την Αλίς Βάιντελ ήταν ο Ελον Μασκ, ο συνδυασμός των εχθρικών τάσεων προς την Ευρώπη, την Ευρωπαϊκή Ενωση, το ευρώ.
Αυτή η σύνθετη ιδεολογία δεν αγγίζει μόνο τις ναζιστικές καταβολές πολλών ψηφοφόρων ή των πρώην ανατολικών της Γερμανίας που τους αρέσει το κράτος-μπαμπάς τύπου Στάλιν, να τους τα κανονίζει όλα και δεν αρέσκονται στη δημοκρατία. Είναι και η κεντρική γραμμή ότι αυτοί είναι φιλορώσοι-φιλοτραμπικοί για την επίτευξη του κοινού στόχου.
Να διαλυθεί η σημερινή κοινωνία, η δημοκρατική, η φιλελεύθερη, και κατ’ επέκταση και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση ως οικοδόμημα.
Και όπως τόνισε η Φαίη Καραβίτη… «τα γερμανικά κρατίδια έχουν τη δικαιοδοσία της Παιδείας, και μπορούν να κάνουν τις αλλαγές που αναφέραμε πριν. Ακόμη πιο σοβαρό είναι πως έχουν και τη δικαιοδοσία στις μυστικές υπηρεσίες του κρατιδίου. Δηλαδή, η αυριανή κυβέρνηση της Σαξονίας-Ανχαλτ θα έχει πληροφόρηση που θα αφορά στα θέματα ασφάλειας της Γερμανίας, και μάλιστα ασφάλειας προς τα ανατολικά της, και σε συνδυασμό με τις καλές σχέσεις με το Κρεμλίνο. Μπορεί να καταλάβει λοιπόν κανείς πόσο επικίνδυνοι μπορούν να γίνουν».
Και επίσης, να σκεφτεί πως η πιο δημοκρατική διαδικασία, η κάλπη, μπορεί να γεννήσει τέρατα. Στην προκειμένη περίπτωση να… ξαναγεννήσει. Γιατί και ο Χίτλερ και το ναζιστικό κόμμα πήραν την εξουσία μέσω των νόμιμων πολιτικών διαδικασιών της τότε Γερμανίας.
