Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η σχέση του με το φιλελεύθερο κέντρο

Ηκυβέρνηση Μητσοτάκη είναι μια κεντροδεξιά κυβέρνηση με ισχυρές αναφορές στο Κέντρο. Αρκετές φορές λοξοκοιτάζει προς τους σοσιαλιστές και κάποιες άλλες προς τα δεξιότερά της. Οι σχέσεις της με τους φιλελεύθερους μοιάζουν περισσότερο με πλατωνικό έρωτα. Θα ήθελαν να είναι μια αμιγώς φιλελεύθερη κυβέρνηση, αλλά οι περιστάσεις, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεν επιτρέπει να συμβεί το μυστήριο. Κατά τα φαινόμενα θα παραμείνει ένας ανεκπλήρωτος πόθος. Από την άλλη δεν μπορούμε να μην παραδεχτούμε ότι και σε αυτήν την περίοδο κάτι «καταφέραμε».  Αλλά θα θέλαμε περισσότερα. Πολλά περισσότερα.

Οι προεκλογικές εξαγγελίες μιας εν αναμονή κυβέρνησης από μια εκλεγμένη κυβέρνηση έχουν μια σημαντική διαφορά: Τις δημοσκοπήσεις. Κι εσείς αν ήσασταν στη θέση του κ. Μητσοτάκη θα το σκεφτόσασταν πολλές φορές αν θα έπρεπε να περιορίσετε, για παράδειγμα, τα επιδόματα! Θα ξέρατε, όπως ξέρει και ο κ. Μητσοτάκης, ότι τα επιδόματα δεν οδηγούν σε πραγματικό αποτέλεσμα. Αλλά επηρεάζουν τις δημοσκοπήσεις. Κι αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πολιτικός και όπως κάθε πολιτικός ενδιαφέρεται για την επανεκλογή του. Αυτή είναι η διαφορά ενός πολιτικού από έναν αυτοκτονικό τύπο που θα αποφασίσει να τα αλλάξει όλα. Και θα είναι αυτοκτονικός, επειδή το πιο πιθανό που μπορεί να του συμβεί είναι να μείνει απελπιστικά μόνος, δίχως την ψήφο στην Βουλή ακόμη και των στενών του συνεργατών. Θα τολμούσαμε να πούμε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε περισσότερα απ’ όσα θα μπορούσε να αντέξει το κόμμα του. Το πρόβλημα είναι ότι η χώρα χρειάζεται μια μεγάλη μεταρρύθμιση, που αν δεν συμβεί, θα πέσει μοιραία στην δίνη της επόμενης κρίσης.

Ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών αντιμετωπίστηκε από πολλούς ως το τέλος του κόσμου. Σιγά! Η κυβέρνηση έκανε το αυτονόητο και πήρε τεράστιο κόστος. Και μάλιστα σε ένα θέμα που δεν αγγίζει τις σκληρές αγκυλώσεις της Οικονομίας. Που να μπαίναμε σε θέματα όπως η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων ή η μεταρρύθμιση στη Δικαιοσύνη. Δεν θα έμενε πεζοδρόμιο για πεζοδρόμιο στην Αθήνα σε ό,τι αφορά στη μονιμότητα. Για την Δικαιοσύνη δεν θα ήθελα καν να φανταστώ ποιοι και πώς θα αντιδρούσαν…

Από την άλλη έγιναν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Για να μην γκρινιάζουμε για όλα! Θα πει κάποιος ότι ακόμη κι εκεί τα πράγματα γίνανε τσαπατσούλικα. Εντάξει! Τώρα πάμε στα πολύ βαθιά! Οι κυβερνήσεις πέφτουν από σκάνδαλα ή από ανικανότητα. Κυρίως το τελευταίο…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί και είναι η καλύτερη ευκαιρία που είχαν ποτέ οι φιλελεύθεροι να περάσουν δικές τους πολιτικές στην ελληνική κοινωνία. Η επόμενη θα αργήσει χαρακτηριστικά, αφού η αποχώρηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, όποτε και όταν αυτή γίνει, θα συνοδευτεί από ένα ανάθεμα στον φιλελευθερισμό. Θα επιστρέψουμε εκεί που ήμασταν το 2015! Κι ας μην ήταν αυτή η κυβέρνηση αμιγώς φιλελεύθερη! Ας θύμιζε πολλές φορές τις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου ή του Κώστα Σημίτη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας μονομάχος της πολιτικής. Πρωταθλητής στο είδος του. Είναι λογικό για τον ίδιο να προσπαθήσει να κερδίσει και την επόμενη εκλογική μάχη και κατά πάσα πιθανότητα θα την κερδίσει. Αρκεί να πείσει εμάς τους φιλελεύθερους ότι έχει νόημα να μην μείνουμε στα σπίτια μας! Δύσκολη η άσκηση. Θα είναι μια μεγάλη ακροβασία. Αλλά το πραγματικό πρόβλημα της ΝΔ αυτήν τη στιγμή δεν βρίσκεται στα δεξιά της, αλλά στο Κέντρο. Όσοι ήταν να φύγουν από δεξιά έφυγαν. Μπορεί να ψηφίσουν Καρυστιανού, Σαμαρά ή οτιδήποτε άλλο. Πίσω, πάντως, δεν γυρίζουν. Οι φιλελεύθεροι δεν έχουν φύγει. Αλλά δεν είναι και ιδιαίτερα χαρούμενοι! Από την άλλη είναι ρεαλιστές! Ξέρουν ότι δεν μπορούν να τα πάρουν όλα. Αλλά κάτι θα πρέπει στο τέλος να πάρουν!

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@liberal.gr

πηγή: liberal