Αν αγωνιάτε για την τύχη των άλλων ρωσόφιλων κομμάτων, σας καθησυχάζω. Το χρήμα είναι πολύ και θα το πάρουν όλοι. Αρκετά παραπάνω το νέο κόμμα για να στηθεί στα πόδια του—άλλωστε σε αυτό γίνονται και φροντιστήρια ρωσικής γλώσσας. Μάλλον θα είναι η επίσημη γλώσσα του κόμματος. Κάθε αρχή και δύσκολη και για αυτό ήρθαν και οι ενισχύσεις από την πρώην Σοβιετία και, αν χρειαστεί, υπάρχουν και εφεδρείες.
Οι ημεδαπές δυνάμεις που στηρίζουν το νέο εγχείρημα έχουν πολλά χρώματα. Από αντισυστημικούς εφοπλιστές, ως αριστερούς αντιμνημονιακούς που τους πρόδωσε ο ριμπράντης Αλέξης. Και στο ενδιάμεσο οι γνωστοί κύκλοι του υπερ—συντηρητικού χώρου, των αντιεμβολιαστών, του 666, του Αντίχριστου και του μικροτσίπ και πάει λέγοντας. Πιθανόν το εν λόγω εγχείρημα να βοηθήσουν και ποδοσφαιρικές θύρες συγκεκριμένων ΠΑΕ.
Πρώην σύμβουλός της Μαρίας Καρυστιανού είναι βέβαιος πως η εντολή για την ίδρυση τώρα του κόμματος της ήρθε από τη Ρωσία. Προσωπικά δεν πιστεύω πως το Κρεμλίνο κάνει τέτοια πράγματα. Δηλαδή πως ανακατώνεται στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων κρατών. Υπάρχει καμιά απόδειξη για αυτόν τον ισχυρισμό; Κάποιο παράδειγμα ρωσικής ανάμιξης σε ξένη χώρα; Εντάξει, στην Ουκρανία ξέφυγε λίγο η κατάσταση, αλλά πρόκειται για μια εξαίρεση. Μην βγάζουμε άδικα συμπεράσματα.
A propos, διερωτώμαι, τώρα με την ίδρυση του κόμματος Καρυστιανού, τι στάση θα κρατήσουν οι διαπρύσιοι υποστηρικτές εκείνης της κακόμοιρης εισβολής. Το γράφω αυτό, διότι τινές εξ αυτών υποσχέθηκαν εν τω μεταξύ τη στήριξή τους σε άλλα κόμματα του λεγόμενου πατριωτικού χώρου. Τώρα τι στήριξη μπορεί να παρέχουν ξεφωνημένοι αναλυτές, αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα.
Επί αλήστου μνήμης Σοβιετικής Ένωσης τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα. Σε κάθε κράτος ένας ήταν ο αντιπρόσωπος. Δεν υπήρχαν μπερδέματα. Στην Ελλάδα όλοι γνωρίζαμε πως την αποκλειστική αντιπροσωπεία την είχε το ΚΚΕ. ‘Ηθελες να κάνεις δουλειές με τη Σοβιετική Ένωση, θα περνούσες πρώτα από το Κόμμα. Και το Κρεμλίνο σεβόταν τη σχέση αντιπροσώπευσης. Θυμάμαι, η ηγεσία των «αναθεωρητών» επιζητούσε ματαίως μια επίσκεψη στην πρεσβεία, αλλά οι πόρτες της ήταν κλειστές. «Ένα είναι το Κόμμα», έλεγαν. Και οι πόρτες άνοιξαν διάπλατα όταν οι αναθεωρητές έπαψαν να αυτοαποκαλούνται κομμουνιστές.
Σήμερα επικρατούν άλλα ήθη. Το ρωσόφιλο κοινό στην Ελλάδα είναι μεγάλο, όπως πολλοί είναι και οι θαυμαστές του Πούτιν. Άρα είναι λογικό να υπάρχουν 2-3 υποκαταστήματα για να εξυπηρετείται όλη η πελατεία. Άλλο υποκατάστημα για τους αριστερούς και τους προδομένους αντιμνημονιακούς, άλλο για τους ούλτρα δεξιούς, άλλο για τους ψεκασμένους, άλλο για τους θρησκευόμενους. Και αν κάπου υπάρχει μπέρδεμα, με την παρέμβαση των τοποτηρητών, τα προβλήματα θα επιλυθούν.
Δε γνωρίζω αν ένα τέτοιο εγχείρημα, με ένα τόσο ετερόκλητο κοινό, μπορεί να αντέξει μέχρι τις εκλογές. Όσα ταχύρρυθμα φροντιστήρια και να γίνουν, όσες ενισχύσεις και να έρθουν, η πολιτική απειρία δύσκολα θα καλυφθεί μέσα στους επόμενους μήνες. Και αν κατάλαβα, καλά τον πήχη τον έβαλαν ψηλά.
